zondag 29 oktober 2017

Toekomst creeren



Ik doe normaal gesproken altijd wat ik beloof. Ja echt, want als ik niet zeker weet of ik mijn belofte kan nakomen, dan beloof ik iets liever niet. Toch heb ik vooral in het afgelopen jaar vaak dingen toegezegd, die ik achteraf niet ben nagekomen. Dat voelt niet goed!
Zo had ik bijvoorbeeld beloofd dat ik regelmatig zou bloggen: niet gelukt. En vaker live video's op FB zou plaatsen.....niet gelukt. De workshop Heel Gezond Glutenvrij? Die zou ik in oktober lanceren.....niet gelukt. Nee, dat is echt niet leuk en het druist volledig in tegen mijn karakter.

Daarom deze persoonlijke blog deze week. Want het niet nakomen van mijn beloften heeft wel degelijk een oorzaak. En die ligt in de privé sfeer. In mijn eigen persoonlijke leven. Het heeft even geduurd voor ik er mee naar buiten kon komen, maar nu is het dan toch zover dat ik het hardop uitspreek. Mijn "Real Life" vrienden weten het inmiddels, en nu is mijn virtuele kring aan de beurt. Ben je er klaar voor? Nou...daar komt íe dan: ik ga scheiden. Voilá, het is gezegd. Pffff.... Drie simpele woordjes, maar met een enorme impact. Op mijn eigen leven, dat van mijn (bijna ex-) partner, en natuurlijk vooral op dat van de kinderen. Maar ook familie en vrienden gaan door een verwerkingsproces bij een scheiding. En tegen de tijd dat de buitenwereld het te horen krijgt, is er al een langdurig intern proces aan vooraf gegaan.

Wees gerust: ik ga jullie niet vermoeien met mijn persoonlijke beslommeringen. Er is ook niet veel "roddel" te halen, want we gaan in vriendschap en respect uit elkaar. "Onoverkomelijke verschillen", noemen ze dat bij publieke figuren. En eigenlijk zegt die term alles, ook bij ons. Het verdriet, de onmacht die er mee gepaard gaat blijft eigenlijk altijd achter gesloten deuren. Gelukkig ook maar, want wie zit daar op te wachten? Maar goed, iedere scheiding kost tranen of het nu Angelina Jolie in Hollywood betreft, of Sanna in Hilversum (Hillywood 😜 ) Dus ja: ik ben het afgelopen jaar behoorlijk afgeleid geweest en ben dat nu ook nog regelmatig.

Maar bij ieder afscheid hoort een nieuw begin. En dat is de positieve kant van de medaille. Door dit soort situaties ontdek je heel goed wat je wél wilt in je leven en wat je niet wilt. Je groeit er als mens enorm door, want je zelfkennis neemt toe bij elke hindernis in je leven. En ik wil daarom in deze laatste twee maanden van het jaar heel graag met jullie samen kijken naar een kracht die we állemaal in ons hebben. Ja echt...allemaal! Het wordt door sommigen "een geheim" genoemd, en weer anderen noemen het een kracht. Ik noem het gewoon "een natuurwet". Het gaat om.... (tromgeroffel): de wet van de aantrekkingskracht.

Ik ben altijd heel erg goed geweest in het gebruiken van deze natuurwet. Wanneer ik iets heel graag wilde, kwam het altijd naar me toe. Dit was voor mij zó normaal, dat ik eigenlijk nooit zo goed doorhad dat ik het deed. Want andersom gebeurde het ook wel: dingen die ik NIET wilde en waar ik me erg zorgen over maakte, kwamen ook naar me toe! En zo was ik lange tijd bezig met onbewust creeren. Het enige wat ik heel bewust creerde waren parkeerplaatsen. En dat is nog steeds zo: maakt niet uit waar ik kom, ik vind altijd een parkeerplek. Handig toch?

