woensdag 17 september 2014

Herfst

Onze jongste dochter (5) kwam zondagmiddag binnen rennen: “Mama! Er is een vlinder dood gegaan!” “Oh,” zei ik “goh, wat naar… Heb je die ergens gezien of zo?” Opgewonden vertelde ze dat de vlinder op straat lag. “Kom mee, mama!” Samen liepen we naar de straat en ja hoor: daar lag ze. Een koolwitje, met beschadigde vleugeltjes die helemaal dicht waren geklapt. Voorzichtig pakte ik haar op, vol dankbaarheid voor een mooi leermoment voor mijn kleuter: nu konden we een vlinder van dichtbij bekijken!
Vol bewondering bekeken we de tere vleugeltjes, voelden het poeder op onze vingers en verwonderden ons over het “snaveltje” waarmee ze de nectar uit de bloemen zuigt. Wat een prachtig diertje! “Mag ik haar begraven, mama?” Natuurlijk mocht dat. “Ja, want als we haar begraven in de tuin, dan komt er volgend jaar weer een nieuwe!” “Hoe bedoel je?” vroeg ik verrast. “Bedoel je net als bij de bloemen en planten?” “Ja!” riep ze blij. Ik voelde mijn hart een sprongetje maken…Wat is die kleuterleeftijd toch mooi! Ik bevestigde dat het een goed idee was om de vlinder te begraven. Niet omdat er dan een nieuwe vlinder uit zou groeien, want “dat gaat anders bij vlinders”, maar omdat er dan vást volgend jaar een heleboel vlinders bij ons in de tuin willen komen.

Met enorme toewijding werd de vlinder ter aarde besteld. En mijn gedachten gingen naar het seizoen waarin we nu leven: op de rand van zomer naar herfst. Ik keek om mij heen en zag de planten die hun bladeren steeds slapper laten hangen. De pompoenplant die in al haar glorie deze zomer onze schutting beklom, is aan het krimpen tot een verschrompeld bruin hoopje. Ze heeft haar vrucht gedragen, haar taak zit er op. Ook de basilicum heeft haar bloei periode gehad, en wordt steeds armetieriger. Het is duidelijk: de herfst komt er aan. Een tijd waarin de vruchten worden geoogst, en de plantenwereld zich opmaakt voor rust of zelfs dood.

Er zijn veel mensen op wie deze tijd van het jaar een deprimerende werking heeft. Het afsterven van de natuur roept bij ons ook het beeld van onze eigen sterfelijkheid op. Daar kun je best down van worden! De onbevangenheid van het jonge kind, zoals hier boven beschreven, zou een mooi voorbeeld kunnen zijn waaraan wij volwassenen ons op kunnen trekken. Vooral op die momenten waarop de donkere wolken ons lijken te overweldigen. Een jong kind voelt nog aan dat alles in de natuur cyclisch verloopt. Er is nog het volledige vertrouwen dat er altijd weer een nieuwe morgen komt. Een nieuwe lente. Waarin alles weer bloeit. Zij hebben het vermogen om de schoonheid te zien van élke fase van het leven. Misschien komt dit ook wel omdat ze zelf ook nog door zo veel fases heen gaan. Hoewel ze volop in het NU leven, is niets vaststaand. Ze zijn nog volop aan het “worden”. Een kleuter zegt niet “Zo ben ik nu eenmaal”, dat is iets wat wij volwassenen zeggen.

Misschien zouden wij weer meer bewust kunnen worden dat het leven een opeenvolging is van veranderingen. Van transformaties. We kunnen nog steeds groeien, welke leeftijd we ook hebben. En bij veranderingen hoort ook het “sterven”. Waar iets nieuws ontstaat, zal afscheid genomen moeten worden van het oude. Niets laat dat beter zien dan onze planten in de tuin.

Herfst staat daarom voor mij dan ook symbool voor transformatie. Het begin van de transformatie, wel te verstaan. Het afscheid nemen van bepaalde gewoontes, bepaalde eigenschappen of opvattingen misschien. Wanneer je deze tijd van het jaar benut om naar binnen te kijken, kun je zien wat nog voor je werkt en wat niet. Dit kun je ook doen in je werk, je huis, je levensstijl, enzovoorts. Wat werkt voor je? Wat niet? Durf afscheid te nemen van de dingen die niet voor je werken. Dan start je transformatie. En na een kille, stille winter zul je een prachtige lente meemaken, waarin je volledig tot bloei kan komen!
Is het toeval dat de vlinder die mijn dochter deze zondag wilde “zaaien”, het symbool is van transformatie?

Mama Sanna, 17 september 2014


woensdag 10 september 2014

Knutselen! Geboortekrans (tutorial)

Vandaag is het woensdag: kinderdag! Dus weer een speciale blog voor of over kinderen. Vandaag is ook de dag dat onze jongste 5 weken oud is. Afgelopen 6 september was hij exact een maand oud. Dus vandaag gaan we knutselen voor baby’s. Of liever: voor aanstaande ouders! Met deze krans heb je een origineel kraamcadeau, of maak hem gewoon voor je zelf!

