maandag 29 december 2014

Gezonde oliebollen....(met recept)

 

Soms kunnen experimenten heel erg mislukken...


  
Tijdens het bladeren in een fotoboek kwam ik deze foto tegen…Oud en Nieuw 1993. Ik werkte in Tenerife als entertainer in hotelpark Ten Bel. Die ouderjaarsavond wilden mijn huisgenoten en ik echte Hollandse oliebollen maken. Want een oud en nieuw zonder oliebollen, dat kon natuurlijk niet!

Ook toen al was ik bezig met gezonde voeding. Ik wilde geen suiker gebruiken, en geen wit geraffineerd meel. Dus….Sanna toog naar de supermarkt om de ingrediënten te halen voor een heerlijke Hollandse jaarwisseling. Mmmmmm ik kon me er al helemaal op verheugen!
Mijn kennis van het Spaans was beperkt tot de termen die ik nodig had in mijn werk. Denk aan: sport, spel en EHBO en dat was het dan wel zo’n beetje. Maar ik wist dat ik voor volkoren meel moest letten op “integral” en meel was “Harina”. Dat moest lukken. In de supermarkt vond ik een pak “Harina de centeno Integral”. Yes! Met een paar flessen zonnebloemolie, het meel, gist en zelfs wat rozijnen toog ik huiswaarts.

Tja…je ziet het aan de foto: het resultaat was ronduit walgelijk! Het meel bleek roggemeel te zijn en hoe gezond dat ook is, het is absoluut niet te eten als oliebollenbeslag! J Die oudejaarsavond werd het toch nog gezellig, maar oliebollen hebben we niet gegeten.

Vandaag dus voor jullie een leuk receptje voor gezondere oliebollen die wél lekker zijn! Doordat ze meer vezels bevatten en geen suiker, passen ze beter in je Heel Gezonde levensstijl. Tegen volgend jaar hoop ik een oliebollenmix met desem voor je in de shop te hebben. Daar was ik dit jaar niet aan toe gekomen. We doen het dit jaar dus nog even met gist. Het bakken kun je doen in kokosolie, maar ik zeg altijd: het is maar één keer per jaar dus dan mag het in de zonnebloemolie. Gebruik echter geen arachide-, mais- of olijfolie: zij zijn niet zo stabiel bij deze hoge temperaturen!

Veel bak- en smulplezier en natuurlijk: een heel fijne jaarwisseling en een Heel Gezond 2015!

Mama Sanna




Recept voor Oliebollen (c.a. 50 stuks)

Benodigdheden:

500 gram speltbloem
300 gram volkoren speltmeel
2 tl keltisch zeezout
eventueel: 2 tl kaneel

750 ml (granen-)melk
½ EL verse gist (bij gedroogd gist: check de verpakking hoeveel je nodig hebt)
50 gram rijststroop

250 gram rozijnen en/of krenten
de geraspte schil van 1 citroen

eventueel: 1 á 2 grote stevige appels in kleine blokjes gesneden.
Zonnebloemolie om in te frituren.

Werkbeschrijving:

Meng het meel met het zout en eventueel de kaneel. Maak er een kuiltje in. Los de gist op in een half kopje van de (granen)melk en giet dit in het kuiltje. Giet er dan nog een klein scheutje melk bij. Roer vanuit het midden van het kuiltje een beetje van het meel erbij tot er een soort vloeibaar deegje ontstaat. Dek de beslagkom af met een doek en zet het op een warme plaats tot er blaasjes op komen.
Meng de rest van de melk met de stroop. Giet dit in het kuiltje en roer dan alles van het midden uit tot een mooi, glad beslag. Klop als alles is opgelost nog even een paar minuten stevig door. Doe dan de rozijnen, krenten en de citroenschil er doorheen.
Dek de beslagkom af met een vochtige theedoek, of doe hem in een gesloten plastic zak en laat het beslag tot tweemaal het volume rijzen. Verwarm de frituurolie tot 170 graden. (check of het warm genoeg is door een stukje brood er in te doen. Gaat het borrelen en verkleurt het brood? Dan is het warm genoeg. Te snel? Dan is de olie te heet. Gebeurt er bijna niets? Dan is de olie nog te koud)

Voeg vlak voor het bakken eventueel de stukjes appel toe. Je slaat hierbij het beslag neer, maar dat rijst wel weer tijdens het bakken.

Haal met een kleine ijsschep of met twee eetlepels stukken beslag uit de kom en schuif deze voorzichtig in de hete olie. Bak eerst een proefbol aan beide kanten mooi bruin. Dit duurt ongeveer 6 tot 7 minuten. Haal hem eruit met een schuimspaan en test hem: snijd hem hiervoor doormidden. Is het van binnen nog niet helemaal gaar, maar aan de buitenkant toch heel bruin, dan is de olie te heet.Wordt de bol binnen 7 minuten niet bruin, dan is de olie niet heet genoeg.

Bak de rest van de bollen, maar zorg ervoor dat ze in de pan goed naast elkaar kunnen zwemmen. Het bakken duurt nu iets langer, omdat ze door hun hoeveelheid de olie nu steeds wat afkoelen als ze de pan in gaan. Normale tijd is bijna tegen de 10 minuten.

Laat de bollen op een stuk keukenpapier uitlekken en stapel ze op een schaal. Eet smakelijk!

Tip: vervang een gedeelte van de rozijnen/krenten door cranberries (let op dat ze met appelsap zijn gezoet en niet met suiker: vraag dit even na bij de winkelier als het er niet op staat).
 
Een gezonde én lekkere bol... (ik zorg dit jaar voor betere foto's, beloofd!)


maandag 22 december 2014

kerstdrukte (met recept)

Wat een drukte, die laatste dagen voor kerst! Al die weken had ik geen inspiratie voor de te kiezen gerechten. Eerlijk gezegd was ik er ook niet mee bezig: de bakmixen voor de kerstkransjes en kerststol vonden gretig aftrek, en dat was alle kerst die ik nodig had. Maar nu werd ik toch wel wat zenuwachtig: oei! Wat zullen we eigenlijk gaan eten?

Een beetje bladeren in mijn recepten friste mijn geheugen weer op. Kijk, eerste kerstdag is bij ons makkelijk: het is familie traditie dat degene bij wie het feest gevierd wordt, ook zorgt voor de kalkoen. Dus...ik ben de sigaar! :) Maar voor tweede kerstdag moeten we toch nog iets verzinnen. En de kadootjes....oh help!
Intussen had zoonlief een basketbaltoernooi, ging oudste dochter uit logeren (wie kan er in hemelsnaam nog een loge bij hebben in deze dagen?!), kreeg de jongste een groeispurt (en sliep dus weinig) en ging jongste dochter helemaal uit haar dak vanwege de storm. Ik kon mezelf gewoon niet meer horen denken! Kortom: het is nu maandagavond kwart voor zes en ik heb nog steeds geen boodschappen gedaan..... (slik!)

Maar...ik heb wel twee fantastische recepten voor jullie gevonden in mijn "archief". Misschien dat jullie ook nog iets moeten verzinnen, en dit jullie helpt. Het is voor onze favoriete cranberrysaus én voor stoofpeertjes. Uiteraard maak ik alles zonder suiker.

In het nieuwe jaar gaan we er weer lekker tegen aan. Deze laatste week van het jaar doe ik het -voor mijn doen- wat rustiger aan. Waarschijnlijk doen jullie hetzelfde. Geniet er maar lekker van! Natuurlijk blijf ik nog lekker bloggen en FB-en tussendoor. Je hoeft me dus niet te missen.

Ik wens jullie nog veel succes met de laatste loodjes (uiteindelijk komt alles goed, dat weet je toch?) en heel liefdevolle, warme kerstdagen toe!