Een jaar of 12 geleden kreeg dit voor mij heel normale "ding" een naam: in de film "the Secret" sprak men over "the Law of Attraction". Opeens kreeg ik door wat ik tot dan toe eigenlijk onbewust deed. En ik ging er bewuster mee werken. Het lukte heel goed: salarisverhogingen, een huis, een bepaald meubelstuk wat ik tweedehands wilde scoren.... Het werkte! En in mijn coaching-praktijk vertelde ik ook altijd aan iedere client dat we onze eigen toekomst maken.

En toen...kwam de financiele crisis. Mondiaal stortte de hele financiele wereld in. En ook onze wereld thuis stortte in. Als rechtstreeks gevolg van de bankencrisis, verloren wij ons huis, onze inkomens, alles... Nou ja, alles behalve elkaar (gelukkig!!!). Maar al het materiele viel weg. Wat overbleef was waar het eigenlijk écht om gaat: de mensen van wie je houdt. En ook daar verloren we veel van, in die crisisjaren.
Het waren loodzware jaren, waarin ik me afsloot voor mijn gevoelige en spirituele kant. Waarin ik mij totaal focuste op "overleven". En ik bleek daar heel goed in te zijn. Misschien zelfs een beetje te goed: ik heb jarenlang niet goed meer op mezelf gelet. Ik luisterde nauwelijks meer naar mijn intuitie en innerlijke leiding. Ik had een knop omgezet. Ik was gaan twijfelen aan álles waar ik daarvoor heilig van overtuigd was.

Achteraf kan ik zeggen dat ik ook in deze jaren bezig bleef met "the Law of Attraction", maar ik paste het vooral "verkeerd om" toe. Hoe harder ik iets NIET wilde, hoe harder het naar me toe kwam. Want ja: voor het universum bestaat er geen NIET: alles waar je je op focust, groeit. Tja....dat is niet altijd even handig natuurlijk. Zeker niet als je daar niet op let of er niets van af weet.

Maar in de afgelopen twee jaar kwam ik steeds meer terug bij mezelf. Langzaam maar zeker kwam ik weer dichter bij mijn intuitie en uiteindelijk vielen alle puzzelstukjes op zijn plek. Ik zag en begreep wat ik al die tijd had gedaan: ik had mijn toekomst gecreeerd zonder er bewust van te zijn. Het was de ultieme leerschool in het oefenen met "the Law of Attraction"!
Het afgelopen half jaar ben ik me er volledig in gaan verdiepen. En ik zie de perfectie in hoe de afgelopen jaren voor mij zijn geweest. Op geen énkele andere manier had ik zo veel kunnen leren over hoe de wet werkt. En nu is het niet alleen tijd voor mij om het in te zetten voor de toekomst die ik WEL wil, maar ook om het te delen. Te delen met iedereen die óók (weer) wil leren hoe je de toekomst kan creeren waar je van droomt.

En wat is er mooier om dit samen te doen aan het einde van dit jaar? Wat wil jij ánders doen in 2018? Waar droom je van? Wat wil je bereiken in 2018? In 2020? Wat wil je in je privé leven? En wat wil je in je werk? Zou het niet geweldig zijn als dit zou lukken? Wat houdt je tegen? Welke gedachten blokkeren de flow?

In november en december ga ik een workshop geven die jou gaat helpen jouw visie en wensen voor je toekomst helder te krijgen. Op die manier ga je je eigen toekomst creeren. Naast een stukje theorie, oefeningen en meditaties wordt het vooral een creatieve workshop waarbij we een visionboard gaan maken. Lijkt dat je wat? Blijf dan volgen op Facebook en/of hier op de blog, want zodra ik de data weet ga ik je er meer over vertellen. Wil je zeker weten dat je er niets over mist? Geef je dan HIER op voor de "Ik ga er voor in 2018" Nieuwsbrief.


Ik hoop je er te zien, want ik ga er in ieder geval voor!

Mama Sanna


woensdag 6 september 2017

Zonnebrandcreme: kies bewust!