De werkbeschrijving is voor de basis (de krans) en de letterketting. Ik heb een ooievaar met baby in de krans gezet. Het patroon heb ik uit een boekje van www.vrolijkeviltvriendjes.nl  Maar natuurlijk kun jij er zelf ook iets leuks in plaatsen.

Wat heb je nodig:

Een krans van stro (Xenos, Casa, Blokker of een tuincentrum)
Een stevig stuk koord, touw of lint om de krans mee op te kunnen hangen
Spelden zonder kop
Tule in 2 kleuren, halve meter van elk
Lint in 2 kleuren (standaard lengte is meestal 1.5 meter)
Katoen draad in bijpassende kleur (voor de letterketting)
2 grote en 2 kleine kralen voor uiteindes ketting
kleine kralen voor tussen de letters (aantal letters van de naam min 1)
1 lapje vilt voor letters (lange naam? Neem 2 lapjes)
borduurgaren passend bij kleur vilt
beetje vulwol of fiberfill om letters te vullen
naald

Werkbeschrijving

De krans:
Knip uit de tule allemaal vierkante lapjes van c.a. 7 x 7 cm
Leg de krans plat op tafel
Knoop het stevige koord (of touw/lint) om de krans heen en vorm een lus. Dat wordt de bovenkant waarmee je het kunt ophangen. Ik gebruikte een schoenveter ;)








Vouw een soort “puntzakje” van een vierkant lapje en zet deze vast in de krans met een speld. Doe hetzelfde met een volgend lapje in een andere kleur en zet deze er vlak tegen aan vast. Zo ga je verder over de hele krans. Denk er aan om ook de zijkanten (binnen en buiten) te bedekken. Het stro mag straks niet meer te zien zijn.









Wanneer de hele krans is bedekt, wikkel je de linten er losjes omheen. Begin bovenaan bij de ophang-lus. Laat aan het begin een lang stuk uitsteken en zorg dat je na het omwikkelen ook weer zo’n lang eind over houdt. Met deze lange uiteindes maak je een mooie strik die je met spelden vastzet in de krans.







Nu kun je je eigen figuurtje in de krans plaatsen. Ik koos voor een ooievaar, maar misschien heb je wel een leuke knuffelbeer….hier kun je je eigen invulling aan geven. Ik kon de ooievaar vast zetten op de binnenkant van de krans met spelden. Lukt dit niet? Je kunt het eventueel ook met lijm doen (lijmpistool). Maar dan is het wel heel definitief natuurlijk.

Letterketting

Maak nu de ketting: Teken de naam van het kindje in mooie grote letters op een vel papier. Knip deze uit en leg ze op het vilt. Let op: het vilt moet dubbel gevouwen zijn, want je gaat de letters opvullen! Je hoeft geen naad bij te knippen.
Naai de letters dicht met een fijne dekensteek. Vul de letters voor ze helemaal dicht zijn op met de vulwol of fiberfill.

Doe 1 grote en 1 kleine kraal aan het katoenen draad. Steek nu de naald door de laatste letter van de naam. Je zet de letters er dus in omgekeerde volgorde op. Schuif de letter over de draad naar de twee kralen die je er al op had gezet. Neem nu een kleine kraal en schuif die over de draad door naar de letter die er al op zit. Neem nu de één na laatste letter en zet die op de draad. Neem dan een kraal… Ga zo door tot de hele naam op de draad is gezet. Sluit af met een grote en een kleine kraal.

Zorg dat je aan het eind en het begin van de naam een stuk draad over houdt die lang genoeg is om te kunnen bevestigen aan de achterkant van de krans.
Span de ketting over de krans heen op de plek waar je het wilt hebben. Bevestig de uiteindes van de ketting aan de achterkant van de krans met behulp van een aantal spelden.

Je geboortekrans is klaar!



Mama Sanna, 10 september 2014 




donderdag 4 september 2014

Recept: Chocolade (verjaardags-) taart

Wanneer mijn kinderen jarig zijn, mogen ze altijd kiezen wat voor taart ze willen hebben. Dat vraagt soms heel wat improvisatie als je het gezond wilt doen! Voor januari a.s. heb ik de uitdaging gekregen om een Hello Kitty taart te maken (je kent ze wel, met van die lekkere fel gekleurde marsepein!). Gelukkig heb ik daar nog even de tijd voor. Oudste zoon vroeg dit keer om een chocolade taart mét pudding. Dat was gelukkig een stuk makkelijker!

