zondag 25 januari 2015

Miss Perfect? Mis!

Je zou haast denken dat met de keuze van mijn bedrijfsnaam "Heel Gezonde Mama", en het schrijven over het belang van de balans tussen alle factoren in je leven voor je gezondheid, bij mij thuis álles op rolletjes loopt. Ik kan me voorstellen dat je denkt dat ik misschien altijd fluitend en fit door het leven ga. Dat mijn dagen beginnen met een meditatie naast een klaterend kamer-watervalletje of een yoga sessie op mijn prachtig gemaaid gazonnetje....Zucht: was het maar waar!

Wat zouden wij moeders toch graag perfect willen zijn. We dromen van de romantische plaatjes die we als kind zagen van gezellige, mooi gekapte moeders die met hun kinderen (ook al zo prachtig en nooit met een snottebel!) een kopje thee dronken na schooltijd, met een leuke hond, een konijn en een huis dat strak in de lak staat en streeploos schoon.

Het gekke is dat we natuurlijk wel wéten dat dit maar een illusie is, maar we het toch op één of andere manier nastreven. En we ons ook enorm schuldig voelen wanneer we niet aan dat beeld voldoen! Ja, ook wij ge-emancipeerde vrouwen hebben dat nog...Wat zijn wij moeders toch vreemde wezens!

Vandaag was een zondag from hell, en ik dacht: dit moet ik eens even delen met mijn mede-moeders. Drie van de vier kinderen hadden de griep (snottebellen én teiltje!), mijn was had zich al drie dagen opgestapeld (omdat ik al die tijd met de verzorging van de patienten bezig was) en alsof dat nog niet genoeg was: luizen!
Waarom komen die beesten toch altijd als je het al veel te druk hebt?! (Precies daaróm natuurlijk!) De afgelopen twee jaar hadden we ze niet meer gehad, maar vandaag vond ik ze op één van mijn schatjes. Dat werd kammen... en brullen natuurlijk.

En ik geef toe: dan ben ik niet perfect. Op het moment dat we luizen hebben, gaat bij mij de "groen" modus echt even uit. Ik kan maar aan één ding denken: KILL!!! Die vieze beesten moeten mijn kinderen met rust laten! En dus pak ik een gewoon chemisch goedje om de hoofdjes mee in te smeren en oh, wat was ik blij dat ik nog zo'n vreselijk foute fles Andrélon shampoo had bewaard! Want het zou toch zonde zijn om het uitwassen (wat je zo'n negen keer moet herhalen!) te doen met onze fantastische 100% ecologische en natuurlijke Ringana shampoo? Die wil ik daar echt niet aan verspillen. "Ach, het is nu toch al verpest dank zij al die parabenen in de luizenlotion", dacht ik maar bij mezelf. "Daar kan nog wel wat chemische troep bij."

Grappig: als je al heel lang geen chemische parfums meer gebruikt, is het heel gek als je het opeens ruikt. In eerste instantie vond ik het eigenlijk nog wel lekker ook! Maar na enkele minuten kwam er een vage hoofdpijn opzetten, en de jongste dochter klaagde dat ze het vond stinken (Niet de luizen lotion, maar de Andrélon!). Het maakte me toch een beetje blij: hun zintuigen worden weer scherper en ze hoeven geen enorme doses parfum meer te ruiken om zich "schoon" te voelen.

Aan het eind van de dag zaten mijn kindertjes zoet op de bank: gewassen haartjes, in hun pyamaatjes met blozende wangetjes. Picture Perfect! En ik? Ik deed alsof ik de puinhoop in de badkamer niet zag, negeerde de vier wasmanden met nog te vouwen was, en het trekken van de huid op mijn bijna stuk gewassen handen. Met een gelukzalig gevoel nam ik onze jongste in mijn armen en gaf hem de borst tussen de half gevouwen was. Morgen is weer een dag!

En toen mijn man zijn wenkbrauwen optrok vertelde ik hem dat loslaten gewoon Heel Gezond is!

 ;) Mama Sanna

Schoonheid

Omring je zelf met schoonheid, zeg ik altijd. Wat bedoel ik daar toch mee? En wat ís schoonheid dan? Vandaag wil ik het er graag even met je over hebben.