De zomer lijkt vandaag al helemaal voorbij. Maar misschien heb je wel een last minute tripje naar de zon gepland? Maar ook als dat niet zo is, wil je deze informatie niet missen. Want ook al lijkt het met al deze regen even niet zo, de zon komt gelukkig altijd weer terug. En zo kun je goed voorbereid de zon in, wanneer dan ook.

Wist jij dat er via onze bekende zonnebrandcrèmes heel veel miniscuul kleine chemische deeltjes (nano) ons lichaam binnen komen? Een heel goede reden om te kiezen voor natuurlijke zonnebrandcremes. Maar ook dáár kunnen nano delen in voorkomen of andere schadelijke stoffen en conserveermiddelen. Ik heb de afgelopen twee seizoenen heel veel tijd doorgebracht in de schappen van natuurwinkels en op websites. Daarbij heb ik alle etiketten gelezen van de zonne-cosmetica die "gezonder"  leek. Het duizelde me behoorlijk, kan ik je wel zeggen. Het resultaat van dit onderzoek kun je zien in dit filmpje. Ook vertel ik hier meer over die ene gebeurtenis die mij aan het denken zette over de gevaren van de "gewone" zonnebrand-cremes....


Heb je na dit filmpje nog vragen? Of wil je iets delen? Ik hoor graag van je. Dat kan hieronder, maar natuurlijk ook altijd via een persoonlijk berichtje naar: heelgezondemama@gmail.com of de Facebook pagina.

Zonnige groet,

Mama Sanna

zaterdag 5 augustus 2017

Getest: fruitig waterijs met groente!

Vandaag ontdekten wij deze ijsjes in het schap bij AH. Dat moesten we natuurlijk testen! En wie kunnen dat beter doen dan de twee jongsten van 8 en 3?

Wij testten de versie met mango, wortel en pastinaak. De andere had broccoli er in zitten en dat leek me voor een eerste kennismaking wel erg spannend.
Volgens Elektra smaakte het naar appelmoes (wat zij heerlijk vindt) maar Minos (die geen appelmoes lust) vond dat niet. Hij vond het gewoon een heerlijk ijsje. Kortom: test geslaagd, de kinderen vinden het lekker, het smaakt fruitig en het ziet er aantrekkelijk genoeg uit: mooi oranje ijsje op een stokje dus helemaal"normaal"....

Maar hoe bijzonder is dit ijsje dan? Het bestaat uit puur vruchten puree en groentesappen. Er zit slechts 3% concentraat in en dat is van appel. Kortom: uitermate geschikt voor iedereen die volwaardig wil eten zonder snelle suikers! Volwaardige voeding vult je lichaam niet maar voedt het. De suikers vanuit fruit puree en groente sappen zijn herkenbaar voor het lichaam en dankzij de vezels die ook nog steeds aanwezig zijn in dit ijsje wordt deze natuurlijke suiker langzamer opgenomen dan die geconcentreerde en geraffineerde suikers die er doorgaans in waterijsjes zitten.

Conclusie: fijn product voor wanneer je even geen zin/tijd hebt om zelf ijsjes te maken of als de kinderen snakken naar een "gewoon" ijsje uit de supermarkt. Ook als traktatie voor een kleine groep goed geschikt. Bij een klas van dertig kinderen iets te prijzig. Dan loont zelf maken meer.

Meer weten over deze ijsjes? Je vindt ze ook op Facebook (ontdekte ik):  www.facebook.com/frozzies  of op www.frozzies.nl

Mama Sanna

woensdag 21 juni 2017

Tuinieren in de stad: Urban Farming

Zoals jullie wellicht weten, woon ik midden in Hilversum. Officieel een dorp, maar inmiddels alle voordelen (en nadelen) van een echte stad. Onze woning heeft een stukje betegelde oppervlakte voor en achter het huis. Deze wordt vooral bezet door fietsen en afvalcontainers. Maar ik was vastbesloten er een plek van te maken waar ik kon moestuinieren.

Omdat de ruimte dus beperkt is, kan ik maar één ding doen: de hoogte in! Na wat jaren af en aan experimenteren ben ik het dit jaar serieus gaan aanpakken. Ik volgde een workshop bij Urban Farming 035 (www.urbanfarming035.nl) en liet me inspireren door andere enthousiaste Urban Farmers.