Chocolade is voor mensen met een suikerspiegel-probleem best een issue. Persoonlijk kan ik niet tegen bewerkte chocolade/cacao. Mijn systeem reageert daar heel hevig op: na een tijdje ga ik hevig trillen en na een half uurtje tot een uur krijg ik steevast enorme honger (suikerspiegel dip!). Herken je dit gevoel? Dan kun je eens proberen of rauwe chocolade je beter ligt. Bij mij werkt dat stukken beter. Ook kun je cacao vervangen door carobe. Het is even wennen aan de smaak, maar na verloop van tijd werkt het voor je gemoedstoestand net zo goed als chocolade. Echt waar!

Maar goed, voor al die mensen (en kinderen) die gewoon bést wel eens wat chocolade kunnen hebben, volgt hier een recept voor een overheerlijke chocoladetaart zónder geraffineerde suiker, op basis van spelt. De vezels en samenstelling van de cakemix zorgen overigens voor een meer geleidelijke opname van de koolhydraten waardoor het schommelen van de suikerspiegel ook wordt beperkt.  Daar gaan we:

Benodigdheden:

Voor de cake:
1 pak Heel Gezonde (Cup) Cakemix Pure Choc**
4 eieren
200 gram (geklaarde) roomboter *

Springvorm (ik koos voor een hoge ronde vorm met kleine doorsnede)
Bakpapier
Beetje boter of olie om vorm in te vetten
Groot mes (b.v. broodmes) of taartsnijder
2 pannetjes om au bain marie te kunnen verwarmen
steelpannetje
spatel
Eventueel: een vulbare “stift” om met chocolade te kunnen schrijven (Xenos/Casa)

Banketbakkersroom:
½ liter melk*
1 ei
40 gr speltbloem
10 gr speltmeel (volkoren)
40 gram kokosbloesemsuiker of 20 Steviapoeder (Het merk Stevija geeft geen bittere smaak)
½ tl. Vanillepoeder of de inhoud van 1 vanillestokje

Decoratie:
2 repen melkchocolade zonder geraff. suiker (b.v. Damhert (met tagatose) of van Vivani (met kokosbloesemsuiker)
1 reep pure chocolade zonder geraff. Suiker

* Voor een lactosevrije variant kun je kiezen voor kokosolie en granenmelk. Wil je melk-eiwitten vermijden, maar wel die romige botersmaak hebben, kun je ook geklaarde boter gebruiken.

** De chocolade stukjes in de Pure Choc mix bestaan uit 99% cacao en 1 % soja lecithine. Verder niets! Dit is uniek in Nederland.

Zo maak je het:

Zorg er voor dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn!
Bekleed de springvorm door een beetje vet op de bodem en de rand te smeren en vervolgens de bodem én de rand met bakpapier te “beplakken”.
Bereid nu de cake volgens de werkbeschrijving in de verpakking. (Ik doe dit meestal de avond van te voren) Laat hem goed afkoelen op een taartrooster.



Bereid intussen de banketbakkersroom: Meng het meel met de kokosbloesemsuiker of stevia, de vanille, het ei en een scheutje melk tot een glad papje.
Breng de rest van de melk aan de kook in het steelpannetje en voeg het langzaam (eerst druppelsgewijs om schiften te voorkomen) bij het eimengsel. Het wordt nu een soort vla. Laat deze zachtjes doorkoken tot het niet verder meer indikt.
Laat de banketbakkersroom onder af en toe roeren afkoelen, zodat je geen vliesje er op krijgt.

Wanneer de cake is afgekoeld, kun je hem horizontaal door midden snijden. Dit kan met een groot (brood)mes of met een speciale taartsnijder.


Verdeel de banketbakkersroom over de bodem van de cake. Leg daarna de bovenste helft van de cake er bovenop. Druk niet te veel aan, anders stulpt de room naar buiten.


Smelt nu de melkchocolade au bain marie. Wanneer de chocolade goed gesmolten is, giet je het beetje voor beetje over de taart heen. Met een spatel verdeel je de chocolade over de boven- en zijkant van de taart tot hij helemaal bedekt is. Laat de melkchocolade stollen. Het geeft een beetje rommel, maar daar zie je later niets meer van!


Smelt vervolgens de pure chocolade. Wanneer deze gesmolten is kun je een vulstift ermee vullen. Nu kun je versieringen maken en eventueel een tekst schrijven. Heb je geen vulstift? Giet de gesmolten chocolade dan met behulp van een lepel of vanuit een bekertje met een tuitje en maak zo je gewenste versiering. Strepen of cirkels kunnen ook al heel mooi zijn. Wees lekker creatief en leef je uit!


Plaats de afgewerkte taart in de koelkast tot gebruik. Let op: cake is in principe niet gemaakt om in de koelkast te bewaren. Het droogt er heel snel van uit. Maar de vulling van deze taart heeft wél de koelkast nodig. Maak deze taart dus niet té lang van tevoren en/of doe de vulling en decoratie pas op de dag zelf op de taart.

Enjoy!

Mama Sanna

Het eindresultaat: