woensdag 9 december 2015

Groener dan groen (klimaattop 2015)

Onze aarde.......Zó mooi!!!!
Nu in Parijs de hoge heren hopelijk eindelijk beseffen dat het echt vijf voor twaalf is voor ons klimaat, is vandaag het startsein gegeven van mijn eigen Ringana Team. Wat een mooie tijd om te starten!

Ringana was voor mij een eye-opener... Natuurlijk wist ik dat in onze gewone verzorgingsproducten allerlei rommel zat. Maar ach...ik gebruikte vooral ook biologische verzorgingsproducten dus ik was er verder niet zo erg mee bezig. Mijn voedingssupplementen waren ook natuurlijk, dus dat zou ook wel snor zitten. Tot ik er achter kwam dat:

- Ieder verzorgingsproduct dat in de winkelschappen ligt minimaal 24 mnd houdbaar moet zijn (en dus iéts moet bevatten wat er voor zorgt dat het houdbaar blijft)
- De werkzame stoffen in de winkelproducten hierdoor maximaal 4 % zijn
- Natuurlijke ingredienten alleen maar werkzaam zijn in ons lichaam als ze vérs zijn
- Een product "groen" genoemd kan worden ook als 75% van de bedrijfsvoering helemaal niet groen is
- De meeste dagelijkse verzorgingsproducten hormoonverstorende stoffen bevatten. Oók die voor baby's en kinderen.
- De meeste verzorgingsproducten stoffen bevatten die de huid of ons lichaam belasten in plaats van voeden. Hierdoor verliest je lichaam zijn eigen balans en wordt afhankelijk van de producten om die kunstmatige balans te houden. (Ik dacht aan mijn moeder, die letterlijk niet zonder Labello kon....)


En toen kwam Ringana op mijn pad. Toen mijn huid kennis maakte met de handcreme wist ik niet wat me overkwam! Het is moeilijk te omschrijven, maar ik vóelde dat het goed was. Mijn huid herademde, iets anders kan ik er niet van maken. Ik wilde méér! Wat was dát?! Oh....en het geurtje....zo helemaal natuurlijk en fris....geen namaak parfummetje of sterke etherische olie....gewoon alsof je in een veld met gras en bloemen stond! Daar wilde ik meer over weten.

Al snel bleek dat Ringana's oprichter Andreas Wilfinger een zeer gedreven man is, die de hele wereld groen zou willen maken. Hij doet geen enkele consessie, en dat al bijna 20 jaar. Zijn 100% filosofie is letterlijk 100%:

100% vers
100% consequent
100% werkzaam
100% Etisch

Heel klein begonnen, is zijn geesteskind Ringana inmiddels heel groot aan het groeien, en dat is niet voor niets. De meeste mensen die kennis maken met de producten zijn zo tevreden dat ze nooit meer anders willen. Daarbij komt dat de filosofie zó aanspreekt en echt is, dat men niet meer terug kan naar halfbakken slogans en beloftes.

Ik besloot dat de filosofie van Heel Gezonde Mama en Ringana perfect bij elkaar aansluiten. En met heel veel plezier sloot ik Ringana in mijn hart en werd ik partner. Want ja....als je verse verzorgingsproducten en voedingssupplementen maakt, mogen ze niet in winkels liggen. De énige manier om deze producten bij zo veel mogelijk huishoudens in Europa te krijgen is door enthousiaste partners zoals ik zelf die er over vertellen en je eventueel wat laten uitproberen.
Hoe vaak ik wel niet hoor dat dit gewoon Multi Level Marketing is... En ja, dat dacht ik in het begin ook! Maar ook daar gaat de 100% Etisch regel van Andreas op: er is geen énkel MLM programma dat ik ken dat zó eerlijk en goed in elkaar zit als die van Ringana. 100% uniek! Partners investeren niets anders dan alleen hun tijd en aandacht. Voorraad is niet nodig, want alles wordt vers gemaakt in Oostenrijk. Er is niemand die achter mijn broek aan zit om klanten of partners te winnen...ik deel mijn enthousiasme over Ringana op mijn eigen -échte- manier. En voor iedereen zijn er volop kansen om een bijverdienste of zelfs salaris te verdienen zonder dat dit ten koste gaat van anderen. Ik heb dit nog nooit bij andere producten die via netwerken verkocht worden gezien.

Werken met Ringana brengt je op allerlei gebieden op een hoger plan. Je leert over jezelf, je leert over ons milieu, de impact die dagelijkse dingen hebben op ons lichaam en onze aarde. We worden gestimuleerd het beste in en voor ons zelf én onze wereld naar boven te halen. Dat doen we met elkaar, als team van partners, maar ook vanuit de hele bedrijfsfilosofie blijft dit stromen. En nu ben ik toegekomen aan mijn volgende stapje op dit bijzonder leerzame pad: ik ben mijn eigen team van partners  gestart. Vanaf nu ga ik mensen coachen die badkamers groener willen maken. Die mee willen werken aan de groene droom van Andreas Willfinger en ál die andere mensen die geloven dat het kan. Wij zijn een groter groeiende groep die zegt: het kan anders! Het kan dier- en milieuvriendelijk. We kúnnen genieten van fijne producten zónder consessies te doen aan het milieu, dieren, of onze eigen gezondheid. We kunnen de béste ingredienten ter wereld gebruiken en de producenten (boeren) eerlijk betalen. We kunnen 100% werkzame ingredienten gebruiken en toch betaalbaar zijn (al was het alleen maar omdat je er minder van nodig hebt voor een geweldig effect!).....YES WE CAN!

Dus....beste hoge heren bij de klimaattop.....als wij er aan kunnen werken, kunnen jullie het ook. Durf stappen te zetten en stop met consessies doen. Want dat is niet nodig. Mensen als Andreas bewijzen dat.
YES YOU CAN!

Mama Sanna

P.S.: wil je meer weten over Ringana, of over het partnerschap? Kijk gerust op deze pagina : RINGANA En je mag mij er altijd over contacteren via : sanna@heelgezondemama.eu of telefonisch op: (00) (31) (0)6-55830896

maandag 23 november 2015

Achter het nieuws: vlees

Je weet, ik post hier geen berichten waar je naar van wordt. Ik geloof in positieve energie. Dat is ook waar "Heel" voor staat: ik vind het belangrijk om rekening te houden met lichaam, ziel en geest. Negatieve energie kan ziekmakend zijn, en hoort niet op deze blog of website thuis.

Het artikel waar ik nu naar ga verwijzen kun je zien als heel negatief. Het laatste wat ik wil is dat mensen het gevoel krijgen dat Heel Gezonde Mama zegt hoe ze "moeten" leven. Ik heb er dus ook lang over nagedacht wat ik hiermee zou doen. Maar tóch vind ik het belangrijk om te delen. Want kennis is macht. Het zorgt ervoor dat je bewuste keuzes kunt maken, en dat geeft je weer het gevoel dat je je leven in je eigen hand hebt (tot op zekere hoogte dan). Een gevoel van zelfbeschikking. En dát is juist weer Heel Gezond!

De Heel Gezonde Levensstijl is erop gebaseerd dat jij dié manier van gezonder leven gaat vinden die bij jou past. Door geinformeerd te zijn over hoe gezonde voeding en gezondheid werkt, kun je keuzes maken die voor jouw situatie werken. Ik zal dus nooit roepen dat iemand bijvoorbeeld vegetarier of veganist “moet” worden. Of geheelonthouder, enzovoorts. Ik zoek naar de gulden middenweg, want die is het langste vol te houden. Tenslotte is gezond leven geen dieet of fase, maar een “way of life”.

Vandaag ga ik het hebben over vlees. Of liever, de herkomst van ons vlees. Daarmee probeer ik niemand te bekeren tot het vegetarisme, maar wil ik de gevolgen van de huidige vleesindustrie laten zien. Aanleiding was dit artikel, in National Geographic: http://phenomena.nationalgeographic.com/2015/11/21/mcr-gene-colistin/ In dit artikel wordt verteld over de nieuwste inzichten op het gebied van anti-biotica. Namelijk, dat nu ook het laatste soort anti-bioticum dreigt onbruikbaar te worden omdat ook hier bacterien resistent voor aan het worden zijn. Het is een crisis waar druk over vergaderd wordt met o.a. de Wereld Gezondheidsraad.

Je weet misschien dat er in de intensieve veehouderij (de “gewone” lapjes vlees komen hier vandaan) antibiotica worden gebruikt om de dieren niet zieker te laten worden dan ze al zijn. De laatste jaren komt er steeds meer naar buiten dat dit overvloedige gebruik van anti-biotica lijdt tot resistentie: bacterien worden immuun voor die bepaalde soorten anti-biotica. Dat is natuurlijk heel problematisch want zo kunnen we ernstige bacteriele aandoeningen wellicht niet meer aanpakken. Ook niet bij ons, mensen! Er is dus al jaren sprake van het zoeken naar oplossingen hiervoor en intussen wordt de veehouderij verzocht minder te gebruiken. Ook wij zelf mogen niet meer voor ieder wissewasje een anti-biotica kuurtje nemen.

Dat is even in een notendop hoe het zat. Al die tijd had men nog wel het idee dat er nog één laatste soort antibiotica was die nog wél werkte. Een anti-bioticum die heel vervelende bijwerkingen heeft, overigens. Het kan bijvoorbeeld nierschade opleveren. Daarom hadden ze hem dan ook al die jaren niet gebruikt. Maar met al die toenemende resistentie was het toch fijn om te weten dat ze nog iets achter de hand hadden. Helaas…. Inmiddels blijkt ook dit middel niet meer onfeilbaar te zijn. Ook hiertegen is een resistentie aan het opbouwen. En daarmee is het “laatste redmiddel” overboord.

Een doem-scenario? Ga ik je nou tóch iets heel negatiefs schrijven? Ik denk het niet. Ik denk –net als heel veel wetenschappers- dat dit juist een uitgelezen kans is. Een kans om het anders te doen. Een kans om te beseffen dat de manier waarop we de laatste decennia zijn omgegaan met onze mede-aardbewoners (de dieren) geen toekomst heeft. Steeds meer wetenschappers beseffen dat het bestrijden van ziekte niet zo zeer ligt in het bestrijden van de ziek-makers, maar wellicht nog meer in het versterken van ons eigen immuunsysteem. En laat dát nou net zijn, waar Heel Gezonde Mama voor staat!
Heel Gezond leven is zorgen dat je in balans bent wat betreft je lichaam, je ziel en je geest. Dat maakt je sterk, en daarmee krijgen ziekmakers minder kans. Wanneer we ons voeden in élke zin van het woord, houden wij onze weerstand op peil. Geestelijk én lichamelijk.
Maar hoe kunnen wij ons gezond voeden wanneer we niet zorgen voor onze aarde en hetgeen wat ons voeding moet geven? Wanneer wij moeten eten van een zieke aarde, of wanneer wij vlees eten wat vol zit met stress en anti-biotica, voeden wij ons met precies dát!

Ik hoop dat deze noodklok die nu geluid wordt, ook op wereld-niveau zal gaan zorgen voor een verandering in het denken. Dat we een begin kunnen maken met het zorgen voor onze voedingsbronnen. Je tankt je auto toch ook niet vol met bagger?

Dus…geen paniek. Bepaal wat je wilt doen met deze informatie. Er bestáán diervriendelijker alternatieven, óók wanneer je wel vlees wilt eten. In de biologische veehouderij mag bijvoorbeeld geen anti-biotica worden gebruikt.
Onthoud: jij stemt met je vork! Jij als consument bepaalt hoe de voedingsindustrie ons in de toekomst van producten gaat voorzien. Make it count!

Een Heel Gezonde optimistische groet,


Mama Sanna 

woensdag 11 november 2015

Lampionnen slinger


Nog even en de kinderen gaan weer langs de deuren voor de jaarlijkse Sint Maarten optocht. Waar ik ben opgegroeid vierden we Sint Maarten altijd volop. De sfeer kan ik me nu nog voor de geest halen: het donker (best wel spannend!) en dan in de regen en wind lopen met je zelf gemaakte lampion....Overal waar je gaat hoor je in de verte kinderstemmetjes zingen....Het is heel speciaal.

Ik ben dus één van die mensen die hoopt dat er hordes kinderen aan de deur komen met hun liedjes. Helaas is het hier in Hilversum altijd bescheiden. Maar ja....beter iets dan niets: in Vlaanderen vierden we het alleen op de (Steiner-)school.

Om te laten merken dat mijn deur open staat voor zingende kinderen, plaats ik altijd een lichtje bij de voordeur en het keukenraam. Dat kan een lantaarntje zijn, of een pompoen, maar het allermakkelijkste én toch gezellig is onze lampionnen-slinger. Omdat hij zo makkelijk te maken is, kun jij hem nu ook nog even last minute maken. Dus hier een snelle How To:


Wat je nodig hebt: een lichtjesslinger met led lampjes en net zo
veel lampionnetjes (evt bij de bloemist te verkrijgen) als dat je lampjes hebt.
Ook: een schaar of klein mesje

Maak een gaatje in de onderkant van het lampionnetje en steek een lampje er in.
Het lampionnetje blijft zelf hangen aan het lampje.

Hang de slinger daar waar je het wilt hebben

En dit is het resultaat: sfeervolle verlichting, helemaal passend bij de herfst
Zo simpel gaat dat dus. Heel veel plezier vanavond!!!!

Mama Sanna

Recept: pepernoten-cupcakes


Nog een paar dagen en dan is de Sint weer in ons land. Ik kan mij altijd zo verheugen op deze tijd van sfeer en samenzijn! Voor mij is deze tijd ook het creatieve hoogtepunt van het jaar. Ik bak, ik knutsel en frobel me suf. Dat is heel veel drukte, maar het voelt zó goed!!!! Vooral als je al die blije gezichtjes ziet van de kinderen die vol verwondering de magie van deze maanden beleven. Heerlijk, heerlijk, heerlijk!!!!!

Mijn creativiteit spat dus alle kanten op, en dat is leuk want zo verzin ik ook weer eens iets nieuws als variant op de “gewone”cupcakes. Wanneer je nu in de winkels kijkt, is er zó veel te snoepen. Het is al lang niet meer alleen maar pepernoten, taai-taai en marsepein. Er zijn ook heel veel zelf-bak producten in de schappen. Maar wat als je je suikerspiegel én je lijn stabiel wilt houden? Wat als je last hebt van allergieen of je darmen? Dan zijn mijn bakmixen wellicht een uitkomst voor je.

Afgelopen weekend heb ik met de Heel Gezonde Cupcakemix een Sinterklaasvariant gemaakt: de pepernoten-cupcake! Een lekker zacht luchtig cake-je met een verrassende krokante bite. Naar keuze kun je hem ook nog versieren met een kaneel-topping. Succes gegarandeerd! Hieronder zie je hoe ik het heb gedaan.*


*Ik bakte voor een demo en dus maakte ik mini-cupcakes. Leuk en voordelig om uit te delen. Voor thuis zou ik kiezen voor gewone maat cupcakes: nog leuker te versieren én…..extra luchtig!

Wat heb je nodig:

Voor de cupcakes:

1 pak Heel Gezonde (Cup)cakemix (te bestellen in de webshop)
2 á 3 flinke handen pepernoten (gemaakt met de Heel Gezonde Pepernotenmix)
200 gram (geklaarde) roomboter of kokosolie
4 eieren

Cupcake-vormpjes (papier)
Cupcake plaat (voor in de oven)

Voor de topping:

1 zakje Heel Gezonde Topper-mix naturel
45 gram speltbloem
200 ml (granen)melk
2 tl kaneel

Nog een paar losse pepernoten ter decoratie.

Werkwijze:

Bereid het cake-beslag volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Verwarm de oven voor op 160 graden (140 graden bij een Hete Luchtoven)
Zet de vormpjes klaar in de cupcakeplaat en vul ze met wat pepernoten. Als je de pepernoten wat groot vindt, kun je ze ook halveren.
Vul de vormpjes nu met het cake-beslag. Zorg dat je de vormpjes ongeveer ¾ vult. De lactosevrije variant rijst iets minder, dus je zou iets meer dan ¾ kunnen doen wanneer je kokosolie gebruikt.


Bak de cake-jes nu in c.a. 20 minuten gaar. Check of ze goed  gaar zijn door er even op te drukken. Veert het goed terug? Voelt het elastisch aan? Dan zijn ze gaar. Wanneer ze sponzig voelen en moeilijker terug veren zijn ze nog niet gaar van binnen!

Haal ze uit de oven en laat ze afkoelen op een taartrooster.


Bereid nu de topping volgens de gebruiksaanwijzing
. Voeg het kaneel toe bij het mixen van alle ingredienten.
Doe de topper in een spuitzak en laat het in de koelkast nog een uur tot een paar uur opstijven.

Voor het opdienen van de cake-jes, maak je een mooi toefje met de topping en plaats je er een (of meer) pepernoot op. Let op: de topping kan niet te koud worden gebruikt want dan kun je niet zo mooi decoreren. Haal de topping dus één uur voor het serveren uit de koelkast!

Je cupcakes zijn klaar…..Eet smakelijk allemaal!!!!

Mama Sanna

Wist je dat:

-          Er uit één zak Cupcakemix wel 72 mini-cupcakes kunnen komen?
-          Er uit één zak Cupcakemix tussen de 12 en 15 “gewone” cupcakes komen?
-          De vezels en de langzame suikers in onze mixen zorgen voor ondersteuning van je suiker-stofwisseling in plaats van een extra belasting?
-          De pepernoten van Heel Gezonde Mama gemaakt worden zonder ei of melk?

-          Snoepen bij Heel Gezonde Mama ook “voeden” is, en dus niet “vullen”?

vrijdag 23 oktober 2015

Paniek!

Altijd wat te beleven in een gezin als het onze...
Vandaag had ik even wat ruimte om na een hectische week (waarin mijn PC was gecrashed en we alles dankzij mijn fantastische man hebben kunnen terugvinden) eindelijk eens wat op te ruimen in huis. De oudste drie kinderen waren even allemaal de deur uit en ik was alleen met onze Benjamin (15 maanden).