Niet alleen het werken met een kleine ruimte was mijn uitdaging, maar ook een kleine portemonnee. Ik wilde dus niet te veel geld moeten uitgeven om mijn tuin te her inrichten. Ik sprokkel dus al jaren potten bij elkaar bij kringloopwinkels, Koningsdag etc. Maar dit jaar heb ik dankzij een mede Urban Farmer ook de pallets ontdekt. Wat een geweldig materiaal! Niet alleen gratis verkrijgbaar en dus goed voor de portemonnee, maar ook geweldig voor het milieu. Je recyclet een gebruiksvoorwerp (duurzaam) én het is natuurlijk materiaal. Vandaag wilde ik jullie over dat tuinieren met pallets wat meer vertellen.

Verticaal Tuinieren in een Pallet-wand


Wat heb ik gedaan: Ik heb drie pallets genomen en rechtop bevestigd voor onze schutting. Tussen de schutting en de pallets zit een kier van ongeveer 10 cm. Ik heb hier metalen hoeksteunen voor gebruikt (Doe Het Zelf zaak). In elk vak van de pallets heb ik van die blauwe stevige vuilniszakken opgehangen. Met spijkertjes heb ik de aan de bovenkant vastgemaakt. De rest zit gewoon los.

Die zakken vulde ik vervolgens met goede potgrond. Het zakte aan alle kanten wat uit en de achterkant van de zak raakte de schutting. Ik heb gemerkt dat de eerste zak (er komen er twee naast elkaar per pallet) natuurlijk het meeste uitzet. Hierdoor kon ik deze zak niet helemaal tot bovenaan vullen. Deze werden daarom lager (net boven de bovenste opening aan de voorzijde van de pallet), maar dat is niet erg. Daar zet ik de hogere klimmers in, zoals de druif. De zak ernaast haalde de bovenkant met gemak. \




Vervolgens vulde ik de zakken met de voorgekweekte planten. De bovenkant spreekt natuurlijk voor zich hoe het werkt, maar aan de voorkant ging het zo:
Met een schaar knipte ik een horizontale opening in de zak. In de aarde maakte ik een gat ter grootte van de plant die er in moest komen. Vervolgens deed ik daar wat water in, en dan het plantje. De blaadjes van het plantje steken dan aan de voorkant van de pallet uit.

Water geven gaat heel makkelijk: je giet bovenaan het water in de bakken. Dit vindt vanzelf zijn weg naar beneden, zodat ook de onderste planten hun water krijgen. Is het erg droog, zoals de afgelopen week, dan giet ik ook wel eens wat bij via de opening aan de voorzijde.



Het resultaat wordt erg leuk. Ik ben er heel blij mee. Nog niet alle plekjes zijn opgevuld. Ik wilde er ook nog wat aardbeien in planten, maar ben bang dat ik te laat ben voor dit jaar. En dat is OK: elk jaar word ik beter in het tuinieren. En bij tuinieren hoort ook: loslaten. Met de stroom meegaan...

Ik hoop dat ik jullie zo wat inspiratie heb kunnen geven. Natuurlijk houd ik jullie op de hoogte van het reilen en zeilen van mijn tuin. En ik hoor ook graag van jullie hoe jullie tuinieren. Stuur gerust ook wat foto's. Zo helpen en inspireren we elkaar en tuinieren we allemaal een beetje samen. :)

Groene groet,

Mama Sanna

woensdag 10 mei 2017

Gestolen....

Een blog over een fiets??? 