Hartegroet, Mama Sanna

Stoofperen

Nodig:

1 kilo stoofperen (Gieser Wildeman b.v.)
300 ml rode vruchten diksap
200-250 ml water
1 kaneelstokje

Werkwijze:

Schil de peren. Als je ze heel wilt houden (zoals op de foto), laat je het steeltje er aan en het klokhuis intact. Je kunt ze natuurlijk ook in partjes snijden.
Doe de peertjes in een pan waarin je het water en de diksap hebt gedaan. Doe als laatste het kaneelstokje erbij. Breng het sap aan de kook, en zet het vuur laag. Laat het nu gaar stoven. Prik af en toe even in de peertjes om te checken of ze al gaar zijn (zacht=gaar). Je gerecht is klaar!

Tip: wij gebruiken het sap na afloop vaak om waterijsjes van te maken. We vinden het namelijk zo lekker! Gewoon in een ijsvormpje gieten en in de vriezer zetten. Ook in de winter kunnen we daar van genieten.

Onze favoriete cranberrysaus

Ik heb er helaas geen foto van gemaakt, maar beloof je dat dit jaar even te doen. Dat is wel een uitdaging, want voor je het weet is hij al weer op. Je likt er je vingers bij af!

Wat heb je nodig:

375 gram verse cranberry's
350 ml water
5 hele kruidnagels
5 hele piment korrels (of een 1/4 tl pimentpoeder)
3 stokjes kaneel
250 gram kokosbloesemsuiker en 4 EL tagatose siroop (o.a. bij Jumbo) of rijststroop (natuurwinkel)

Werkwijze:

Cranberry's in een pan met water op hoog vuur zetten. Kruiden in een thee-ei of kaasdoek doen en toevoegen aan het water. Laat dit ongeveer 10 minuten koken totdat de cranberry's openbarsten. Roer nu de suiker en de siroop er door en zet het vuur laag. Laat dit 5 minuten doorkoken. Neem de pan van het vuur af en laat het afkoelen. Haal de kruiden er uit. Laat de saus minimaal 8 uur (een nacht) in de koelkast staan voor je het serveert.


zaterdag 20 december 2014

Recept: tulband


Recept tulband (Moskovisch gebak)

De Heel Gezonde (Cup) cakemix is werkelijk een alleskunner! We hebben al taarten gemaakt, allerlei vormen en maten van cake-jes…. En nu kun je voor de kerst ook een heerlijke, luchtige tulband maken. Hier is het recept:

Wat heb je nodig:

1 pak Heel Gezonde (Cup-) Cakemix
7 eieren (op kamertemperatuur)
160 gram boter of kokosolie (stevig, maar niet keihard)
Tulbandvorm
Oven op 180 graden (hete lucht: 160 graden)

* Eventuele tips voor decoratie vind je onderaan dit recept.

Werkwijze:

Splits de eieren. Doe de eierdooiers in een kom met de “suiker” uit het pak cakemix. Roer/mix dit mengsel tot het dik, schuimig en lichter van kleur is geworden (geel tot okergeel). Klop de eiwitten heel stijf (je moet de kom ondersteboven kunnen houden).

Doe het meelmengsel uit het zakje in een grote mengkom. Doe de boter/kokosolie ook in die kom. Snijd nu met twee messen de boter of kokosolie in de meel tot stukjes van ongeveer een doperwt groot.

Bestrijk de tulbandvorm intussen met boter of kokosolie en bestuif het met wat meel.

Doe het suiker-eigeelmengsel nu bij het meelmengsel in de kom en roer goed door. Nu mag je de eiwitten toevoegen. Doe dit met beleid: spatel het voorzichtig over in de kom met het deegmengsel en schep het vervolgens luchtig door, zonder het heel hard of snel te slaan. Het moet redelijk voorzichtig gebeuren om de luchtigheid niet te verliezen, maar het moet wel goed door elkaar komen.

Vul nu de tulbandvorm. Bij een kleine vorm moet je oppassen dat je tot enige vingers onder de rand blijft, zodat er voldoende ruimte blijft voor het rijzen van het beslag tijdens het bakken.

Bak de tulband nu in c.a. ¾ uur gaar en lichtbruin. (check met een saté prikker of breinaald of hij gaar is: kleeft er wat beslag aan de prikker dan is nog wat tijd nodig. Blijf doorgaan tot er geen beslag mee aan de naald kleeft. Dan is hij gaar.

Haal de tulband uit de oven en laat hem in zijn vorm afkoelen. Pas wanneer hij bijna helemaal koud is mag je hem er uit halen. Dan kan hij nog op het taartrooster verder afkoelen.

* Decoratietips:
Natuurlijk kan je tulband gewoon zó op tafel. Maar je kunt het ook decoreren met verse vruchten of een vervanger voor poedersuiker met een lage Glycemische Index. Dit laatste doe je door b.v. sukrin fijn te maken in een keukenmachine. Kun je geen sukrin vinden? In de meest natuurwinkels heb je tegenwoordig wel Stevija Chrystal. Dat is stevia (zuiver!) gemengd met sukrin. Als een bruine suiker laag ook mag, kun je kokosbloesemsuiker fijn malen in de machine.

Enjoy! Mama Sanna






zondag 30 november 2014

familiebezoek (met recept!)

Deze overheerlijke speculaas-appel-roomtaart
is veganistisch, suiker- en tarwevrij
Vandaag kwam mijn familie op bezoek. De zussen van mijn moeder, mijn neef en zijn man en mijn zus met haar man en dochtertje. We zien elkaar niet vaak, want we wonen nogal ver uit elkaar. Ze kwamen nu dus op kraamvisite.
Je moet weten dat mijn moeder in de zomer van 2013 volkomen onverwacht is overleden. En dus zijn haar zussen (buiten mijn zus en ik) mijn enig overgebleven tastbare stukje van haar. In hun maniertjes, ogen en lach zie ik mijn moeder terug. Ik zag er dus enorm naar uit, want ik had ze echt al bijna een jaar niet meer gezien.

Het werd een heerlijke middag, waarbij me opviel hoe gemakkelijk het toch gaat wanneer je je echt verwant voelt. Er zijn weinig woorden nodig om de klik te voelen. Zelfs als je elkaar zo weinig ziet. De verbinding is er, en je voelt de liefde stromen. Ook het stukje herkenning was zo fijn: niet alleen ik herkende mijn moeder in hen, ook de kinderen. En toen één van mijn tantes ook nog een adventskalender voor ze had meegenomen, kwam er een brok in mijn keel. Dat was wat mijn moeder altijd deed. Eerst voor mijn zusje en ik, en later voor de kleinkinderen: ieder jaar hielden we een adventskalender bij.
Ik voelde haar aanwezigheid. Niet alleen via haar zussen, maar voor mijn gevoel was ze er ook echt zelf bij. Ik voelde haar liefde, en haar plezier om de gesprekken die wij voerden. We hebben ook wat foto's bekeken en ik voelde haar vreugde. Ook mijn man beaamde later dat hij het zo had ervaren: alsof er de hele dag een stukje "Ruth" binnen was gekomen. Meer nog dan anders (want ze is vaak aanwezig). Het voelde zó ontzettend goed dat ik bijna moeite had om afscheid te nemen aan het einde van het bezoek. Ik wilde dat gevoel gewoon niet kwijt!