"Even iets pakken uit de schuur, schat!", zei ik tegen hem. Ik twijfelde nog even bij de achterdeur: zou ik hem nou openlaten? Nee, toch maar dicht: onze jongen is een beetje ziekjes, dus stel je voor dat hij naar buiten zou kruipen. Ik doe dus de deur achter me dicht en ga naar de schuur (twee passen lopen in onze postzegel van een achtertuin). Nietsvermoedend kom ik terug bij de achterdeur en zie daar een blij koppie achter het raam. En opééns begint het me te dagen: o nee he, hij zal toch niet?.... Jawel! In zijn jeugdige ontdekkingsdrang heeft hij de grendel op de deur gezet. En ik ben zónder sleutel of telefoon naar buiten gegaan. Ik kan dus niet door de voordeur naar binnen én ik kan mijn man niet bellen (die op dat moment op weg is naar Rotterdam). Mijn nachtmerrie is uitgekomen!!!!!

Koortsachtig zoeken mijn hersenen naar mogelijkheden. Kan ik door een raam? Nee. Kan ik met geweld de deur open breken? Nee. Is er iemand met een reserve sleutel? Nee. Oh mijn God!!!! Jongste kijkt mij met een stralend gezichtje aan: is er iets? "Ik móet rustig blijven, ik móet rustig blijven", maalt er door mijn hoofd. Actie is nu cruciaal: Ocker moet terugkomen want hij is de enige met een andere sleutel. Ik ren naar de buren. Pas bij de derde buur is er iemand thuis. (Waarom gebeurt zoiets in de herfstvakantie?!) "Oh wat leuk dat je langs komt!" zegt ze. "Nee, sorry ik ben in paniek. Kan ik heel snel bellen? Mijn zoon heeft me buitengesloten en is nu helemaal alleen in huis". Het huilen staat me nader dan het lachen. Ze geeft me de telefoon en ik bel mijn enige hulplijn. Ik voel me zó dom..... Manlief draait meteen om, maar hij was al bijna in Rotterdam, dus echt snel zal hij er ook niet zijn. "Lieverd," zegt de buurvrouw, "dit is ons allemaal wel eens overkomen." Wat lief dat ze dat zegt! Maar ik blijf mezelf stom vinden....Vier kinderen, ontelbaar veel kinderen van anderen meegemaakt en dan tóch niet berekend zijn op zoiets.

Gauw ga ik terug naar mijn kind. Die inmiddels aan het huilen is, want waar is mama nou? We doen een spelletje door het raam. Hij vindt er niets aan. Waarom komt ze niet binnen? Dan kruipt hij naar de (verboden) CD kast en begint CD'tjes te pakken. "Nee Minos, dat mag niet!" zeg ik nog. Hij gaat door en pakt een Sinterklaas CD uit de kast en laat hem aan me zien. Dan maakt hij hem open (nog meer verboden!) en roept "Kijk!" en houdt triomfantelijk het CD'tje omhoog. Je moet weten: hij praat nooit! Ondanks mezelf moet ik vreselijk gniffelen. "Je bent precies je vader!" zeg ik en geef kusjes aan het raam. "Pak maar alle CD's die je wilt hebben lieverd, als je je maar vermaakt."
Het is gek hoe de emoties elkaar kunnen afwisselen op zo'n moment. Enerzijds ben ik verdrietig en bezorgd. Wat als er nu iets met hem gebeurt? Ik kan er helemaal niet bij! (Ik besluit ter plekke dat ik dan gewoon het raam zal inslaan!) Anderzijds moet ik ook een beetje lachen: zijn vader was als kind net zo. De verhalen van zijn moeder en zussen waren altijd zo grappig en schattig. En ik weet: later als jongste groot is, gaan we hier zó vreselijk om lachen als we deze herinnering ophalen!

Maar ja....tegelijk sta je daar dus. Machteloos terwijl je kind is opgesloten in je eigen huis. Ik moet zó mijn best doen om niet vreselijk hard te gaan gillen of hyperventileren. Na een klein kwartier begint het voor hem ook niet leuk meer te worden. Hij is natuurlijk ziekjes en nu wordt hij moe. Hij staat voor het raam en begint te huilen. Ik druk mijn neus tegen het raam en geef hem kusjes door het glas. Hij huilt en kijkt me niet begrijpend aan. Nu zal het erom spannen: ik moet kalm blijven om hém kalm te houden anders is het hek van de dam. En dus zing ik voor hem en leg mijn hand op het glas. We maken contact door de deur heen. Hij wordt rustiger.

In het (lange!) half uur dat we zo hebben doorgebracht heb ik gezien wat een sterk jongetje hij is. Want het huilen wisselde af met rustige momenten waarbij hij naar buiten keek, of even met zijn handje over het glas ging om mij aan te raken. En ik besefte: "jij gaat het wel redden op deze wereld, jongen". Want ik zag dat hij -ondanks zijn leeftijd en het onvermogen om te begrijpen wat er gebeurde- zich kon aanpassen aan de omstandigheden. En dat is het állerbelangrijkste om je door het leven heen te kunnen slaan.

Na een half uur kwam daar de reddende engel: papa! Hij nam ons kleintje in zijn grote sterke armen, en mij niet veel later ook....zo konden we even een potje huilen met zijn tweetjes.

Ondanks de chaos en emoties van deze middag voel ik me gezegend: ik heb een geweldige man die er echt staat als je hem nodig hebt, een slimme ondernemende jongste zoon die het leven aan kan, en.....goed werkende sloten op mijn deuren (Hoewel er na vandaag wel enige aanpassingen gedaan gaan worden)!

Nu maar eerst een kopje (kruiden)thee...... ;)

Mama Sanna

dinsdag 13 oktober 2015

Druk, druk, druk! (snel recept)

Wanneer je kinderen hebt, kan niets meer spontaan. Zodra je ook maar iets wijzigt in je plannen van de dag, loopt alles in het honderd. Met een kind valt dat nog wel een beetje te corrigeren, maar vanaf twee en beyond kun je dat gewoon vergeten: kind nummer 1 komt te laat op voetbal, kind nummer 2 krijgt zijn huiswerk niet af en het hele gezin is ontroostbaar want hongerig en het eten is nog niet klaar. En dat alleen maar omdat je spontaan besloot met kind nummer drie even naar de winkel te gaan voor nieuwe gymschoenen. Loslaten en improviseren dus!

Want ja, ik plan altijd het eten voor de hele week vooruit. Dat moet wel, als werkende moeder die geen magnetron maaltijden wenst te gebruiken! ;) Maar met zo'n spontane winkelactie, valt opeens mijn menu in duigen. En dan moet je wat verzinnen. Snel, betaalbaar en gezond....kan dat samen? Jazeker wel!

Als je mijn Heel Gezonde Boodschappenplan kent, weet je dat ik altijd bepaalde ingredienten in huis heb. Die staan gewoon standaard in kast of koelkast. En dat is handig in dit soort situaties! Het enige wat ik erbij moest halen waren de vegetarische kipstukjes, maar dat was zo geregeld. En zo hadden we binnen twintig minuten iets lekkers op tafel, waar ook de jongste (14 maanden) van kon meesmullen. Hier volgt het recept:

Roerbakschotel met spinazie en olijven
vegetarisch gerecht

Ingredienten:

Gemengde volle granen, quinoa of rijst
(Wilde) spinazie
rode of oranje paprika
evt. tomaat
Vegetarische kipstukjes (vegetarische slager)
Walnoten
spaanse olijven (gedroogde) in stukjes gesneden
Extra Virgin kokosolie voor het roerbakken

Werkwijze:

Zet water op en breng het aan de kook
Snijd de " kipstukjes"  wat kleiner, was de paprika en snijd hem in stukjes.
Wanneer het water kookt, voeg je de granen toe en laat ze volgens de gebruiksaanwijzing gaar koken.

Zet de wok klaar en doe de kokosolie erin. Laat de olie warm worden.

Voeg de kipstukjes en de paprika toe en bak ze in c.a. 5 minuten gaar. Voeg als laatste de spinazie toe en roerbak door totdat de spinazie is geslonken.

Giet intussen de granen af en laat het even uitstomen.

Spinazie geslonken? Voeg de walnoten en de klein gesneden vijgen toe en laat ze even warm worden.

Schep de granen op een bordje en doe de groenten ernaast.

Eet smakelijk!

P.S.: je vraagt je misschien af waarom er geen zout of kruiden gebruikt zijn? Voor ons was dit totaal niet nodig. We hadden een mengsel van spelt, rijst, gerst en haverkorrels (beetje zoetig) en de kipstukjes, kokosolie en paprika maar ook de vijgen en de noten geven hun eigen smaak. Op deze manier proef je dat allemaal. Verrukkelijk!

Mocht je toch wat gekruider willen, kun je knoflook toevoegen of gebruik munt voor een Oosterse touch. Natuurlijk zijn provencaalse of Italiaanse kruiden hier ook lekker bij. Volg je gevoel!










woensdag 30 september 2015

Recept: Peren Havermout crumble

Vandaag weer even een receptje er tussendoor. Zoals je wellicht weet, werk ik parttime in de kinderopvang. Waar ik nu werk, krijgen we fruit van een lokale teler. Nu de oogsttijd is begonnen krijgen we kilo's peren. Lekker, maar na een tijdje komen de peren bij de kinderen natuurlijk ook wel eens de neus uit. Wat nu? Vandaag maakte ik daarom voor hen een Peren Crumble met havermout. Budgetvriendelijk, geschikt voor zowel de grote kids van de BSO als de kleintjes, super gezonde langdurige energie, en vooral: heel erg lekker! Ik deel het recept hier graag. Uiteraard kun je zelf kiezen of je voor biologische ingredienten gaat of niet. Wij hebben gekozen voor de ingredienten van de lokale buurtsuper.

 Peren Havermout crumble van Heel Gezonde Mama 

Gebaseerd op een recept van www.havermoutje.nl 
Geschikt voor groot en klein vanaf c.a. 10/12 maanden

Ingredienten voor 4 personen:
250 g havermout
40 g Rijststroop of Agavesiroop
50 g kokosolie
1 ei
1 appel
6 conference peren 
30 g rozijnen
1 el kaneel

Werkwijze:
1. Smelt de kokosolie door het even au bain marie in een bakje met warm water te zetten.
2. Doe de havermout, stroop, kokosolie en het ei in een kom en meng dit alles heel goed door elkaar.
3. Schil de appel en de peren en snij deze in kleine stukjes.
4. Doe het fruit in een kom en meng deze met de rozijnen en de kaneel.
5. Verdeel dit mengsel in een ovenschaal.
6. Verdeel het havermout mengsel over  het fruit en bak de crumble ongeveer 20  minuten op 180 graden. (Hete lucht oven: 160 graden)
7. Eet het warm of koud...het is áltijd lekker!

Enjoy!

Mama Sanna


lekker gezond smikkelen!


dinsdag 25 augustus 2015

Eng

Vorige week is bij ons het "gewone leven" weer begonnen: de kinderen gingen weer naar school. Voor twee van de drie schoolgaande bengels was het best spannend: oudste zoon ging naar groep 8 en jongste dochter naar groep 3. (Voor de Vlamingen: klas zes en klas één) Mijlpalen dus! En ook bij de sportclubjes werd het spannend: zoonlief verhuisde van de E-tjes naar de D-tjes (nieuw team) en dochterlief kreeg voor het eerst zwemles.

En dan zie je hoe verschillend mensen (en dus ook kinderen) kunnen reageren op gebeurtenissen. Waar jongste dochter zich er gewoon in gooit en ziet waar het schip strandt, heeft oudste zoon het zichtbaar heel moeilijk om te wennen aan nieuwe dingen. Hij vindt het eigenlijk doodeng en bevriest helemaal.

Natuurlijk vinden we nieuwe dingen allemaal best spannend. En soms ook zelfs eng. Je moet nieuwe vrienden maken bij verhuizing, of contact maken met nieuwe collega's bij een nieuwe baan. Oude gewoontes moeten wijken voor nieuwe... We maken dit allemaal ons hele leven mee in grote en kleine situaties.

Ik bezie veranderingen altijd al nieuwe kansen. En dat probeer ik ook aan de kinderen mee te geven. Want zonder veranderingen zul je nóóit ergens anders kunnen komen. Je komt zonder veranderingen nooit vooruit. En dat je het eng vindt, is helemaal niet erg. Het is ook goed om te weten van je zelf hoe je op dat soort dingen reageert. Want dan kun je je zelf helpen er doorheen te komen.

Hoe reageer jij op veranderingen? Vermijd je dat zo veel mogelijk? Of zoek je ze zelfs op? Wat gebeurt er met je wanneer je voor veranderingen staat? Wat voel je in je lijf, wat gebeurt er emotioneel? Wat doe je?

Wanneer je weet wat je sterke punten zijn en je valkuilen in dit soort situaties, kun je je zelf er doorheen loodsen én de verandering gebruiken als groeimoment.

Ik wens je een mooi nieuw schooljaar toe, met voldoende verandereringen!

Mama Sanna

vrijdag 14 augustus 2015

Recept: Mama's havermoutkoekjes


gluten-, lactose- en geraffineerde suikervrij

Vandaag hadden we zo'n zin in koekjes, maar ik had even geen zin in gedoe. En omdat ik net 4 kilo havermout had gehaald bij de molen, dacht ik: "waarom niet?" en ik besloot gewoon even simpel wat te experimenteren. Na zoveel jaren bakken met verschillende soorten graan, kon er toch weinig misgaan dacht ik. ;)

Het resultaat zijn super lekkere koekjes die heel snel en heel makkelijk te maken zijn. En als klap op de vuurpijl ook nog eens mega-budgetvriendelijk! En je weet het: ik maak alleen maar "Heel Gezonde koekjes", dus....eet ze zonder schuldgevoel.

Dit recept is goed voor 12 koekjes. Je kunt het natuurlijk verdubbelen om er meer te maken. En geloof me: dat ga je willen!

Tip: deze koekjes zijn ook perfect geschikt om mee te nemen naar sport of school!

Let op: Deze koekjes zijn in principe glutenvrij, hoewel havermout wel eens sporen van gluten kan bevatten doordat het bij het malen in contact geweest kan zijn met b.v. tarwe. Heb je coeliakie, is het belangrijk te kiezen voor havermout met een garantie erop dat het glutenvrij is. 

Wat heb je nodig:

1 1/2 kop havermout
1/2 kop rozijnen
1 ei (L)
1/2 tl kaneel
1 EL kokosolie extra virgin (vloeibaar) +
1/4 tl groene stevia * of c.a. 5 druppels vloeibare stevia
2 EL rijststroop

+= Voor zachtere koekjes kun je 2 EL kokosolie gebruiken. Dit recept is voor een meer krokante bite.
*= binnenkort verkrijgbaar via de webshop

Werkwijze:

Verwarm de oven voor op 180 graden (hete lucht oven 160 graden)
Zet een bakplaat klaar en leg er een bakmat of bakpapier op.
Doe alle droge ingredienten bij elkaar in een beslagkom. Voeg dan het ei, de kokosolie en de rijststroop toe en roer alles goed door elkaar met een houten lepel. Vorm met je handen balletjes en leg deze op de bakplaat. Druk ze daar plat tot een dik, bol koekje.

Plaats de bakplaat in de oven en bak de koekjes goudbruin in 15 tot 20 minuten. Je kunt ze zowel warm als koud eten.



Tip: varieer ook eens met vanille in plaats van kaneel, cacao-nibs in plaats van rozijnen, enzovoorts. Leef je uit! :)

Enjoy!!!

Mama Sanna





donderdag 23 juli 2015

OERR!

Vandaag ging ik met de jongste twee naar het Oerr!-speelbos in 's Gravenland. Wat een feest!!!

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik elke keer wanneer we zoiets gaan doen iets moet overwinnen bij mezelf. Begrijp me goed: ik vind het heerlijk om de natuur in te gaan, dat is het probleem niet. Het probleem ligt er in dat het altijd zo'n hele organisatie is voor je met kinderen (laat staan vier!) op uitstap kunt gaan. Er moeten handdoeken en luiers worden ingepakt, zonnebrandcrème en boterhammen worden gesmeerd, fruit en water ingepakt, en oh ja, de EHBO kit moet ook mee, want je weet maar nooit, "mam, mag de opblaaskrokodil mee?"..... Kortom: ik ben al afgepeigerd voor we goed en wel zijn vertrokken! Ik zeg dan ook altijd: "vakantie is uitgevonden voor de kinderen, niet voor moeders".
Maar ik vind het belangrijk dat ze de natuur ervaren, dus...na een paar hectische uurtjes voorbereiding (waarbij de jongste tot twee keer aan toe doorlekte en constant zijn pas ontdekte talent als berg-(bank) beklimmer wilde showen gingen we dan op weg.

Het werd een fantastische dag. Jongste ervaarde voor het eerst van zijn leven hoe modder voelde. Met zijn voetjes in het koude water ontdekte hij een stokje. Het leek het achtste wereldwonder. Hij was er een half uur zoet mee. Het water wat eerst zo koud leek, was nu zijn favoriete plekje en het was heerlijk om zijn voeten op de drassige bodem heen en weer te schuiven.
Jongste dochter had een schepnetje meegenomen en probeerde diertjes te vinden (geen gevonden). De andere kinderen die aanwezig waren werden aangestoken door het enthousiasme van de jongste en kwamen met allemaal modder aandragen. "Hier, doe maar in je emmertje!" Hij vond het allemaal even boeiend.
Het water en de fruitjes die we meehadden smaakten opeens veel lekkerder dan thuis. Het leek wel of we alles veel beter proefden.

Aan het einde van de middag wandelden we nog even door het natuurgebied om de waterplas heen. Boven een veld vol bloemen vlogen vlinders en bijen en even verderop ontdekten we een veld vol haver. De halmen wuifden in de zachte zomerwind en we hoorden de krekels tsjilpen.

Toen we terugreden en de bewoonde wereld weer inreden, reed er een brommer langs. "Mama, staat het raam open?" vroeg jongste dochter. "Nee, hoezo?" vroeg ik. "Wat gek, ik hoor zo veel lawaai!" zei ze. En opeens besefte ik dat ze gelijk had. Wanneer je zo'n dagje in de natuur bent geweest, even weg van de bewoonde wereld, hoor je pas wat een herrie we hier met zijn allen maken. Er is hier áltijd geluid, waar je ook gaat. En het rustige gevoel, het gevoel van vól zijn ebt heel langzaam weg terwijl je weer opgeslokt wordt door de dagelijkse dingen. De dingen die "moeten", de geluiden van de stad....

En ik besefte eens te meer hoe belangrijk het is voor ons allemaal (niet alleen voor kinderen) om zo veel mogelijk de natuur in te gaan. Op die manier blijf je in contact met je diepste zelf (want ja, ook wij zijn natuur!) en wordt het makkelijker om te ontspannen zelfs tijdens de hectiek van alle dag.

Kinderen gebruiken bij het spelen in de natuur (als je dat toelaat) al hun zintuigen, wat uiteindelijk ook hun cognitieve ontwikkeling goed doet. Maar ook het ervaren van die "stilte" (die helemaal niet stil is) helpt ook om zich zelf te kunnen ervaren. Wat voel ik, wat doe ik, wat vind ik er van.... Het geeft een steviger basis, die nodig is in het dagelijkse leven waarbij je vaak genoeg wordt uitgedaagd om over je eigen grenzen heen te stappen.
Door deze dingen te ervaren, blijf je beter "in contact met je zelf" waardoor je in je latere leven beter zult weten wat voor jou belangrijk is en wat je wilt.

Te vaak wordt in onze dagelijkse routine ons innerlijke stemmetje overschreeuwd. Door lawaai, door de dingen die "moeten", door tijdgebrek....  Door het contact met de natuur kom je weer in aanraking met de essentie: het leven zelf. Dat werkt heerlijk bevrijdend. En dan besef je: in wezen zijn wij allemaal...OERR!! En lekker dat dat is!



maandag 20 juli 2015

Recept: voorraadkast-koken

Het is weer het einde van de maand. Dat betekent dat we hier thuis een weekje "kast-koken": we maken allerlei lekkers met wat we nog in huis hebben. Dat geeft soms verrassende resultaten :)

Vandaag maakte ik een combi van quinoa met roergebakken groente op een bedje van veldsla en rucola. Manlief had een heerlijke Atjar gemaakt van komkommer. Zo had ik een heerlijk frisse gezonde maaltijd en de wetenschap dat het ons niets extra's had gekost zorgde er voor dat het nóg lekkerder werd. Wie zei er ook al weer dat gezond eten duur zou zijn?

Even op een rijtje wat ik heb gemaakt: (Je kunt hiermee natuurlijk naar hartelust varieren, want je moet het doen met wat je in huis hebt he?)

Ingredienten:
1 kop quinoa of bruine rijst (wat overblijft, kan de volgende dag voor de lunch)
1 rode punt paprika
1 preitje
1/2 courgette
Olijfolie met knoflook (maak je zelf door een teentje in olijfolie te laten trekken en dit in een fles of potje te bewaren)
handje veldsla
handje rucola (dit groen kun je ook vervangen door b.v. spinazie, net wat je in huis hebt)
1 EL rauwe noten of pinda's

Eventueel: komkommer, azijn, (keltisch) zeezout en zoet naar keuze voor de Atjar

Werkwijze:

Kook de quinoa of rijst gaar volgens de gebruiksaanwijzing
Snijd de paprika, prei en courgette in kleine blokjes
Verwarm een beetje olijfolie in een koekenpan en roerbak de gesneden groente tot het gaar is (maar nog wel knapperig).
Hak intussen de pindas of noten fijn en rooster ze even in een droge pan.

Serveren:
Leg de sla op een bord en verdeel de warme groente er over heen. Schep er een beetje quinoa naast en verdeel tot slot de pinda's of noten over de groente.
Naar wens kan de knoflook olie gebruikt worden als extra dressing.

Eventueel extra: Atjar

Schil een komkommer en snijd hem in heel dunne plakjes. Doe de plakjes in een ruime kom en kneed ze met twee handen een beetje fijn (je "kneust" de plakjes).
Voeg nu een flinke scheut azijn toe, een snufje Keltisch zeezout en je zoetmiddel naar keuze. (Let op, als je agavestroop of b.v. rijststroop gebruikt, kun je het beter eerst apart mengen met de azijn en dan pas door de komkommer verdelen). De smaak dient zoet-zuur te zijn.

Tip: wil je het wat pittiger? Doe wat kleine stukjes (rode) ui er door heen.

Laat de Atjar eventjes in de koelkast trekken. Daardoor trekken de smaken nog beter in.

Enjoy!

Mama Sanna

Tip: weten hoe je je voorraadkast voordelig en gezond kunt vullen, zodat je nooit hoeft "terug te vallen"? check Het Heel Gezonde Boodschappenplan !




donderdag 16 juli 2015

Recept voor zomerse smoothie

Het wordt weer warm... En dat betekent: veel drinken. Vandaag had ik een geheel vloeibare dag. Natuurlijk begin ik 's morgens altijd met mijn groene smoothie die ik graag lekker stevig maak. Maar later op de dag dronk ik deze: een heerlijk zoete en verfrissende smoothie op basis van banaan, kokos en watermeloen. Mmmmmm zomer in je glas! Makkelijk om te maken en het houdt je vochtgehalte op peil. Bijkomend voordeel: het is ook heel voedzaam.

Ingredienten:

4 bananen
c.a. 300 gram watermeloen (haal de pitjes eruit)
2 á 3 EL kokosroom (dikke gedeelte uit een blikje kokosmelk)
1 fris zure appel

Werkwijze:

Doe alles in de blender (begin met de bananen) en pureer het volledig tot je een mooie licht roze drank hebt. Drink hem ijskoud, dat is het állerlekkerst.

Enjoy!

mama Sanna

woensdag 15 juli 2015

What doesn't kill you....(makes you stronger)

Sinds enkele dagen ben ik begonnen met lezen in "Fat Chance" van Dr. Robert Lustig. En via de blog en FB houd ik jullie op de hoogte van inzichten en/of mijn mening over wat ik lees. Ik ben nog maar aan het begin, maar de inleiding alleen al is al zo'n Eye opener voor velen, vermoed ik. Ik krijg zin om dit boek aan iédereen te laten lezen. Het is écht de moeite waard als je wilt begrijpen waarom onze huidige voeding zo ontzettend slecht voor ons is. En het is de moeite waard voor diegenen onder jullie die dit al jaren beseffen, maar zich altijd onbegrepen voelen. Dit boek komt met wetenschappelijke feiten. Er is geen speld tussen te krijgen. Dus....wil je gezond leven en word je door je omgeving niet serieus genomen? Lees dit boek, en wrijf de feiten onder hun neus! Want je bent écht niet gek! :)

Vandaag allereerst wat meer over de opvatting dat dik zijn/obesitas levensgevaarlijk is. Een misvatting! Je gaat niet dood aan dik zijn, maar aan wat er gebeurt met je organen. Je kunt dood gaan aan een hartaanval, diabetes, herseninfarct, kanker, dementie of leveraandoeningen, etc. Maar een arts schrijft nooit op een overlijdensakte dat je bent dood gegaan aan obesitas. De aandoeningen die hier genoemd worden, gaan vaak samen met zwaarlijvigheid. Ze zijn allemaal chronische stofwisselingsziektes. Maar ook mensen met een normaal gewicht gaan hier aan dood. Deze aandoeningen noemt men in de medische wereld "Metabolisch syndroom"*. Het is dit syndroom waar je aan dood gaat, en obesitas is niet de oorzaak van dit syndroom, maar een signaal (marker).

De oorzaak van dit syndroom vindt je in het viscerale vet. Dat is het vet wat wordt opgeslagen rondom onze organen. En verrassing: ook dunne mensen kunnen dit hebben! 
Even wat cijfers: in de VS is inmiddels 55% van de bevolking te zwaar en/of obese. Dat betekent dat met 45% de duntjes in de minderheid zijn (en die groep wordt steeds kleiner!) Van deze slanke mensen heeft maar liefst 40% signalen van Insuline Resistentie (een voorloper van Diabetes). Dit is een teken van het Metabolisch Syndroom.
Van deze 40% is er vervolgens 20% met een vette lever. Dit vergroot het risico op Diabetes nog maar eens. Kortom: slank zijn betekent niet automatisch dat je ook gezonder bent!

Maar...er is ook goed nieuws: dit viscerale vet (dus het vet rond je organen) is een metabolisch actief vet. En daar is -aldus Dr. Lustig- vrij makkelijk iets aan te doen.

Ik houd je op de hoogte!!!!

Vind je het trouwens ook interessant? Lees samen met mij dit boek, en deel je mening hier op de blog of op FB. Ik ben heel benieuwd wat jij er van vindt. Het boek kun je o.a. bestellen bij Bol.com. Het is wel alleen nog maar verkrijgbaar in het Engels.

Tot volgende keer,

Sanna

* meer weten over het Metabolisch Syndroom? O.a. op deze website lees je er meer over (Engelstalig): http://www.webmd.com/heart/metabolic-syndrome/metabolic-syndrome-what-is-it?ecd=soc_fb_031515_metabolicsynref 

Is zwaarlijvigheid het probleem? Of is het een symptoom?

zaterdag 11 juli 2015

Recept: Italiaans brood


Vandaag ben ik jarig, en houden we een picknick. Eén van de favorieten bij onze picknicks is dit overheerlijke Italiaanse brood. Een spelt-desembrood met zongedroogde tomaatjes, olijven en Italiaanse kruiden. Met elke hap proef je de zomer!

Wanneer je jarig bent, deel je uit. Dat is virtueel natuurlijk wat lastig, dus deel ik graag dit recept met jullie. Andiamo!

Ingredienten:

1 pak mix voor spelt desem brood (in de webshop )
1 EL Italiaanse keukenkruiden
1 EL Olijfolie
1 kop zongedroogde tomaten (zonder sulfiet)
1/2 kop zwarte olijven in plakjes gesneden
c.a. 320 tot 350 ml water

Werkwijze:

Doe de zongedroogde tomaten in een kommetje met 3/4 deel water en 1/4 deel citroensap. Laat de tomaten hierin wellen.

Doe de broodmix in een beslagkom en voeg olie en wat water toe. Begin te kneden. Voeg tijdens het kneden steeds wat water toe net zolang tot het de textuur krijgt die prettig voelt. Wanneer het deeg plakt, is het te nat. Je kunt dan altijd nog wat speltmeel toevoegen als je het in huis hebt. 
Wanneer je het deeg goed hebt doorgekneed, vorm je er een bal van. Leg het terug in de mengkom en dek het af met vershoudfolie en een vochtige schone theedoek. Zet het weg op een warme plek. Laat het deeg nu rijzen tot het ongeveer 1.5 keer zo groot is geworden. Dit duurt c.a. 1.5 uur.

Wanneer het deeg is gerezen, komt de laatste kneed-ronde. Voor je hieraan begint, moet eerst de vulling in orde gemaakt worden: Laat de tomaatjes uitlekken en snijd ze vervolgens in kleine stukjes. Ook de olijven moeten in kleine plakjes of stukjes zijn gesneden. Neem nu het gerezen deeg en kneed de tomaten en olijven er doorheen. Vorm nu het deeg hoe je het wilt hebben. Je kunt het brood in een vorm bakken, maar ook b.v. in een ovale vorm op een bakplaat. Er zijn vele variaties mogelijk (zie hierboven).

Plaats het deeg in de vorm of op de bakplaat en dek het af met een vochtige theedoek. Het moet nu nog ongeveer een half uur opnieuw rijzen. Intussen kun je de oven voorverwarmen op 240 graden (of 220 graden bij Hete Luchtovens). Zet een vuurvast schaaltje met water onderin de oven om het brood straks lekker vochtig te houden.

Is het deeg goed gerezen? Schuif dan nu het brood in de oven en zet de temperatuur meteen 20 graden lager. (220 graden of bij Hete Lucht oven: 200 graden) 

Bak het brood nu in c.a. 30 minuten gaar. Tip: zet de kookwekker op c.a. 27 minuten en spuit als het wekkertje is gegaan water over het brood in de oven. Laat het dan nog 2 a 3 minuten verder bakken. Dit geeft een krokante korst.

Het brood is gaar als het hol klinkt als je er op klopt. Haal het meteen uit de oven en laat het afkoelen op een rooster. Een vorm gebruikt? Haal het er dan meteen uit, anders wordt je brood vochtig.

Serveer dit brood bij soep, of bij een heerlijke zomerse salade. Er is eigenlijk geen beleg voor nodig, een beetje olijfolie en eventueel wat (Keltisch) zeezout is al geweldig. (zie foto hieronder) De combinatie met een zelfgemaakte pesto is overigens ook "errug lekkur". (recept hiervan staat op FB)

Ik wens je een fijne zomerse dag toe. Enjoy!

Mama Sanna
11 juli 2015





zondag 5 juli 2015

Recept: kokosijsjes tropical

 Een recept voor overheerlijk gezond tropisch ijs
Vegan, gluten- en lactose vrij, vrij van geraffineerde suikers
Geschikt voor jong en oud (vanaf 9 maanden)













Ken je die nieuwe kokosijsjes van Hero? Een goed alternatief als je snel ijsjes wilt hebben en je aan je Heel Gezonde levensstijl wilt houden. Maar toch.... ondanks dat er geen "suiker" in zit zoals je het kent, is het wel gemaakt van geconcentreerde vruchtensappen. Door alle bewerking is deze vruchtensuiker dus wel sneller dan wanneer je de vrucht in zijn geheel zou eten. De vezels bijvoorbeeld,  die je lichaam normaal zouden helpen om de suikers langzamer te kunnen opnemen, vindt je niet meer. En dan de prijs natuurlijk: met deze hoge temperaturen en vier kinderen (ja, de jongste vind ijsjes ook heerlijk!) loopt het al gauw in de papieren. En dus toog mama aan het werk, en heeft ze een zelf gemaakte versie vervaardigd. Volgens mijn kinderen is hij nét zo lekker.

Wil jij ze ook maken? Dan volgt hier het recept:

Ingredienten voor c.a. een halve liter (8 grote ijsjes):

1 gekoeld blik kokosmelk (favoriet: Amaizin (natuurwinkel) of Fair Trade van Jumbo)
1 grote mango
2 bananen
Snufje groene stevia (stevia blad) of ander zoetmiddel naar keuze
1/4 tl xanthaangum (glutenvrije producten winkel) of 1/2 tl Johannesbroodpitmeel.

Hardware:

IJsvormpjes (mijn favoriet: Zoku)
Vershoudfolie
Blender/staafmixer

Werkwijze:

Zorg dat je kokosmelk minimaal 12 uur ondersteboven in de koelkast heeft gestaan. Haal voor gebruik het blik er weer uit en draai het weer rechtop. De room is nu aan de bovenkant van je blikje en is helemaal gestold. Schep de room in een kom en voeg hier de bananen en mango in stukjes aan toe. Pureer deze ingredienten tot er een mooi glad papje ontstaat.
Voeg dan tot slot je stevia of ander zoetmiddel en de xanthaangum of Johannesbroodpitmeel. Vermeng dit goed met de andere ingredienten.

Let op: door het bevriezingsproces worden smaken iets minder intens. Daardoor maken we de basispuree voor ijsjes altijd wat zoeter dan je normaal zou doen wanneer je het op kamertemperatuur zou eten.

Doe de puree nu in de ijsvormpjes en laat ze bevriezen. Bij gewone ijsvormpjes duurt dit ongeveer 8 uur. Gebruik je de Zoku moet je ongeveer 10 minuten rekenen per twee ijsjes om te laten stollen.

Zijn ze hard geworden? Wikkel de ijsjes dan in het
vershoudfolie en bewaar ze in de vriezer. Zo heb je altijd een lekker en gezond ijsje bij de hand. Geen overbodige luxe met deze temperaturen!

Enjoy!

Mama Sanna

vrijdag 26 juni 2015

nachtmerrie

Ik droom nooit eng. Nou ja...bijna nooit. De keren dat het gebeurt zijn op één hand te tellen, en meestal kan ik dan ook herleiden waar het mee te maken heeft. Zenuwen voor een examen bijvoorbeeld, of schuldgevoel naar iemand die ik niet goed had behandeld. Na zo'n droom kan ik er dan ook meteen iets mee en dan is het opgelost.

Maar er zijn in mijn leven twee nare dromen geweest die ik op het moment van wakker worden niet kon koppelen aan iets dat in mijn leven speelde. Levendige dromen, die nog uren na bleven zinderen in mijn lijf. Het beklemmende gevoel wat nog de hele dag bij me bleef...

De eerste keer was in 2009: ik droomde over een vliegtuig dat over mijn hoofd vloog, richting Amsterdam. Ik fietste met mijn oudste dochter over de hei (ik woonde hier al in 't Gooi) en we keken samen naar boven. Terwijl we keken gebeurde er iets heel raars: er kwam een scheur in het vliegtuig. Dwars over de romp, net voor de vleugel. "Nee!" riep ik, "dit gaat niet goed!". Geschrokken bleven we kijken en de scheur werd wijder en wijder. Allerlei mensen vielen er uit. Eenmaal beneden liepen ze over een weiland. (vraag niet hoe dat kan, het is een droom, afstanden lossen soms ineens op) Het vliegtuig maakte een heel rare bocht en begon te vallen. Ik huilde en schreeuwde: "Kom, we moeten er heen! We moeten helpen!" En we fietsten over een weiland in de richting van waar dat vliegtuig heen vloog (of viel). Ik werd op dat moment wakker met een pit in mijn maag. Wat een vreselijke droom!
Ik probeerde een koppeling te leggen met wat er op dat moment in mijn leven speelde. Ik kon het niet vinden. Het beklemmende gevoel bleef een hele tijd hangen. Die ochtend was echter de begrafenis van mijn schoonmoeder. Ik had dus iets anders aan mijn hoofd. We brachten de jongste naar een vriendin en op het moment dat we binnen kwamen bij haar stond de televisie aan. Mijn nekharen stonden recht overeind toen ik vanuit mijn ooghoek de beelden zag: een vliegtuig, op de grond met....een scheur in de romp. In een flits was het akelige gevoel van de droom weer terug. Jeetje!!!! Dit was het!



Natuurlijk is het niet letterlijk zo gebeurd zoals ik het droomde, maar de kern van de zaak was hetzelfde. Dezelfde plek in de romp, en (gelukkig) veel mensen die uit het vliegtuig konden komen en over het weiland liepen. In beeldentaal zijn er veel overeenkomsten te vinden.

Het is daarna niet meer gebeurd. En ik wist van een vriend van me, dat hij voor de aanslagen van 9/11 ook een heel heftige nachtmerrie had gehad waarbij deTwin towers centraal stonden. Een andere vriend had in de week voor 9/11 gedroomd dat zijn vrouw en kind waren gedood in een aanslag door moslim-terroristen. Vanuit de wetenschap zijn er aanwijzingen dat heftige gebeurtenissen vooraf een afwijking geven op een bepaald meet-apparaat. (ik weet het, dit klinkt een beetje vaag. Ik probeerde het bewuste apparaat op te zoeken voor ik deze blog schreef, maar kan het even niet vinden. Wie weet kom ik er later op terug) Dus...ik zag mezelf niet opeens als toekomstvoorspeller, maar weet het aan het feit dat dit waarschijnlijk heel heftige energieen waren die daardoor al in je onderbewustzijn worden opgepikt als je daar gevoelig voor bent. Net zoals dieren vooraf aanvoelen dat er een aanval van epilepsie bij hun baas volgt, of een onweersbui.

Mijn tweede nare droom gebeurde afgelopen nacht. Ik was met mijn man en twee dochters in een soort van zaaltje met vierkante ramen. Gekke ramen eigenlijk, want er zat geen glas in. Tussen de ramen was ook nog een deur die uit kwam naar buiten. Het leek op een soort dependance, zo'n noodgebouwtje van een school. Geen idee waar mijn zonen waren, maar ik was daar dus met de meiden en mijn man. Het was een soort politieke bijeenkomst waar heel veel mensen waren van verschillende nationaliteiten. Ze praatten met elkaar en ik heb geen idee wat wij daar deden.
Mijn man ging op een gegeven moment naar de andere kant van de zaal, en ik was vlak bij de ramen en de deur. Een van de aanwezigen was een dame uit een Oost Europees land. Geen idee welk land, maar dat wist ik dan toch wel. Ze ging even naar buiten en daar hoorde ik haar praten met twee of drie man. Iets in haar toon deed me opschrikken en ik besefte: hier gaat iets niet goed. "Het is niet goed!" riep ik kei hard en ik wilde opstaan (ik zat met de jongste dochter op schoot) om de ramen dicht te doen. Ik was te langzaam en riep "doe de ramen en de deur dicht! Het is niet goed!" Maar het was te laat: twee of drie mannen kwamen binnen. Ik pakte mijn dochters en liet ze hurken in een hoek. Zelf boog ik over ze heen om ze af te schermen met mijn rug naar de mannen toe. De angst op hun gezichtjes terwijl ze me aankeken! De mannen achter mij schreeuwden naar de aanwezigen in het kamertje of zaaltje. Ik wist dat mijn man naar mij onderweg was en toen openden ze het vuur. Ik zei "Jezus!" Ik kon niet geloven wat er gebeurde en dat ik hier midden in zat met mijn meisjes. Ik keek naar ze en zei "ik houd van jullie" en bad..."Lieve Heer, bescherm mijn meisjes". Het lawaai van de mitrailleurs was inmiddels begonnen en oorverdovend en ik....ik werd wakker. Misselijk als een kat!

Ik kon er geen touw aan vast knopen. Waar had dit nou mee te maken? Het gevoel bleef weer een tijdje bij me, tot de dagelijkse routine me weer opslokte.
En toen kwam mijn man met het nieuws: aanslag in Frankrijk. Jee, wat erg! Maar het had niets te maken met mijn droom. Vervolgens kwam het volgende nieuws: Tunesie. En hup! Daar was het gevoel uit mijn droom weer helemaal terug. Was dit de energie die ik in mijn droom had gevoeld?

Natuurlijk ben ik een nuchtere Hollandse meid, en ga ik meteen allerlei barricades opwerpen: dit was geen politieke bijeenkomst, de daders waren niet Oost Europees, enzovoorts enzovoorts. Maar toch....dat gevoel van die onverwachte dreiging, het moeten afschermen van je kinderen, de zorg om je geliefde ander(en)... ik herkende het gevoel van angst even toen de ooggetuigen er over spraken. Zonder dat ik nu wil zeggen dat ik weet wat ze mee hebben gemaakt natuurlijk. Dat van mij was (gelukkig) slechts een droom.

Anyway....het is iets wat ik nu voor het eerst deel met iemand buiten mijn familie en close vrienden. Want ik weet dat het veel scepsis ontmoet. En dat mag ook. Ik ben zelf altijd de grootste criticus. En nogmaals: ik geloof niet dat ik een toekomst voorspeller ben. Ik ben wel een heel intuitief iemand, kan aura's zien, heb contact gehad met overledenen en boodschappen door mogen geven. Dat klopt, en dat is ook iets waar ik me niet voor schaam. Sterker nog, ik denk dat het een menselijke eigenschap is die ieder van ons bezit. Mits we ons daarvoor open stellen. En net zoals iedereen kan piano spelen of zingen, is er een verschil in hoe sterk je daar in bent. Maar in de basis is ieder van ons in staat de subtielere energieen waar te nemen.



De reden dat ik dit vandaag wilde delen, is omdat ik denk dat dit heel veel mensen steeds vaker overkomt. Omdat er nu eenmaal heel veel heftige gebeurtenissen plaats vinden in deze tijd. En zoals ik al zei: die energie is subtiel voelbaar (en meetbaar).
Enerzijds is deze blog dus bedoeld om er open over te zijn, zodat wanneer je dit soort dingen herkent, jij je misschien ook daarover durft uit te spreken. Anderzijds is het ook misschien een vorm van willen laten zien dat er meer is dan het oog kan zien.
De kunst is natuurlijk hoe je de beelden en/of gevoelens die je binnen krijgt moet interpreteren. Daar ga ik het ook nog wel eens over hebben.

Deze nachtmerrie was voor mij van voorbijgaande aard. Ik kon mijzelf er uit wakker maken. Voor de mensen die midden in de aanslagen zaten vandaag, is de nachtmerrie nog niet voorbij. Ik wil mijn medeleven tonen aan hen die zijn achtergebleven én de mensen die ongewild getuige zijn geweest van dit soort gruwelijke daden. Er zijn geen woorden voor...



Namasté

Sanna

Recept: berry blast smoothie

Deze heerlijke smoothie is de favoriet van onze jongste dochter. Ze is nog in de "roze" fase en vindt het vreselijk dat onze smoothies altijd maar groen zijn. De Berry Blast zit echter zo boordevol rode en paarse vruchten dat het groen wat wordt onderdrukt. Het resultaat: een paarse smoothie met álle eigenschappen van groen.... En lekker dat ie is! Een zomerse traktatie.

Ingredienten:

4 bananen
1 grote zoet zure appel (b.v. Elstar) of 2 kleintjes
1 cup (grote hand) gemengde bessen (rode, blauwe, bramen, frambozen)*
1 flinke nectarine of 2 wilde perziken
1/2 avocado
scheutje water, kokoswater of amandelmelk
2 cup spinazie of veldsla

Eventueel: 
1 TL Maca
1 TL Lucuma
1 TL Spirulina

Ook lekker: 1/2 zakje Pack A (anti-oxidanten) van Ringana toevoegen (nóg meer rode vruchten!)

Werkwijze:

Doe alles in een blender (begin met de bananen, dan de bevroren vruchten, de appel en dan de rest) en maak het heerlijk "smooth".... Hoe meer water of amandelmelk  je toevoegt, hoe dunner hij wordt. Doe dit naar eigen smaak. (ik houd zelf van een heel dikke romige smoothie)

Eet smakelijk!

Mama Sanna

*Tip: Geen bessentijd? Je vindt mengelingen van deze bessen in het vriesvak van elke supermarkt of natuurwinkel. Altijd handig om in huis te hebben.