Het is een beetje gek om te bloggen over een fiets. Maar eigenlijk is het helemaal niet zo vreemd: onze bakfiets was een onderdeel van mijn bedrijf. En….en onderdeel van mijn gezin. Ik vertel jullie er graag over. Niet omdat ik medelijden wil. Ook niet (alleen) omdat ik hoop dat hij gevonden kan worden als zo veel mogelijk mensen er van weten….. Nee, ik vertel jullie erover omdat ik denk, nee wéét dat heel veel van jullie ook door moeilijke tijden heen gaan. Of heen zijn gegaan. En veel mensen denken dat ik het “allemaal voor elkaar heb”. Ik laat jullie vandaag dus een stukje van mijn persoonlijke leven zien. En daarmee hoop ik dat ik jullie kan inspireren. Want het delen van mijn reis naar gezondheid gaat vooral over het vinden van balans in het leven. Dat geldt niet alleen voor mij, maar voor iedereen. En het vinden van balans is een constant aanpassen. Balans is geen vaststaand iets, maar constant in beweging. En dus….Heel Gezonde Mama is ook maar een gewoon mens die zich steeds opnieuw aanpast. Dát is Heel Gezond in mijn ogen. En ik hoop dat je het fijn vindt om me beter te leren kennen.

In 2011 raakte de financiele crisis ons gezin. Keihard, mag ik wel zeggen. We moesten ons huis verlaten, trokken in bij familie en waren alles kwijt. Maar er was één ding dat ons op de been hield: ons rotsvast geloof in elkaar, onze liefde en onze innerlijke kracht. Er volgden heftige jaren: rechtzaken, nieuwe banen, opnieuw bezuinigingen (en ontslag) enzovoorts. Maar naast die ellende waren er heel veel lichtpuntjes: hulp van vrienden en onbekenden, een nieuwe (huur)woning, en het ontdekken dat we nog sterker waren dan we dachten.

In het midden van deze crisis, vond ik werk in een natuurwinkel. Ik dacht dat het maar tijdelijk zou zijn. De crisis kon toch niet zo lang duren? Maar dat deed het wel, en ik ging nadenken over mijn toekomst. Televisie zat er duidelijk niet meer in, en wilde ik dat eigenlijk wel? En wilde ik mijn praktijk als life-coach voortzetten? Eigenlijk had ik aan mijn eigen ellende al genoeg. Hoe kon ik andere mensen helpen als ik zélf in de knoei zat? Wat zou ik willen worden als ik groot was? Het antwoord: juf! Inderdaad, het was een droom uit mijn jeugd: ik had altijd kleuterjuf willen worden. Nu was ik 40 en gaf het leven mij de kans om het roer totaal om te gooien. Dus….waarom niet? Ik ging terug naar school! Ik vond een baan bij een kinderopvangorganisatie die mij graag wilde opleiden. En in die periode heb ik mijn bakfiets gekocht. Met een spaarplan van mijn werk. Want ik wist/voelde dat er nog een kindje zou komen in de toekomst (een jongetje, ik wist al wie hij was). Een bakfiets zou perfect zijn voor onze situatie: we hadden tenslotte geen auto meer en zo konden we de kinderen én de boodschappen vervoeren.
Het was een spannende uitgave: geen cent te makken, en dan zo’n dure fiets kopen. Want bakfietsen zijn niet goedkoop. Ik was zó blij met de mogelijkheid die het fietsplan bood! Het was de enige manier waarop wij in staat waren zoiets te doen.  En wat was ik blij toen ik mijn fiets vond: de Classic bakfiets van de Fietsfabriek. Want alleen die is groot genoeg voor mijn lengte én om al mijn groente en fruit in te vervoeren! J Tweedehands natuurlijk, maar in zeer goede staat. Joepie!!! Ik maakte er een dakje voor, want die zat er helaas niet bij. Zo werd hij helemaal persoonlijk.

Een zelf gemaakt dakje....


In de jaren die volgden heeft hij goede dienst gedaan. Toen ik in 2014 Heel Gezonde Mama tot bedrijf maakte, werd hij onze bedrijfsfiets. Met logo voorop en website-adres op de zijkanten, toerde ik door Hilversum. Op evenementen in de buurt gebruikte ik hem als marktkraam: manlief maakte er een speciale opklapbare toonbank op. Helaas zijn de foto’s hiervan verdwenen door een PC crash…..