Vanuit mijn gevoeligheid weet ik al van kind af aan dat onze overleden geliefden niet "weg" zijn, maar ons regelmatig komen bezoeken. Ook voor mijn kinderen is dit een gegeven: zij voelden de aanwezigheid van hun zusje en later hun broertje, nog voor ik zwanger was. En ook wij ouders hebben dit ervaren. Al mijn kinderen heb ik van te voren gezien en ik wist hoe hun karakters zouden zijn. Het lichaam is een soort aards jasje dat je aan krijgt als je geboren wordt, en weer uit trekt als je sterft. Dat staat voor mij als een paal boven water. Dat geeft troost, maar het neemt het gemis zeker niet weg hoor. Het is een andere manier van communiceren en je mist de lichamelijke aanwezigheid. Een knuffel kun je ze niet geven!

Maar zo'n middag met zijn allen, brengt je dierbare overledene weer even heel sterk terug. Zo sterk dat het bijna tastbaar is. Dat geeft een extra dimensie aan je familiebezoekje. Heb jij ook wel eens zoiets ervaren?

Speciaal voor dit bezoekje had ik een overheerlijke appeltaart gebakken. De basis van de taart was de speculaasmix van Heel Gezonde Mama (te bestellen via de webshop), en de vulling van goudreinetten en vanillepudding maakte het een goddelijk lekkere taart. Speciaal ter ere van mijn lieve moeder, die een goed stuk taart kon waarderen (en nog meer als ie ook nog gezond was!) deel ik hier mijn recept met jou. Let op: hij is zó lekker, dat je hem elke week wilt maken!!!

Recept voor Speculaas Appel Roomtaart
Veganistisch, tarwe-, lactose-, en suikervrij

Benodigdheden:

Bodem:
Mix voor speculaas (Heel Gezonde Mama bakmix) Bestel in de webshop
100 gram kokosolie
4 EL water of granenmelk

Vulling:
4 flinke goudreinetten
500 ml haverroom (ik gebruik die van Oatly - bij de natuurwinkel)
1/2 tl vanillepoeder of de inhoud van 1 vanillestokje
45 gram Custard poeder
60 gram rijststroop
15 gr Stevia poeder (merk: stevija - is zuiver)
               of maak een mengel van c.a. 50 gram kokosbloesemsuiker en b.v. agavestroop
kaneel
eventueel: wat kokosbloesemsuiker

Hardware:
Steelpannetje, garde
Springvorm
Oven                voorverwarmen op 175 graden C (hetelucht: 150 graden)

Werkwijze:

-Bereid de bodem volgens de aanwijzingen voor het speculaasdeeg in de verpakking. Laat het even rusten op een koele plek (niet in de koelkast, anders wordt het te hard).

-Schil de appels en snijd ze in partjes. Vet de springvorm in met kokosolie en bestuif het met wat speltmeel.
-Verdeel het speculaasdeeg over de bodem en de zijkant van de vorm.

-Leg partjes appel dakpansgewijs over de bodem. Bestrooi het met kaneel en eventueel wat kokosbloesemsuiker. Start daarna een tweede laag appel en bestrooi ook deze met kaneel en evt. kokosbloesemsuiker.
- Meng de kokosbloesemsuiker of stevia met de rijst- of tarwestroop. Voeg hier een gedeelte van de haverroom bij en roer het goed door. Voeg nu ook de custard poeder toe. Breng de overgebleven room aan de kook in het steelpannetje. Haal de room even van het vuur en voeg het custard-"suiker" mengsel toe. Breng dit mengsel aan de kook onder constant roeren met een garde. Laat het enkele minuten doorkoken zodat je merkt dat het goed indikt.
-Verdeel deze pudding over de appels in de springvorm.
- Druk de zijkanten van de taart wat meer naar beneden zodat het mooi aansluit bij je taartvulling. Eventueel kun je een leuk sierrandje maken door inkepingen te maken met een vork of zijkant van een lepeltje.

- Zet de taart onderin de oven en bak hem in c.a. 70 minuten gaar.
- Haal de taart eruit, en haal na c.a. 10 minuten de springrand er af. Laat hem nu verder afkoelen op een rooster.
- Het beste resultaat krijg je door de taart nu te laten opstijven in de koelkast. Dat kun je pas doen als de taart al goed is afgekoeld tot kamertemperatuur. Laat hem -hoe moeilijk hij ook is te weerstaan- een nachtje in de koelkast. Dat is echt de moeite waard voor de smaak én de structuur.

En dan is dit het resultaat....Eet smakelijk!!!

Mama Sanna
In dierbare herinnering voor
mijn lieve moeder, Ruth Paap, die mij de liefde voor het bakken heeft meegegeven.<3


woensdag 26 november 2014

Zie ginds...


Vandaag hebben we even een knutseltip op herhaling. Hij blijft namelijk ontzéttend leuk om te doen: de stoomboot van Sinterklaas maken!

Met deze link ben je meteen op de uitleg.... Veel knutselplezier!!!!

Knutseltip: de boot van Sinterklaas 


woensdag 19 november 2014

Knutselen: lichtjestijd

In deze donkere dagen is er niets mooiers dan je huis sfeervol te decoreren met allerlei lichtjes en lichteffecten. Bij dat laatste denk je misschien aan disco-lampen of kleurige led-slingers. Nee, nee, ik heb het over subtiele accenten die je hart verwarmen. Want dát is wat we zoeken in deze dagen; hartewarmte.



Achtergrond:

Sint Nicolaas staat symbool voor de wijsheid en onvoorwaardelijke liefde in ons zelf. Ons Hogere Zelf die 's nachts tijdens onze slaap over "ons dak", ons hoofd wandelt. Dit onbewuste stukje wijst ons liefdevol de juiste weg, en geeft aan waar we waren afgedwaald. De basis van het Sinterklaas verhaal ligt in de oude verhalen over Wodan en de vermenging met de latere legenden over de bisschop Sint Nicolaas. Het is als een sprookje, een mysterie die onze fantasiekrachten én ons hart aanspreken.
Het is heerlijk als je je kind de ruimte kunt geven zijn fantasie in deze tijd zelf te mogen inzetten. De vele beelden en geluiden die over ze worden uitgestort, geeft ze die ruimte eigenlijk niet meer. Het beeld van Sint en Piet wordt al voor ze ingevuld. En verwarrend is het ook nog: want bij de ene omroep ziet hij er zo uit, en bij de andere omroep weer anders.
Het Sinterklaasjournaal wordt door vele opvoeders ook al aan heel jonge kinderen laten zien. Peuters en kleuters kijken elke avond naar deze soap achtige serie, die elke avond eindigt met een "cliff-hanger". Komt dit ooit goed? Oudere kinderen weten dat het natuurlijk altijd goed komt. Maar een kleuter kan nog niet zo ver denken. Laat staan een peuter! Zij denken in het NU, en in korte time-frames. Voor hen moeten verhaaltjes nog afgerond worden en dan natuurlijk ook nog góed aflopen. Je kunt van hen niet verwachten dat zij twee of drie weken moeten wachten op de goede afloop. Het veroorzaakt veel onnodige spanning. Vele pedagogen pleiten dan ook voor het vertonen van het Sinterklaasjournaal aan de oudere kinderen (7 of 8 jaar) en de kleintjes niet te veel beelden mee te geven, maar bijvoorbeeld verhalen voor te lezen. Of misschien wil je wel vertellen over je eigen ervaringen met de Sint toen je klein was. Dat vinden ze prachtig!
En natuurlijk: knutsel in deze tijd lekker veel met je kind. Maak Sinterklaas-kalenders (hoe lang duurt het nog voor het pakjesavond is?), leuke deur decoraties, verlanglijstjes enzovoorts.

Wij hebben vanmiddag lichtjes gemaakt. Het licht dat symbool staat voor de lichtjes in onze eigen harten (datgene waar Sinterklaas ons op wijst). Want...hoe donker het ook is, binnen in ons hart brandt een helder licht. Een lichtje dat ons warm houdt en warmte kan geven aan de mensen om ons heen.
De kleintjes maakten een lantaarntje, en ik maakte een transparant voor op het raam. Zo spelen we op verschillende manieren met het thema licht. Hieronder zie je hoe het werkt:

Lantaarntjes


Nodig:
Glazen pot waar een waxinelichtje makkelijk in kan
zijdevloei papier in verschillende kleuren
pritt stift
waxine lichtje

Werkwijze:
scheur verschillende kleuren vloeipapier in kleine stukjes. Neem steeds een stukje papier, smeer dit in met pritt stift en plak het op het potje. Hoe ouder het kind is, hoe meer deze de kleuren in elkaar kan doen overlopen en er zelfs figuren in kan maken. Bij de kleintjes volstaat het om ze gewoon lekker te laten plakken. Daar mogen ook zelfs ruimtes tussen zitten, dat maakt niet uit.





Klaar? Doe het waxinelichtje er in en steek het aan. Bewonder het kunstwerk maar goed! Het is leuk om dit lantaarntje in de komende tijd 's avonds aan te steken. Bijvoorbeeld bij het eten. Je kind zal zo trots zijn!

Transparant

Nodig:
Een afbeelding in silhouet (via google afbeeldingen)
Donker gekleurd fotokarton (hobbywinkel)
Wit zijdevloei papier, groot genoeg om de hele afbeelding te kunnen bedekken (2x)
Zijdevloei papier in de kleuren die je nodig hebt voor je afbeelding
Pritt stift
Mesje
Potlood

Werkwijze:
Kies een mooie afbeelding en print die af op de grootte waarop je de transparant wilt maken. Leg het op het karton en trek de tekening nu over met potlood. Je tekent hierbij over de lijnen en drukt zo hard dat de tekening doordrukt op het karton eronder. Trek daarna deze ingedrukte lijnen over zodat ze goed te zien zijn. Snijd nu met het mesje de tekening uit.
Plak het witte vloeipapier aan de achterkant van je tekening. Beplak dit witte vloeipapier met de kleuren die je wilt gebruiken. Maak hiervoor kleine snippertjes van het vloeipapier en vorm het op de tekening. (zie op mijn voorbeeld de maan, de kleuren van de ondergaande zon, etc. )
Durf hierbij te spelen met de kleuren. Je bent als het ware aan het schilderen met papier.
Klaar? Plak het tweede vel wit vloeipapier over je plakwerk heen. Zo blijft het intact. Knip de uitstekende flapjes af. Je kunt het nu op het raam hangen.



Veel knutselplezier!

Mama Sanna

zondag 16 november 2014

vallende blaadjes

"Autumn Blessings" zijn er in allerlei vormen
Vandaag was een echte herfstdag. Zowel buiten als binnen! Het hele gezin had er een beetje last van. Papa en mama waren moe, maar er moest nog zo veel gebeuren. Oudste dochter voelde zich wat koortsig, maar had ook veel te veel te doen (ze neemt haar huiswerk gelukkig serieus). Oudste zoon voelde zich eigenlijk best prima, tót hij zijn kamer op moest ruimen. Jongste dochter had last van storm in haar lijfje. Er moest flink gesprongen, gezongen en gedanst worden vandaag. En jongste zoon? Die sliep gelukkig overal doorheen... :) Hij was gisteren van slag geweest: toen ik voor het eerst een halve dag was weggeweest zonder hem. Ik moet eerlijk zeggen: ik was er zélf ook van slag van!

Samen leven is niet makkelijk. Je kunt je niet echt afsluiten voor de ander zijn energie. Dat geldt voor stellen, maar ook voor ouders en kinderen, broers en zussen. Je moet het met elkaar doen. En op dagen als deze, zit je zo op elkaars lip dat je er gek van wordt. In de herfst wordt je geconfronteerd met elkaars onhebbelijkheden. In de zomer kon je er nog een beetje omheen, maar nu zit je met elkaar opgescheept, en tja...dan vallen al die negatieve dingetjes toch wel op.

Wat ik heb geleerd in mijn leven is dat hetgene waar ik mij dood aan erger bij een ander, vaak mijn verborgen eigenschap is. Of iets wat ik heel graag zou doen of kunnen. Voorbeeldje? Waarom kan mijn man gewoon op de bank gaan zitten 's avonds en naar de TV kijken? Als ik ga zitten, vouw ik meteen de was. Wat irritant!!!
Herken je dit? Het is interessant om al je irritaties eens onder de loep te nemen. Zet ze eens op een rijtje in een schriftje. Waar erger je je blauw aan? Wat stoort je? Wat maakt je woest? En waarom?

Laat elk dingetje dan vervolgens eens even op je inwerken. Wat doet het met je? Wat voel je? Waarom maakt het je zo kwaad? Is er iets wat je van jezelf herkent in die irritante eigenschap? Zou het iets zijn wat je zelf graag zou willen doen of kunnen? Kun je iets van deze eigenschap leren? Neem één of twee eigenschappen per keer om te analyseren.

Door dit soort reflecties te oefenen, krijg je een enorm zelf inzicht. En het heeft als positieve bijkomstigheid dat je een stuk milder naar de ander kunt kijken. In het bovenstaande voorbeeld (man op bank), heb ik bewondering gekregen voor mijn man (en de meeste mannen) die blijkbaar heel goed kunnen kiezen voor zichzelf. Ze zijn moe, of hebben geen zin meer om te sloven. Dus doen ze het gewoon even niet. Zouden wij dat ook niet heel graag eens doen? En waarom doen we dat dan niet?
Het heeft mij geleerd om voortaan bewust te kiezen om wel of niet een klusje te doen. Dat betekent natuurlijk niet dat ik soms niet gewoon iets MOET doen. Dat is nou eenmaal zo. En dat geldt voor mijn man natuurlijk ook. Maar soms kun je ook gewoon kiezen om iets even niet te doen. Morgen is weer een dag!

Op deze manier geeft ieder gezinslid elkaar een cadeautje. Zo wordt samen leven een boeiende reis, elke dag opnieuw. En de herfst is dé periode bij uitstek om hiermee aan de slag te gaan. Je wordt gedwongen naar binnen te gaan. Zowel in je huis, als in je eigen psyche. Wat een geschenk!

Mama Sanna

woensdag 5 november 2014

Voeding in de opvoeding: gifstoffen

Wat zou jij je kind liever laten eten?
Deze vulling uit dit postpakket?




Of toch liever dan maar een snoepje uit de winkel?






Normaal gesproken zou je waarschijnlijk kiezen voor de rechter foto. Maar je weet dat dit stukje gaat over gezonde voeding, dus vermoed je waarschijnlijk wel dat dit een beetje een strikvraag was!  J Inderdaad: het gekke is dat in dit geval de vulling van het postpakket volledig veilig eetbaar en natuurlijk is, en het snoepgoed aan de rechterkant vol zit met allerlei lichaamsvreemde stoffen. De vulling van het postpakket is namelijk gemaakt van mais. Niets meer dan dat.

Ik word soms aangesproken door mensen die zich afvragen of bijvoorbeeld volle melk wel zo gezond is. Of die zich zorgen maken omdat hun kind soms aarde eet. Ook worden de handen veelvuldig gewassen, en het huis grondig ontsmet. Koorts wordt direct onderdrukt met paracetamol, en kinderziektes worden met angst en beven doorstaan. De angst dat onze kinderen iets overkomt is heel groot. En dat is volkomen logisch: ze zijn ons alles! Toch wil ik vandaag een kleine kanttekening plaatsen. Ik denk dat we in onze huidige maatschappij iets te ver zijn doorgeslagen met het willen beschermen van onze kinderen. En dat we niet meer zien waar het wérkelijke gevaar zit: in onze dagelijkse voeding.

