woensdag 14 augustus 2013

Balans=altijd in beweging

Toen ik besloot mijn blog “heel gezonde mama” te noemen, wist ik dat dit vragen om problemen was. Ook mijn man vroeg zich af of het wel zo verstandig was: “je bent toch niet áltijd alleen maar “gezond”?!” Nee, precies! En dat is ook juist wat ik zó graag wil delen met jullie, mijn lezers. Want “heel” en “gezond” is altijd een toestand die tijdelijk is. Omdat balans nu eenmaal tijdelijk is. Om in balans te komen is het eerst keihard werken: oude patronen loslaten die je geestelijk uit balans houden, voedingspatronen veranderen, je levensstijl aanpassen, etc. , etc.. En dan komt er een dag waarop je denkt: “Wow! Ik voel me gewéldig!” …Je bent in balans. Maar wie denkt dat hij/zij er dan is, die heeft het goed mis. Balans is een toestand die je elke keer weer op moet zoeken. En de ene dag kost dit meer moeite dan de andere. Soms is het heel eenvoudig en zit je er zó, maar soms gebeurt er zó veel in je leven dat je niet zo één, twee, drie in je gewenste “staat van zijn” zit. Dit kan komen door voeding, door iets wat je gezegd is, een gebeurtenis die je even van slag heeft gemaakt…. Van alles! Hoe meer je een “basis-balans” hebt gevonden, hoe makkelijker het is om dingen die je overkomen snel te kunnen verwerken en je balans weer terug te vinden. Dát is een groot voordeel van aan je zelf te hebben gewerkt. Maar soms zijn gebeurtenissen zo heftig of veel, of ben je even zó uit de bocht geschoten met verkeerde voeding (in welke betekenis ook) dat het even kost om weer terug in balans te komen. En het gekke is: hoe meer je uit balans raakt, hoe meer je ook getrokken wordt naar dingen die je nóg meer uit balans zullen trekken! Dit is mijn praktische voorbeeld van wat ik deze week meemaak:

Ik had het niet aan de grote klok gehangen, maar ik was zwanger. Heel pril allemaal nog, maar toch écht zwanger. We waren heel blij: wow! Een vierde kindje erbij! Toch voelde ik ook al vanaf het begin dat dit anders was. Was het wel goed? Maar ja…iedere zwangerschap is anders, nietwaar? Ik moest dus zoeken naar een nieuwe lichamelijke balans: ik kreeg bijvoorbeeld veel behoefte aan eiwitten. Ook dierlijke! En dus ging ik naar de biologische slager en haalde daar biologisch vlees. Ik heb er van gesmikkeld! Ook moest ik gewoon af en toe even een boterham eten in plaats van alleen maar groenten en fruit. Ook hier gaf ik aan toe, want ik weet uit ervaring dat mijn zwangere lichaam nu eenmaal andere behoeftes heeft dan mijn “gewone” lichaam. Natuurlijk koos ik wel voor biologische spelt-boterhammen met desem. Want een béétje gezond moest het toch wel blijven he? ;) 

Maar twee dagen geleden voelde ik me opeens helemaal niet goed. Ik kreeg hoofdpijn en voelde me letterlijk ziek. Alsof ik een flinke koorts onder de leden had. De volgende dag (gisteren) stond ik op en voelde me zó vreselijk moe. Maar er was nóg iets veranderd: ik voelde me niet zwanger meer. Later die ochtend begon ik licht bloed te verliezen. Waar ik al een tijdje bang voor was, werd bevestigd: dit vruchtje was niet goed, en mijn lichaam besefte het nu ook. Langzaam zal het afgestoten worden. Een echo ’s avonds bevestigde het: een bijna leeg vruchtzakje met een vruchtje die omgerekend de grootte had van ééntje van 5 weken zwangerschap. We gingen verdrietig naar huis, en nu zou ik wachten tot mijn lichaam het ook goed zal beseffen en het af zal stoten.

Niet alleen was ik nu lichamelijk volledig uit balans (ziek, koorts, een menstruatie die maar niet in wil zetten), maar ook geestelijk was ik de balans volledig kwijt. Vooral vanmorgen was ik zo enorm down dat ik gek werd van mijzelf. Niet alleen moest ik nu deze miskraam verwerken, maar ook het overlijden van mijn moeder (twee weken geleden!!!!) kwam nu als een hamerslag binnen. En wat deed ik: ik ging eten! Koekjes, boterhammen met kaas en pindakaas…. Tot ik er letterlijk misselijk van werd. “Hoe kan dit nou?”, vroeg ik me af. Waarom help ik mijn lichaam niet een beetje en ga even detoxen? Dan kan het misschien makkelijker loslaten!? Alles waar ik vandaag trek ik had, bleek me meer in die “down” toestand te brengen, dan dat het hielp de balans snel te kunnen herstellen. Alsof mijn disbalans alleen nog maar groter moest worden, voor ik weer terug kon veren. En toen was het daar opeens: het inzicht. Inderdaad: om weer wat lichter te worden, en richting mijn balans te gaan moest ik even hééél diep en donker vallen. Daar hielp die vreselijke voeding me ook bij. Vanuit dat diepste punt, kan ik nu langzaam maar zeker weer omhoog krabbelen. En af en toe zal ik weer even vallen, maar dat mag. Want ook dat is…..heel gezond!

Dus….wees niet boos op jezelf of teleurgesteld als je niet altijd optimaal in balans bent. Ook dát hoort bij heel en gezond zijn: het zoeken naar een nieuwe balans. Elke dag opnieuw. Soms is het makkelijk en snel, soms duurt de weg weer even langer. Maar wanneer je je er bewust van bent, en jezelf die ruimte geeft om hier doorheen te gaan en ervan te leren, heb je al 90 procent gewonnen. Kortom: dan ben je Heel Gezond!


Sanna 13 augustus 2013