dinsdag 18 maart 2014

Stemmen




Morgen gaan we naar de stembus. Tenminste, als jij tot de kleine meerderheid behoort die gaat stemmen in zijn gemeente. Het verbaast mij elke keer weer hoe veel mensen zeggen niet te gaan stemmen. Hoe kunnen we zó laks om gaan met een verworven recht als ons kiesrecht?

"Het heeft geen zin", is de meest gemaakte opmerking. "Alle politici zijn het zelfde"....Nog zo'n cliché. Ik snap daar echt helemaal niets van. Natuurlijk: doordat we zo veel partijen hebben wordt het uiteindelijk toch een soort mengelmoesje van al die verschillende partijen en dus meningen. En door coalities te vormen, kan het zijn dat de partij waar jij op stemde plotseling in de oppositie zit. Dat is soms teleurstellend. Maar jeetje: is dát niet de basis van democratie? Dat we met zijn allen laten horen wat we willen? Dat onze meningen (die heel verschillend zijn) allemaal worden vertegenwoordigd in onze besturen?

In de geschiedenisboekjes kun je lezen hoe hard verschillende bevolkingsgroepen hebben moeten strijden om te mógen stemmen. Het vrouwen kiesrecht bestaat hier in Nederland nog maar 95 jaar, en de afro-amerikanen in de Zuidelijke staten mogen nog maar stemmen sinds 1965!!!! En nog steeds zijn er landen waar de stem van het volk of van bepaalde bevolkingsgroepen niet gehoord wordt.

Mijn kinderen mogen van kleins af aan al mee om te stemmen. En dat levert -al zijn ze nog zo klein- altijd hele interessante gesprekken op. Want wat doe je in dat hokje? "Ik kies wie de baas mag zijn in onze stad", zeg ik dan. Al vanaf drie jaar beginnen ze dat al te snappen. Oók dat er heel veel mensen mogen kiezen wie de baas wordt. En wie de meeste stemmen krijgt, die wint. Ook dát is voor een kind iets wat heel herkenbaar is uit het dagelijkse leven. Met de oudere kinderen ontstonden in de loop der tijd steeds meer diepzinniger gesprekken, waarbij ik ook aangaf dat we hier in Nederland (en Belgie) maar boffen dat we dit mógen doen. Ik weet het, ik weet het...in Vlaanderen móeten we stemmen, maar ik voelde het toch nog altijd als een voorrecht dat niet iedereen in de wereld of de geschiedenis is gegeven. Mijn oudsten vinden het heel interessant en zijn nú al gemotiveerde kiezers. Over zes jaar is de oudste zo ver...dan mag ze ook!

Kiezen doen we elke dag. Van kleine keuzes (wat doe ik aan?) tot meer bepalende keuzes (naar welke school laten we de kinderen gaan?). Maar wist je ook dat je door jouw dagelijkse keuzes ook de wereld om je heen kunt beinvloeden? Jij als consument hebt een héél belangrijke stem! De producten die jij koopt, bepalen wat de grote jongens in de industrie (voeding/kleding/meubels, etc.) produceren. Door te kiezen neem je verantwoordelijkheid voor jóuw aandeel in de wereld waar in je leeft. Al is het nóg zo klein! Door niet te kiezen wijs je elke verantwoordelijkheid af. Dan laat je het leven jou "overkomen". Dan ben je het slachtoffer. En het is díe mentaliteit die ik herken in de "niet-kiezers": het slachtoffer schap.

Door niet te kiezen, kies je ook: de kant van de mens die alles maar moet "ondergaan". Met élke keuze die je maakt, geef je de wereld een klein duwtje in de richting zoals jij die graag zou zien. Zo bouw jij mee aan jouw ideale wereld. En ja....soms gaat het niet helemaal zoals jij het wilt, maar helemaal niéts doen, brengt je zéker niet wat je wilt!

Verander de wereld, begin bij je zelf. Start met kleine stapjes: besef dat elke dagelijkse keuze een stem is. Michael Pollan is een voedingsdeskundige die beweert dat je elke dag stemt met je vork. Door te kiezen welk voedingsmiddel je op tafel zet. Kijk...daar kan ik me helemaal in vinden! Ga ik vandaag voor plofkip? Of laat ik de voedingsindustrie weten dat ik het daar totáál niet mee eens ben, en koop ik een scharrel- of biologisch kippetje vandaag?

Voor wie gaat stemmen morgen: veel succes én plezier! Geniet van dit enorme voorrecht! En voor wie twijfelt of niet gaat....begin met je dagelijkse keuzes eens bewust te maken. Je voelt je er elke dag een stukje sterker door worden! You're the master of your universe!!!

Namasté,

Sanna