Onze voeding is in de laatste decennia zo ver weg komen te staan van zijn oorsprong: toegevoegde verbetermiddelen in ons brood, suiker in bijna elk product (ook als het niet zoet is!), kleurstoffen, smaakstoffen en zelfs geurstoffen…. Er wordt beweerd dat vol-vette producten niet gezond voor ons zijn, dus eten we massaal light kaas, magere yoghurt en halvarine. Vanuit de voedingsindustrie worden we gesust: al deze hulpstoffen zijn goedgekeurd, dus dat is toch prima?

Ik stel je vandaag de vraag: wil jij je zelf en je kind(eren) laten eten van iets wat daadwerkelijk iets tóevoegt aan het lichaam (en dus bouwstoffen, vitamines, mineralen etc. bevat en energie levert) of iets wat “geen kwaad kan”.

In de voedingsleer kun je uitgaan van twee punten: ofwel zijn alle stoffen op zichzelf staand, ofwel ze hebben verband met elkaar. Bij het eerste beeld hoort ook vaak de overtuiging dat de mens de orde in het universum moet brengen. De natuur is eigenlijk maar een beetje een chaos. Het is een wonder dat alles nog werkt! Bij het tweede beeld, ziet men de samenhang tussen de mens en de kosmos, de omgeving en de wereld in het lichaam. Het is een werkelijk wonder!

Heel Gezonde Mama gaat uit van dat tweede beeld. Ik zie de samenhang tussen onszelf en de wereld om ons heen. En de kracht en perfectie van ons lichaam, dat met de juiste voeding (en dat bedoel ik op alle manieren, dus voeding van lichaam, ziel én geest) zich heel goed in balans kan houden, en terug kan brengen indien er een tijdelijke disbalans is (b.v. door ziekte).

De angst van de huidige westerse mens is gefundeerd in dat eerste beeld: het niet kunnen geloven dat het lichaam en de natuur gewoon goed in elkaar zitten. Wij moeten ingrijpen, bijsturen, anders loopt het mis! En wat voeding betreft kunnen we net zo goed wat aanpassingen doen, want wij kunnen die stofjes toch gewoon nabouwen? En zo krijgen we synthetische vitamines (lekker goedkoop!), en geraffineerde voedingsstoffen.

Met de dagelijkse voeding krijgen we op die manier allerlei stoffen binnen waar ons lichaam van nature niet aan gewend is. Ons lichaam is perfect: het past zich aan. Het vecht om de balans te houden. En dat kan het heel goed. Bij sommigen gaat het wat minder makkelijk: zij ontwikkelen gevoeligheden of allergieën.
Je kunt je afvragen: is dat een falen van het lichaam? Of is het een signaal van een lichaam dat aan wil geven dat de continue bombardementen van gifstoffen gewoon te veel is?

Ik heb mijn lichaam leren zien als een bondgenoot, een echte vriend. Vanaf het moment dat ik er naar ging luisteren voelde ik me steeds sterker en beter worden. En daarom heb ik besloten mijn lichaam en dat van mijn kinderen te voeden met stoffen die het lichaam iets bréngen in plaats van het te vullen. Of zelfs: te beroven van belangrijke voedingsstoffen. Want om bijvoorbeeld geraffineerde suikers te kunnen verteren spreekt je lichaam zijn voorraden vitamines en mineralen aan.

Met het Heel Gezonde Mama concept hoop ik jou te kunnen helpen de balans terug te vinden van jouw lichaam. Die balans is voor iedereen anders. Maar één ding is voor iedereen hetzelfde: ons lichaam is een natuurproduct. En de natuur lijkt misschien soms wat van slag en we moeten het beschermen, maar het is sterker dan je denkt! Durf jij op zijn veerkracht te vertrouwen en het datgene te gaan geven wat het nodig heeft?

Mama Sanna



woensdag 29 oktober 2014

Lampionnen maken van pompoenen


Nog even en het is Halloween. Maar ook Sint Maarten staat al weer voor de deur. Perfecte tijd dus, voor het maken van lampionnen. Bij ons thuis doen we dat al sinds jaar en dag van.... pompoenen!

Een heel leuke klus, die je kind ook nog eens in verbinding brengt met de natuur. Het is eigenlijk een spiritueel gebeuren, op speelse wijze. Door pompoenen te gebruiken die eetbaar zijn, en de vulling van de pompoenen te verwerken in een soep of een lekkere pompoentaart, geef je je kind onbewust een gevoel van dankbaarheid en respect voor wat moeder aarde ons allemaal schenkt. De gulheid van de aarde wordt innerlijk heel intens beleefd door zo bezig te zijn met zo'n pompoen. Een pompoen uithollen is namelijk heel hard werken, en dit doe je bij jongere kinderen natuurlijk samen. Maar ieder jaar komt het terug (ritueel), en kunnen ze ietsjes meer helpen. Dat geeft een goed gevoel! Zo bouw je samen aan een stukje ontwikkeling van creativiteit, natuurbewustzijn en zelfrespect. En dat allemaal door een lampion! Ik leg je dus graag uit hoe je het doet.

Benodigdheden:

een pompoen (groot of klein)
een stift om mee te tekenen
gutsjes*
Een groot mes
stevige lepels
1 kom voor het vruchtvlees
Eventueel 1 kommetje voor de zaden
1 kommetje voor het afval
theedoek of indien grote pompoen: badhanddoek of laken

* Gutsjes die geschikt zijn om creatief mee te werken (de gutsen van de doe het zelf handel zijn over het algemeen wat te grof) kun je vinden in hobbywinkels of online. Google maar eens op "gutssetje"

Werkwijze:

De eerste stappen in dit proces zijn niet voor jonge kinderen. Het vereist veel kracht en er wordt gewerkt met een mes.

Begin met de pompoen uit te hollen. Je moet hiervoor een deksel maken in de bovenkant. Dit doe je door de
schil diep in te snijden rondom de steel. Maak de opening groot genoeg. Het insnijden kun je gewoon doen met een rechte ronde lijn, of bijvoorbeeld in een stervorm (zie foto).

Wrik het deksel los. Soms is het wat moeilijk, dan zit er nog wat vast. Ga op die plekken nog even langs met je mes en probeer nog wat dieper te snijden. Vaak zijn het de draden aan de binnenkant die de boel tegen houden.

Aan de binnenkant van de pompoen zie je draden, zaden en vruchtvlees. Het vruchtvlees zit tegen de binnenkant van de schil aan, en dat kan heel dik zijn (zoals op deze foto's), of wat dunner. Bij de ene pompoensoort is het vrij hard, bij de andere vrij zacht. Dat is ook iets wat je gaat ontdekken als je dit vaker doet. Dat hoort ook bij de hele ontdekkingsreis! :)


Schep met een lepel de pitten en draden eruit. Als je het leuk vindt, kun je de pitten apart houden om te zaaien of te roosteren en op te eten. Wanneer alle draden en pitten weg zijn, houd je het vruchtvlees over. Dat zit vast aan de pompoen. Neem een stevige lepel met een beetje scherp randje en begin met het afschrapen van de pompoen. Vergeet ook het deksel niet! Dit vruchtvlees kun je allemaal in een pan doen, en daar later soep van koken of gebruiken voor een pompoentaart. (recept volgt)


Wanneer de pompoen is uitgehold, laat je je kind er een afbeelding op tekenen met de stift. Ook de hele kleintjes kunnen dit al doen!

Voor grotere kinderen geldt dat zij nu met gutsjes hun tekening mogen uitgutsen. Hierbij blijf je aan de buitenkant werken. Je gaat dus geen gaten maken. Er gaat alleen een laagje af tot er een dun laagje van het vruchtvlees over is. Hier kan straks het licht door schijnen.

Je kunt ook kiezen om wél gaten te maken, maar dat is dan meer voor de pompoengezichten. Hieronder laat ik wat verschillende opties zien:
 

Hier is gekozen voor een lichte achtergrond (uitgegutst) en een soort schaduw afbeelding







Bij deze stoere jongen is er voor gekozen om wél gaten te maken. Dit kun je beter doen met een mes.










En deze is gemaakt door een vierjarige: het kind tekent en mama of papa gutst de tekening uit

Eenmaal uitgegutst, plaats je een waxine lichtje in je lampion. Moet hij meegedragen worden met Sint Maarten? Of ga je langs de deuren met Halloween? Boor dan aan de zijkanten een klein gaatje (b.v. met een schaar of handboortje) en doe daar een ijzerdraadje doorheen om een hengsel te maken.

Het deksel van de pompoen kun je er weer bovenop plaatsen. Het is dan wel nodig om wat luchtgaten te maken. Dat doe ik meestal met een appelboor.

Ik wens jullie allemaal sfeervolle lichtjesdagen!

Mama Sanna

dinsdag 28 oktober 2014

Recept: desem speltbrood van starter/madre

Met de bakmix voor desem speltbrood van Heel Gezonde Mama heb je een heel goede manier om snel en makkelijk spelt desembrood te maken. Maar je hebt er nog veel meer aan: want met een klein stukje van het deeg van deze mix heb je de perfecte basis voor het starten van je eigen madre (moederdeeg). Met deze madre kun je voortaan wanneer je wilt het echte ouderwetse zuurdesembrood maken. Let op: het is een tijdrovend klusje (je bent 8 uur bezig met het bakproces, maar een dag van te voren moet je het moederdeeg al klaar zetten), maar het is zéker de moeite waard. Kijk maar op de foto: ziet het er niet verrukkelijk uit?

Wanneer ik spreek over ouderwets desembrood, bedoel ik die stevige wat meer vaste broden met een licht zure smaak. Het brood wat met de bakmix gemaakt wordt, is bijna niet te onderscheiden van gistbrood: het is luchtig, zacht en mild van smaak. Ideaal voor mensen en kinderen die niet van zuurdesem houden, maar het voor hun gezondheid toch willen/moeten gebruiken. Met de aankoop van de Heel Gezonde broodmix sla je dus twee vliegen in één klap: een heerlijk mild brood én de mogelijkheid om een madre te maken waarmee je "ouderwets" desembrood kunt maken. Hieronder geef ik je de werkbeschrijving hoe je deze madre moet maken, onderhouden én uiteindelijk gebruikt bij het bakken. Ik noem het "moederdeeg"...je zult vast wel begrijpen waarom ;)

Hoe je begint:
Wanneer je de broodmix hebt bereid, en het deeg de eerste keer is gerezen, haal je een stukje er af ter grootte van een flinke eetlepel. Dit doe je in een schone glazen pot met deksel. Leuk: zet de datum erop, want moederdeeg kan eeuwig bewaard worden (er zijn hele mooie verhalen over), dus misschien geef je jouw moederdeeg wel door aan de volgende generatie broodbakkers!

Voeg er voor je het opbergt een eetlepel speltmeel aan toe en een klein beetje water. Roer het goed door.Je hebt het nu gevoed. Indien je over een aantal dagen wilt bakken, begin je nu met het dagelijks te voeden. Bak je voorlopig nog niet voedt je maar af en toe (zie "dagelijks onderhoud"). Het moet niet te dun worden, maar een soort dikke kleverige deegmassa. Zet het potje nu in de koelkast. daar bewaar je je moederdeeg voortaan altijd tót je gaat bakken (zie hieronder).

Dagelijks onderhoud:
Roer je moederdeeg elke dag even om. Zorg dat de pot goed gesloten blijft. Als je het lange tijd niet gebruikt, voedt het deegje dan toch af en toe even aan. Dan kan het fermentatieproces voortgaan.

Bakken:
Begin enkele dagen voor je wilt gaan bakken met het voeden van je moederdeeg. Geef het 1 á 2 EL speltmeel en 1 EL (bron)water en roer dit goed door. Zet het terug in de koelkast.
een brei met luchtbelletjes
de Madre na een dag op kamertemperatuur

Haal 1 dag voor het bakken 200 gram uit de pot en doe dit in een afgesloten bakje. Zet het op een warme plaats. De overgebleven madre gaat weer terug in de koelkast. Met 200 gram desem kun je twee broden van 500 gram bakken. Aangezien het een langdurig proces is, kan ik je dit ook aanraden. Dan heb je meteen een voorraadje brood en is al je werk ook echt de moeite waard geweest.

Bakdag:
Doe de ingrediënten voor het brooddeeg (zie recept voor een tip) in een grote kom. Maak een kuil tje in het midden en doe daar het desem in dat je er gisteren had uitgehaald. Voeg het water beetje bij beetje toe en kneed alles goed door.

Kneed flink. Je mag het deeg zelfs flink mishandelen: hoe harder je het kneed, hoe beter de gluten uit het meel vrij komen en hoe soepeler het deeg wordt.




Maak een bol en leg het in
een kom of pan




na 5 uur rijzen is hij dubbel
zo groot geworden
Maak een bolletje van je deeg en leg het in een pan. Dek het af met plastic folie en een vochtige theedoek en zet het op een warme plaats. Hier moet het minimaal 5 uur rijzen.







Na vijf uur, kneed je het deeg nogmaals, verdeel het in tweeen en breng het in de gewenste vorm (of doe het in een broodvorm). Dek het nog een keer af met folie en vochtige theedoek en laat het nog eens 2 uur rijzen.


Ik leg de voorgevormde broden meestal
alvast op de bakplaten. Dan hoeven ze
na het rijzen niet meer verplaatst te worden.




Verwarm de oven voor op 220 graden (hete lucht: 200 graden). Bak vervolgens je broden in 30 minuten gaar. Zet een vuurvaste schaal met water in de oven. Dit houdt het brood lekker mals. 

Tip voor krokante korst: spuit 5 minuten voor het einde van de baktijd met een plantenspuit wat water in de oven!

Haal het brood eruit en laat het afkoelen op een rooster. Eet smakelijk!!!!

Je kunt dit brood prima bewaren (blijft langer vers dan gistbrood), maar ook invriezen.

Een voorbeeld van ingrediënten voor 2 broden (2 keer 500 gram):
300 gram speltbloem
700 gram volkoren speltmeel
200 gram moederdeeg
50 gram kokosolie
20 gram kokosbloesemsuiker
20 gram Keltisch Zeezout
500 tot 650 ml lauwwarm water

Gebruik zaden, pitten, vlokken etc. ter decoratie of door het brood. In dat geval moet je de hoeveelheid van de zaden die je gebruikt aftrekken van de hoeveelheid volkoren meel dat je gebruikt. Bij het brood op de foto's heb ik gewoon voor het bakken wat bloem er over gestoven voor een authentiek effect. 


Enjoy!                        Mama Sanna                         Bakmix bestellen? Klik HIER

zondag 26 oktober 2014

Spiritualiteit: Allerzielen (met recept!)