Weten waarom groene smoothies zo goed voor je zijn? Lees dit artikel op de blog maar eens: "De kracht van Groen"

maandag 15 juni 2015

Vaderdag idee


Voor wie nog zoekt naar een uniek en toch betaalbaar vaderdagcadeau, heb ik deze maar eens gefotografeerd. Het is de placemat die onze oudste zoon heeft gemaakt toen hij vijf jaar was (inmiddels is hij bijna elf). Over een duurzaam cadeau gesproken! ;) 

Voor dit cadeau heb je slechts een vel papier nodig (liefst wat stevig) in het formaat dat je handig vindt (deze is A3), viltstiften, verf of kleurpotloden en een lamineerapparaat (of een copy centre in je buurt die dit voor je kan doen). Verder natuurlijk de creativiteit van je kind. Laat hem of haar een mooie tekening maken voor papa (en vergeet ook opa niet!) en lamineer het. Klaar is je placemat!

Een onbetaalbaar aandenken aan deze leeftijdsfase van je kind. Mjin man gebruikt dit placemat nog steeds met veel plezier. Zo kunnen we vertederd terug kijken naar dat jochie van vijf en de tiener van nu. 

Fijne vaderdag!

Mama Sanna

zondag 31 mei 2015

Op eigen benen


Wat een week! Sinds drie dagen trekt onze jongste zoon (9.5 maanden) zich op. Stralend staat hij op zijn beentjes en trekt een lach van oor tot oor. Mama is trots en blij, en tegelijk knaagt er een klein wee gevoel aan mijn hart: mijn laatste baby'tje en hij zet zijn eerste stapjes op zijn eigen weg richting onafhankelijkheid.

En dan onze oudste dochter...13 jaar en vandaag voor het eerst een avondje uit. Huh? Uit? Jazeker: voor 12 tot 15 jarigen is er een super leuk initiatief gestart dat "Fris" heet. Het is een avond met echte DJ's, maar heel goed beveiligd, gecontroleerd en letterlijk "fris". Dus: geen alcohol, sigaretten en drugs. Er zijn zelfs regels voor kleding. Enfin...daar ging ze dus, mijn eerste kind...Zou ik haar kunnen loslaten?

Ik ben van mening dat we kinderen krijgen, niet nemen. Ze zijn voor mij dan ook niet "van mij", maar eigen personen die ik mag helpen hun eigen weg te vinden. Dat houdt dus ook in dat ik -hoewel ik het soms ook best moeilijk vind- ze langzaam maar zeker steeds meer los zal laten. Loslaten betekent niet in de steek laten, maar ze de ruimte geven om hun zelfstandigheid te ontwikkelen. Dat begint met de eerste pogingen om recht op te gaan staan (en lopen) en gaat via leren fietsen en schoolgaan, naar afspreken met vrienden en vriendinnen, eerste baantjes, naar relaties en (wie weet?!) zelf kinderen krijgen.
Het is belangrijk om ze een goede basis mee te geven, en het vertrouwen te geven om steeds een stapje verder te mogen gaan. "Je kunt het!" In de wetenschap dat wanneer je even twijfelt, of op je gezicht valt, er liefhebbende ouders achter je staan die je op zullen vangen.

Twee kinderen, ieder in hun eigen fase op weg naar zelfstandigheid. En een moeder die even met weemoed terug denkt aan die negen maanden waarin ze nog helemaal "van mij" waren....

Mama Sanna

vrijdag 29 mei 2015

To blog or not to blog. ..

Hehe ik blogte de laatste tijd veel te weinig. Ik was gewoon niet vaak genoeg in de gelegenheid. Maar nu ik een Android telefoon heb ( sorry, oude Windows Phone. ...) kan ik ook even tussendoor delen. Hoera!

Vandaag een mega gezellige workshop gehad. Georganiseerd door Annemarie van South End. Het werd gehouden in een super mooie kookwinkel "the Cooking Factory" in Zaandam. Je vindt hem naast Loods 5. Echt om heeeeeeel hebberig van te worden; je bent gewaarschuwd!

Spritsen, cupcakes en taart...We hebben ze vanavond gemaakt met 8 dames. Wat een gezelligheid! Hier alvast wat foto's en volgende week een uitgebreide reportage op de blog van Oogopzaandam.nl

Dank je dames, voor de gezelligheid! En Dank je wel Annemarie voor het organiseren en je hartelijke ontvangst. En beste mensen van de Kookwinkel; Dank voor deze super mooie locatie : je zult me zeker vaker langs zien komen!

Eerst lekker uitproberen met decoreren...

en dan lekker genieten!
posted from Bloggeroid

zondag 10 mei 2015

Recept: notenreepjes

Vandaag maakte ik weer eens mijn notenreepjes. Dat was al weer even geleden. En opeens zag ik dat ik dit recept nog helemaal niet op de Heel Gezonde Mama blog had gezet!!!! Ik heb hem dus gauw van de oude blog geplukt en deel hem hier. supermakkelijk om te maken en goddelijk lekker! Ook voor kinderen, dus perfect als tussendoortje (voor of na het sporten?!). Let op: koel bewaren is belangrijk ivm de cacaoboter en kokosolie. Dat kan wat gaan smelten bij temperaturen boven de 20 graden.

Dit is een heel eenvoudig recept, waarvan ik je de basis geef en één van mijn favoriete variaties. Voel je vrij om te experimenteren met andere noten en/of gedroogde zuidvruchten. Vervang de dadels b.v. eens door rozijnen, of doe verschillende zuidvruchten door elkaar. De cacaoboter kun je ook weglaten en alleen kokosolie gebruiken. Feel free en enjoy!



Basisrecept:

90 gr geraspte kokos
150 gr cashewnoten (ongebrand en ongezouten)
130 gram dadels (ontpit)
20 druppels vanille essence of de inhoud van één vanille stokje
2 EL kokosolie
1 EL cacaoboter



Maal in een keukenmachine de noten zo fijn mogelijk. Houd ze dan even apart in een kommetje, terwijl je de dadels in de keukenmachine tot een soort deeg of pasta mengt.* Voeg dan alle andere ingredienten toe en laat de keukenmachine "processen" tot je een mooie gelijkmatige massa hebt.

(Als de kokosolie en de cacaoboter nog hard zijn, kun je ze smelten in een klein pannetje op het vuur. Niet in de magnetron, dan gaat alle voedingswaarde verloren! Zorg ervoor dat je het vuur laag houdt en houdt het goed in de gaten. Het smeltpunt van kokosolie ligt op iets meer dan 25 graden celcius, dat van cacaoboter op 35 graden. Wanneer de kokosolie smelt, geeft dat al genoeg warmte voor de cacaoboter om mee te smelten, vooral als je het pannetje een beetje beweegt. Houd de temperatuur zo laag mogelijk en haal het pannetje van het vuur zodra er genoeg olie gesmolten is om de laatste brokjes ook te smelten. Zo behoudt je de voedingswaarde van deze gezonde vetten.)

Pak een platte schaal of bak, bedek de bodem en zijkanten met vershoudfolie. Stort je mengsel erop en druk het helemaal plat met een lepel tot je een "plak" hebt van ongeveer een centimeter dik. Dek het af (om opname van andere luchtjes te voorkomen) en zet dit in de koelkast om op te stijven.

Zodra het is afgekoeld stort je de plak op een snijplank en kun je het in de gewenste vorm snijden. Je kunt het met kinderen ook in koekjesvormen snijden, maar dan moet je de massa niet té hard laten worden. Zoek daarin even je beste moment.

Let op: bewaar deze reepjes altijd koel, want rond kamertemperatuur zal de olie weer gaan smelten! Je kunt ze heel lang bewaren, maar in de praktijk zijn ze meestal binnen no time al op!

Wat als je geen keukenmachine hebt? Geen probleem: ik heb het jaren gedaan zonder. Je bent alleen wat meer tijd en moeite kwijt en de structuur van de reepjes ziet er iets anders uit. Ik hakte de nootjes dan altijd fijn met mijn kleine blender (die ik gebruikte om babyvoeding te maken). Dit hield ik apart. Dan blenderde ik de dadels per twee of drie, afhankelijk van de kracht van de motor van je blender. Ze blijven dan grover, meer gehakt dan gepureerd zeg maar.  Uiteindelijk kneedde ik dan de hele massa met mijn handen door elkaar. Je krijgt nog steeds heerlijke reepjes, maar ze zijn wat grover van structuur en de zoetigheid van de dadels mengen zich minder met de rest. De smaken zijn zeg maar nog onderling wat meer te onderscheiden. Het ziet er dan zo uit:




Variatierecept:

De superfood variant 
(héél lekker én nog gezonder door het combineren van ingredienten met zeer voedzame eigenschappen)



Ingredienten:

90 gram geraspte kokos
150 gr gemengde ongebrande noten: 
cashew, macademia, pistache en amandelen zonder vlies
140 gram mengsel van dadels en vijgen (meer dadels dan vijgen)
1/4 TL vanille bourbon poeder
1/2 EL Mesquitemeel
1 EL chia zaden
2 EL kokosvet
1 EL cacaoboter

Verwerking: hetzelfde als hierboven

Deze variant smaakt wat caramelachtiger en heeft door de vijgen en chia zaden wat meer "pitjes" structuur. Op de blog zal ik in de toekomst meer vertellen over de gezondheidsbevorderende eigenschappen van de verschillende ingredienten die ik hier noem. I'll keep you posted!

Enjoy en voel je fit! <3