En ja….onze lang verwachte zoon kwam er inderdaad. En hij is vanaf zijn baby-tijd in de bakfiets vervoerd. Onze bakfiets werd ingezet voor van alles: boodschappen, kinderfeestjes, evenementen en de laatste twee jaar ook als transportmiddel voor de oudste, die haar folderwijk ermee deed. Met Sinterklaas versierden we de bak met lichtjes en slingers om hem welkom te heten. Zo werd het een knus huisje voor de kleinsten. Kortom: een onmisbaar onderdeel van ons gezin en een symbool voor onze kracht: met de aankoop van deze fiets ben ik de omstandigheden die ons troffen te slim af geweest. Ik kon de financiele crisis niet afwenden, maar ik kon er hierdoor wél voor zorgen dat we er doorheen “fietsten”! Daarmee werd hij voor ons meer dan een fiets.

Boodschappen doen....soms was er bijna geen ruimte meer voor onze jongste. Hij zat er niet mee....


En toen kwam vandaag…… Toen ik met jongste zoon naar buiten stapte om zijn oudere zus van school te halen stonden we met onze mond open: de bakfiets was weg!!!! Wat een raar gezicht: de plek bij de lantaarnpaal waar hij al sinds de dag dat ik hem kocht stond geparkeerd, was leeg. “Bakfiets weg?” zei jongste. Ik voelde een steen in mijn maag. Oh nee!

Hoe kan het gebeurd zijn? Hoe kan er op klaarlichte dag een zware grote bakfiets (want dit zijn stevige jongens, die Fietsfabriek fietsen!!!) die op slot stond, gewoon weg gehaald zijn? Waarom heb ik niets gemerkt? En hoe kunnen mensen zoiets doen?

Op zo’n dag gaat er van alles door je heen. Het is een rouwproces in het klein. Woede, verdriet, strijdbaarheid en verslagenheid. En ja…berusting zal er uiteindelijk ook wel komen, maar nu nog even niet.

Ik wil dat de dief/dieven wéten dat ze mensen hiermee raken. Ik kan niet zomaar een nieuwe kopen. Een heel gezin is de dupe van de hebzucht van een paar mensen. Verdrietige kinderen die hun huisje op wielen missen, en een verslagen moeder die zich nu afvraagt hoe ze haar wekelijkse boodschappen moet gaan vervoeren in de toekomst. Wat een kl…streek!

Een oproep is verspreid via Facebook, Instagram en Twitter. Ik houd Marktplaats in de gaten, en hoop dat iedereen die hier nu van hoort, ook wil mee blijven kijken. Mocht je dus ergens een legergroene Fietsfabriek bakfiets tegenkomen….Check hem aub even. Het zou zomaar wel eens die van mij kunnen zijn. Een geldelijke beloning kan ik je er niet voor geven, maar als je hem vindt bak ik hoogst persoonlijk een super lekkere Heel Gezonde taart voor je!

Lieve groet,

Mama Sanna

Gegevens bakfiets: Merk Fietsfabriek
Framenummer: 07062190

Postcode ingegraveerd: 1222SG


zaterdag 15 april 2017

Recept: Hemelse Lentesmoothie


Vrolijk Pasen allemaal!

Wat kan ik toch genieten van deze tijd van het jaar. Het wonder van die kale bomen die in enkele dagen prachtige groene kronen dragen, de bloemen die overal om je heen te voorschijn komen.... I love it!

De kleur groen van de lente is mijn lievelingskleur. Dat frisse zie je ook terug in het recept van vandaag. Een smoothie waar je geen genoeg van kunt krijgen! Zo lekker, dat je denkt dat je een ijsje zit te eten. Mjam!

Zoals je weet zijn mijn smoothies geen slappe "slurp-weg" gevalletjes, maar een compleet ontbijt. Vol en romig en je lepel blijft er recht op in staan. Natuurlijk kun je hier je eigen voorkeur in vinden: misschien houd jij juist wél van een slurp-weg smoothie? Dan voeg je gewoon meer vocht toe.

In dit recept maak ik gebruik van zelf gemaakte kokoskefir. Als je dat niet in huis hebt, is het geen probleem: vervang de kefir dan door kokosmelk en doe een scheutje citroen erbij om toch een beetje die "tingle" te krijgen die zo typisch is voor kefir.
Door gebruik te maken van Kefir is deze smoothie een echt probiotisch drankje en verzorg je je darmen. Zeker omdat appel ook een pre-biotische werking heeft*. Dit wordt dus Heel Gezond genieten!

Ingredienten:

3 middelgrote bananen
2 appels
1 handje cranberries (uit de vriezer)
1/2 handje walnoten
3 babyvijgen
1/4 tl vanille (ook lekker: 3/4 tot 1 EL kaneel i.p.v. vanille)
2 EL kokoskefir (of kokosmelk als je geen kefir hebt)
2 flinke handen spinazie
1/2 avocado

Doe dit alles in de blender en maal het heel fijn. Er moeten geen stukjes meer te zien zijn. Vind je het te dik? Voeg dan wat extra water of kokosmelk toe.

Enjoy en geniet van je Paasweekend!

Mama Sanna


* Wat is het verschil tussen pro-biotisch en pre-biotisch?
Probiotische voeding bevat "goede" darmbacterien die jouw darmflora ondersteunen. Deze microscopisch kleine beestjes komen via je voeding in jouw spijsvertering terecht en zo kun je jouw darmfuncties ondersteunen. (Kefir bevat 50 verschillende bacteriestammen en is daarmee ongeevenaard. Ter vergelijking: yoghurt bevat er twee).
Pre-biotica is voeding voor de bacterien in je darmen. Het sterkt de darmflora, zou je kunnen zeggen.

Wij genieten met volle teugen van de lente!
Neem de tijd om er op uit te gaan dit weekend: ook daarmee bouw je aan een sterk immuunsysteem.
Net als met deze smoothie.

maandag 3 april 2017

Hoera! We bestaan 3 jaar! (feestrecept!)

Op 2 april 2014 werd Heel Gezonde Mama een officieel bedrijf. Daarvoor blogde ik al onder dezelfde naam over gezondheid en welzijn, maar op deze datum kreeg Heel Gezonde Mama een officieel tintje. Omdat ik gisteren super druk was, vandaag daarom een verlaat verjaardagscadeau: het recept voor de lekkerste appeltaart die je ooit hebt geproefd. Dit recept komt van mijn oude blog, en met de nieuwste inzichten heb ik hem wat "opgepimpt".

Wat is er veel gebeurd in de afgelopen drie jaar! Van een blog stapte ik over naar een bedrijf in bakmixen. Ik stond op vele beurzen, ontmoette vele mensen en leerde heel veel over de handel en wandel in de voedingsmiddelen-branche. En nu, drie jaar later, ga ik eigenlijk terug naar mijn roots: ik ga weer meer adviseren en begeleiden. Workshops en lezingen geven, adviezen en ondersteuning leveren aan gezinnen, scholen en opvangorganisaties. Het internet is een prachtig medium om dit mee te kunnen doen.

En vanaf dit jaar ondersteunt Heel Gezonde Mama ook een aantal interessante projecten, waarbij mens en milieu centraal staan. Met ecologische oplossingen voor wonen, leveren we (Heel Gezonde papa en ik ;) ) een bijdrage aan knelpunten die niet alleen in Nederland spelen, maar op veel plaatsen in de wereld een probleem vormen.

Het begint allemaal met de vernieuwde website. En stilletjes aan verschijnen alle leuke nieuwe dingen online. Blijf me dus vooral volgen via alle kanalen!

Ik heb er echt ontzettend veel zin in, en ben benieuwd hoe ik over nog eens drie jaar terug kijk op de blog van vandaag. Zal ik dan veel te vertellen hebben? Is alles gelukt wat ik op dit moment allemaal voor mij zie? De tijd zal het leren.

Maar eerst: tijd voor een feestje! En met deze verrukkelijke appeltaart moet dat zeker lukken!