Volgende week wordt in de Angelsaksische landen Halloween gevierd. Dit fenomeen waait de laatste jaren ook steeds meer over naar onze streken. Inmiddels weten de meesten wel waar Halloween een verbastering van is, maar ik leg toch nog even uit hoe die dagen volgende week nou eigenlijk in elkaar zitten:

Op 1 november is het oude (katholieke) feest van Allerheiligen. Op die dag vereerde men de Heiligen van de kerk. Op 2 november had men voor het volk dan ook maar een dag in het leven geroepen waarop men de eigen doden kon eren: Allerzielen. (Hierover later meer)

De avond vóór 1 november (31 oktober dus) werd nog heel lang gekoppeld aan het vóór christelijke Samhain (spreek uit: sowien). Het is de nacht van de herfstevening en men dacht vroeger dat er op dat moment in het jaar een soort open verbinding was tussen de wereld van de doden en de levenden. Halloween is een verbastering van "All Hallow's Eve" , oftewel "de avond voor Allerheiligen." En op die avond werden nog veel oude gebruiken in ere gehouden. Het offeren aan de dolende zielen bijvoorbeeld is verworden tot de bekende "trick or treat".

Vandaag wil ik het niet persé hebben over de bekende pompoenen en de enge films en dat soort zaken. Nee, ik wil graag met je terug naar de essentie van deze bijzondere dagen. Zonder dat we er een religie aan hoeven te koppelen, overigens. Want ik vind dat spiritualiteit voor iedereen is. Van welke religie of non-religie dan ook. Ik definieer spiritualiteit als; "het zoeken naar antwoorden op de grote vragen van het leven" en wat die antwoorden voor jou dan ook zijn, het gaat om de zoektocht. En die onderneemt iedereen en iedereen doet dat op zijn eigen manier.

Ieder van ons heeft ook mensen verloren. En dus kan ieder van ons zich inleven in het gemis van een dierbare. En hoe mooi is het om in ieder geval één keer per jaar eens even stil te staan bij die dierbare overledenen? Daar lenen deze dagen zich heel goed voor. Waarom? Dat leg ik je graag uit.

Ik wil je eerst vertellen waar ik mijn beweringen op baseer. Misschien ken je mij nog maar pas, en weet je niet van mijn gevoeligheid. Want ja, ik ben een heel intuitief persoon, en heb al van kinds af aan een vorm van contact met de onzichtbare wereld. De wereld van de ziel, noem ik het maar even. Ik kan energieen waarnemen, ook bij levende mensen (aura-lezen) en een vorm van communicatie met deze zielen hebben. Ik wil even benadrukken dat dit -naar mijn mening- niets bijzonders is. Ik ben er van overtuigd dat wanneer we in contact zijn met ons diepste wezen, we dit allemaal zouden kunnen.
Maar goed, voor mij is het dus volkomen logisch dat onze dierbare overledenen, maar ook onze nog niet geboren kinderen (schrijf ik ook nog wel eens over) "ergens" zijn. Een andere dimensie, waar we ze met onze gewone zintuigen niet kunnen waarnemen, maar onze innerlijke zintuigen kunnen dat zeker wel. En vanuit die ervaring, en die overtuiging schrijf ik dus dit stukje. Mocht je een compleet andere mening hebben, is dat natuurlijk helemaal goed! Ik hoop dat je dan toch in ieder geval met respect wilt omgaan met dit wat ik nu heb verteld. Want omdat je iets niet ziet, betekent nog niet dat het niet bestaat. Hoe zouden de mensen óóit hebben kunnen geloven dat er electriciteit was? Of radio golven? Ik hoop dus dat je in ieder geval een open mind wilt hebben.

Goed, we hadden het dus over de dagen rond "Halloween", en waarom dit nu juist een heel mooie tijd is om met positieve aandacht aan je dierbare overledenen te denken. Dat heeft alles te maken met het bundelen van energie. Kun je je voorstellen: op deze dagen zijn er mensen over de héle wereld die hun aandacht schenken aan hun overledenen. Dit geldt dan natuurlijk vooral 1 en 2 november.
Juist als meerdere mensen zich met één doel verenigen, wordt de energie heel krachtig. Het 'hangt" als het ware in de lucht. Al onze liefde voor hen die niet meer onder ons zijn, wordt in deze dagen het universum in gestuurd. En ik weet zeker dat het wordt ontvangen. En als je even de tijd wilt nemen, zou het zomaar wel eens kunnen dat jij óók iets kunt ontvangen. Dat je opeens een warm gevoel krijgt in je hart, of dat je opeens een beeld ziet van iemand die je mist. Misschien hoor je plotseling dat ene liedje in je hoofd, wat zo verbonden is met die overleden vriend.... Kortom: stel je open en let op alle kleine subtiele dingen die gebeuren. Want ik wéét dat jouw overleden dierbaren dicht bij je zijn. En niets liever willen dan je éven te laten weten dat ze van je houden. Met heel hun hart.

Pan de Muerto

In Mexico bezoeken de mensen op 2 november de graven van hun familieleden om ze te eren. Ze nemen
oranje goudsbloemen mee en een speciaal zoet brood, dat ze alleen voor deze gelegenheid bakken. Onder deel van de viering is namelijk een feestmaal, waarbij ook de doden zijn uitgenodigd. Dit zoete brood heet Pan de Muerto, en hiermee eer je jouw overleden dierbaren. Hieronder vind je het aangepaste recept (op de Heel Gezonde Mama manier). Eet het met smaak en vier het leven, en het leven van jouw dierbaren. Denk met liefde aan hen, en dankbaarheid voor dat wat ze jou hebben gegeven tijdens hun leven.

Ik wens jou en de jouwen een heel mooie beleving van deze bijzondere dagen!

Mama Sanna

RECEPT

Voor 2 broden

1 tl anijszaad
3 EL water
20 gr verse gist
1/2 kop warme (granen)melk
3 1/2 kop speltmeel (mengsel van volkoren en bloem)
1 tl keltisch zeezout
1/2 kop gesmolten (geklaarde) boter
1/2 kop kokosolie (gesmolten)
6 licht los geklopte eieren
1 EL oranjebloesemwater (Cook - bij de natuurwinkel)
Geraspte schil van 1 sinaasappel
1 losgeklopt ei
5 EL Kokosbloesemsuiker

Werkwijze:

Kook de avond voor het bakken het anijszaad in 3 eetlepels water. Laat het geheel na het koken in de pan staan om te trekken. Zeef de vleoistof de voglende dag en gooi de anijszaadjes weg. Doe de helft van het meel in een beslagkom en maak een kuiltje in het midden. Los de gist op in een beetje van de warme melk en giet dit in het kuiltje. Laat dit even rusten (kwartiertje). Wanneer het een bubbelig papje is geworden, kun je de rest van de melk en het anijswater toevoegen. Kneed nu dit alles goed door en maak een bal van het deeg. Laat het vervolgens op een warme plek afgedekt rijzen tot twee maal het volume.
Meng het resterende meel met zout en kokosbloesemsuiker. Doe de boter, kokosolie, de eieren en het oranjebloesemwater en de sinaasappelschil erbij. Kneed dit even door. Voeg dan de deegbal toe en kneed alles stevig door tot een soepel en elastisch deeg ontstaat. Vorm het weer tot een bal. Doe het in de beslagkom en dek het goed af. Laat het rijzen op een warme plek tot twee maal het volume (in ieder geval 1.5 uur).

Daarna haal je twee stukjes deeg ter grootte van een walnoot van de bal. Dit is voor latere decoratie. Verdeel de erst van het deeg in tweeen en maak er twee ronde broden van. leg deze op een bakplaat (dek af met bakpapier). Rol iets van de twee stukjes deeg voor de decoratie uit tot vier slierten van ongeveer 10 cm lang. Vorm hier beenderen van.
Leg de beenderen kruislings over elk brood en plak ze vast met het losgeklopte ei. Maak van de rest van het deegbolletje eveneens een dunne sliert en knip hier kleine stukjes van af. Vorm hier tranen van en plak deze met behulp van het losgeklopte ei tussen de beenderen en er omheen.


Doe een doek over de versierde broden en laat ze weer in volume verdubbelen.Verwarm de oven voor op 190 graden (reguliere oven) of 170 graden (hete lucht). Bestrijk het brood daarna licht met het losgeklopte ei voor de glans. Bak ze vervolgens in een half uur gaar.  Brood is gaar als je een hol geluid hoort, wanneer je er op klopt.

Tip: Denk tijdens het bereiden en bakken op liefdevolle wijze en met vreugde (niet met verdriet) aan je overleden dierbaren. Zo geef je dit brood al de juiste intentie (energie) mee.

Enjoy!

Naar een origineel recept uit het "Wicca kookboek" van S. Cunningham.

vrijdag 24 oktober 2014

Je haar wassen of de garagevloer ontvetten?

Ik geef het toe: zo veel als ik op de hoogte was van de do's en don'ts in voeding, zo weinig wist ik van cosmetica. Natuurlijk, ik wist wel dat er schadelijke stoffen in konden zitten, maar ik koos altijd voor natuurlijke cosmetica (dacht ik!), dus hoe erg kon het zijn? En soms, héél soms kocht ik Zwitsal babyshampoo voor de kinderen toen ze ouder waren. Want dat rook zo lekker, vonden ze. En ik? Ik vond het lekker goedkoop....

Maar sinds een paar maanden ben ik ook de ingredienten van cosmetica eens beter gaan bekijken. Dat kwam omdat ik in aanraking kwam met de producten van Ringana. Een Oostenrijks cosmeticamerk dat al 17 jaar verse en 100% natuurlijke verzorgingsproducten maakt. In eerste instantie vond ik het best grappig: vers. Leuke gadget, dacht ik nog. En 100% natuurlijk? Dat gebruikte ik toch al?
Tot mijn grote schrik bleek echter dat een cosmetica product zich al "natuurlijk" mag noemen als er 3 tot 4% natuurlijke ingredienten in zitten. Wat er verder bij zit, maakt niet uit. (wááát?!)
Ik besloot Ringana te proberen en startte met de tandolie, de gezichtscreme en de voetbalsem. Wow! Het verschil was enorm. Wat een heerlijk gevoel! Mijn huid leek wel te herademen. Het was alsof je eindelijk te drinken krijgt na uren sporten. Kortom: mijn huid werd echt gevoed! Over mijn tanden schrijf ik later nog eens, maar geloof me: ook dat was overweldigend goed.

Sinds die tijd ben ik zeer kritisch gaan kijken naar de ingredienten op cosmetica, schoonmaak- en wasproducten. Het is alsof ik de doos van Pandora heb geopend....wat een rommel! En daarom heb ik me voorgenomen mijn ontdekkingen met jullie te delen. Niet omdat ik het zo goed weet, maar omdat ik -net als jullie- aan het ontdekken ben wat er allemaal mis is met onze verzorgingsproducten. Producten die we dagelijks gebruiken en die we ook op onze kinderen smeren. Wanneer je daarbij stil staat, word je echt even stil.... Het is dus niet bedoeld om je angstig te maken. Ik vind het belangrijk dat wij als ouders/verzorgers maar ook gewoon als consument geinformeerd zijn. Zodat wij zelf bewuste keuzes kunnen maken. Voor alternatieven bijvoorbeeld. Dus...vanaf vandaag: elke vrijdag is beautydag. Op vrijdag kun je van mij een blog verwachten over een ontdekking op het gebied van cosmetica en verzorging. Deal?



Vandaag wilde ik het hebben over shampoos en zepen. Want wist jij dat in de meeste shampoos en zeep een heel nare stof zit? Het is het stofje dat er voor zorgt dat het zo lekker schuimt. Mmmmm dat kan zo lekker zijn! Totdat je beseft dat het verantwoordelijke ingredient daarvoor een industriele reiniger is. Een reiniger die gebruikt wordt (onder andere) voor het reinigen van garagevloeren en ovens. Zonder gekheid! Het stofje heet: Sodium Lauryl Sulfate. Afgekort SLS. Vaak staat het als één van de eerste ingredienten op de lijst, en dat betekent dat daar het meeste van in zit. Wil je weten wat het doet (behalve schuimen)?

Een paar feiten:
-SLS kan binnendringen in de ogen en huid en tast daar de eiwitten in de weefsels aan. Denk aan de ogen van je kinderen die zich nog moeten ontwikkelen, en je snapt dat je dit toch liever niet in die oogjes wilt hebben.
-SLS is de sterkst irriterende stof voor de huid die ze hebben kunnen vinden. Sterker nog: als ze willen testen in laboratoria hoe irriterend een stof is, vergelijken ze het met SLS. (huh? Snap jij het nog waarom het in onze zeep zit?)
-SLS vormt Nitraten (kankerverwekkende eigenschappen)
-SLS produceert nitrosaminen (kankerverwekkende stof die veroorzaakt dat het lichaam grotere hoeveelheden nitraten opneemt)
- SLS kan het DNA van de cel aantasten (Japans onderzoek)

Wel een beetje verwacht,
maar toch geschrokken!
Nu ben ik even gaan kijken in mijn huishouden. De fles met Zwitsal was gelukkig leeg (en wordt niet meer in huis gehaald), maar ik kon hem dus nog wel even ontleden. Ja hoor, SLS was in grote hoeveelheid aanwezig! In een babyshampoo!? Maar goed, ik was daar wel een beetje op voorbereid. Waar ik wel van ben geschrokken was mijn Ecover handzeep. Gekocht omdat ik dacht "als het goed is voor het milieu, zal het ook goed zijn voor mij". Dat is dus geen goede graadmeter!!! Want ook Ecover bevat SLS. Het wordt genoemd als tweede ingredient na water. Shock!!!!



Maar waar ik het meest van geschrokken ben is dat het niet alleen SLS is, wat je aantreft in de zeep van
Dat valt vies tegen, Ecover!
Ecover. Er zitten verschillende chemische conserveermiddelen in (voor de liefhebber: Potassium Sorbate en Sodium Benzoate). Deze middelen kunnen allergieen opwekken. En last but not least: het middel Sodium Lauroyl Sarcosinate. Een stof die medium schadelijk wordt geacht, maar de eigenschap heeft de huid beter doorlaatbaar  te maken. En laat dát nu net de crux zijn! Want beter doorlaatbaar betekent dat alle chemische stofjes die ook in de zeep zitten nóg beter de huid kunnen doordringen. Het advies is om deze stof niet te gebruiken in combinatie met nitraatvormende ingredienten. Hé! Was SLS niet nitraatvormend???? Oh jee..... je voelt hem al aankomen: de SLS (garagevloer- c.q. ovenreiniger) wordt nóg beter in je huid opgenomen, dankzij de toevoeging van dit Sodium Lauroyl Sarcosinate. Mmmmmm Nog een schuimbadje, lieverd?

Tja...dit soort ontdekkingen zetten je toch snel met je beide voeten op de aarde. En ik snap steeds beter waarom mijn huid en haar zo ontzettend blij is met mijn Ringana shampoo. Bovendien snap ik ook waarom Andreas Wilfinger (de oprichter van Ringana) gekozen heeft voor "vers": hij wil geen énkel conserveermiddel in zijn producten. En hij heeft groot gelijk! Ik lach dus niet meer om de term "vers", maar omhels het met liefde. Want ik houd van mijn lijf, en dat van mijn kinderen. Dus....dan maar iets minder schuim, maar wel.......Heel Gezond!

Mama Sanna

Bronnen: www.aliasinfo.ch
 www.heelnatuurlijk.nl
www.hetkanwel.net
www.truthinaging.com