Enjoy!
Mama Sanna

P.S: het is helaas geen glutenvrije taart, maar voor mensen met een melk-intolerantie heb ik de vervangingsmogelijkheden er ook bij gezet.

De lekkerste appeltaart die je ooit hebt geproefd

(en je maakt hem helemaal zelf!)


gemaakt met Spelt en gezoet met Stevia





 Een heerlijke taart voor een echt verwenmomentje. Genoeg voor minimaal 10 personen.

Ingredienten: 
Deeg: 
200 gram Volkoren speltmeel
50 gram Speltbloem
2 afgestreken theelepels bakpoeder (wijnsteenzuur)
1 ei
150 gram roomboter (moet op kamertemperatuur zijn) of kokosolie
15 gram stevia *
35 gram kokosbloesemsuiker of: 15 gram kokosbloesemsuiker en 20 gram sukrin **

* Gebruik Stevia van het merk Stevija, niet uit de gewone supermarkt. In de Steviapoeder van de gewone supermarkt zit slechts 2 procent stevia, de rest is Maltodextrine. Meer over die laatste "onschuldige" toevoeging vind je op de blog. 15 gram is de maximale hoeveelheid stevia die je kunt toevoegen zonder een bittere smaak te krijgen. (helaas). Daarom is er voor de zoete smaak nog wat kokosbloesemsuiker toegevoegd. Je kunt hier ook kiezen voor rijststroop. Experimenteer hier gerust mee!
** Voor diegenen die echt heel goed op moeten letten dat de suikerspiegel gelijkmatig blijft, is de tweede optie wellicht een betere. Sukrin is een merknaam voor Erythritol. Een natuurlijke suiker-alcohol die de suikerspiegel niet verhoogt, en geen bijwerkingen heeft (zoals xylitol dat b.v. wel kan geven).

De Vulling:

5 flinke appels (ongeveer een kilo) b.v. Elstar
kaneel naar smaak
Eventueel wat rozijnen en/of walnoten

De Pudding:

45 gram custard poeder
1 tl vanillepoeder of 2 dopjes vanille essence (b.v. Cook, bij de natuurwinkel)
60 gram rijststroop
15 gram Steviapoeder
750 ml slagroom (gebruik biologische, dan heb je gezondere vetten) of plantaardige room (b.v. Oatly)

Aan de slag:

Verwarm de oven voor op 175 graden celsius. Heteluchtoven: 160 graden.

Vet een springvorm van 24cm doorsnee in met boter of kokosolie en bekleed het met bakpapier. Vergeet ook de zijkanten niet!

Kneed het meel, bakpoeder, de stevia en kokosbloesemsuiker, het boter en het ei tot een soepel deeg. Met de hand duurt dit ongeveer 10 minuten. Bekleed hier de springvorm mee, zowel de bodem als de zijkanten. Schil de appels en snijd ze in 8 parten. Zet de partjes rechtop tegen elkaar in de vorm. Ik begin meestal in het midden. De hele vorm moet goed gevuld zijn.

Roer met een vork of garde de custardpoeder in een kom met de stevia, de rijststroop , de vanille en 150 ml van de (slag)room. Het moet een romig geheel zijn. Verwarm de rest van de (slag)room op een laag vuurtje (blijf goed doorroeren tijdens het koken!) tot het kookpunt. Haal de room van het vuur en voeg het custardmengsel erbij. Zet de pan weer terug op een laag vuur en breng het al roerend aan de kook. Schep dan de pudding over de appels in de vorm.

Bak de taart op de onderste richel in de voorverwarmde oven in c.a. 70 minuten gaar en goudbruin. Leg na 5 minuten bakken een stukje aluminiumfolie over de pudding, dan blijft hij mooi gelig. 

Laat de taart afkoelen, en zet hem daarna nog een paar uur in de koelkast om op te laten stijven. Dit is niet persé nodig, maar maakt hem wel het allerlekkerste.

Enjoy!

Dit is het resultaat.....





Heel Gezonde Mama, december 2012 (aangepast april 2017)