Laat ik allereerst duidelijk maken dat ik niet bedoel dat ik gefixeed ben op uiterlijk. Want dat is niet wat ik bedoel met schoonheid. Want inderdaad: schoonheid zit van binnen. En dat is precies waar ik je naar wil laten kijken: naar binnen. Want wanneer je de mens bekijkt vanuit holistisch oogpunt hebben wij niet alleen een lichaam, maar zijn wij eigenlijk een soort geestelijk wezen dat tijdelijk een lichaam bewoont. En die "Ik" die in jouw lichaam woont, zou je ook de ziel kunnen noemen. 
En er is iets met "schoonheid" dat de ziel doet leven. Echte schoonheid raakt je in je ziel, in je hart. Je voelt er emotie bij. Soms pink je misschien zelfs even een traantje weg. Dát is de schoonheid waarover ik het heb wanneer ik zeg dat je jezelf er mee moet omringen. 

Je vindt het in beelden, in woorden, in muziek en in stilte. Je vindt het in de ogen van een ander. En wanneer je het vindt, voel je je hart een sprongetje maken en je wordt warm van binnen. Op één of andere manier weet dit stukje schoonheid je hart te openen, en je straalt. Ken je dat gevoel?

Het is belangrijk dit dagelijks te ervaren. Zeker ook voor kinderen. Het zorgt er voor dat je je hart open kunt houden, en kunt leven in verbinding met jouw diepste "Ik".

Wordt je eens bewust wat schoonheid met je doet:
zou je dat niet elke dag willen ervaren? Op deze school
wordt "schoonheid" als belangrijk onderdeel van
het dagelijks leven gezien. Het voedt de ziel... 

Harde woorden, beelden en muziek zorgen er voor dat je je van binnen ook voelt verharden. Je verliest het contact met je dromen, je idealen en je hartewarmte. Het maakt je op den duur hard naar anderen toe, maar ook naar je zelf. Het is een gevoel die velen van ons in de huidige maatschappij maar al te goed kennen. Zoek de schoonheid in de kleine dingen, en voel hoe je hart zich langzaam maar zeker weer zal open stellen. En ervaar hoe prachtig deze wereld is.

Fijne dag!

Mama Sanna


LIED VAN DE ZIEL
Kahlil Gibran

In de diepte van mijn ziel is
Een woordeloos lied - een lied dat woont
In het zaad van mijn hart.
Het weigert om samen te smelten met inkt
Op papier. Het overspoelt mijn gevoelens
In een transparante mantel en vloeit,
Maar niet over mijn lippen.

Hoe kan ik het verlangen? Ik ben bang dat
Het zich vermengt met aardse ether.
Voor wie zal ik het zingen? Het woont
In het huis van mijn ziel, in vrees voor
Verharde oren.

Toen ik in mijn innerlijk zocht,
Zag ik de schaduw van haar schaduw.
Als ik mijn vingertoppen aanraak,
Voel ik haar trillingen.
De daden van mijn handen zien haar
Aanwezigheid zoals een meer de schittering
Van de sterren weerspiegelt. Mijn tranen
Onthullen haar, zoals heldere dauwdruppels
Het geheim van een verwelkte roos onthullen.

Het is een lied ontstaan in gedachten
En uitgevoerd in stilte,
Gemeden door schreeuwers,
En omhelsd door waarheid,
Herhaald door dromen,
En begrepen door liefde,
Verborgen bij het ontwaken
En gezongen door de ziel.

Het is het lied van de liefde.
Welke Kaïn of Ezau kan het zingen?
Het is geuriger dan jasmijn.
Welke stem kan het tot slaaf maken?

Het is een hartsgeheim zoals dat van een maagd.
Welke snaar kan het doen trillen?
Wie durft het gebulder van de zee te verenigen
Met het zingen van de nachtegaal?
Wie durft het geloei van de storm te vergelijken
Met de zucht van een kind?
Wie durft de woorden hardop uit te spreken
Die bedoeld zijn voor het menselijk hart?
Welke mens durft het
Lied van God te zingen?

vrijdag 23 januari 2015

Recept voor "hoest-thee"



Met de huidige griep epidemie, en met eigen kindjes thuis die kuchelen en snuffen deel ik vandaag het recept van onze eigen huisgemaakte "hoest-thee" met jullie. De kinderen vinden dit altijd zó lekker dat ze het bijna fijn vinden om ziek te zijn! wink-emoticon

Voldoende voor 1.5 liter thee.

1 EL zoethout
2 tl tijm
1 tl kamille
1 tl echinacea
1 tl calendula

doe dit alles in een thee-ei of thee-filterzakje en giet er gekookt water bij. 10 minuten laten trekken en dan heerlijk opdrinken. Ik zet altijd een hele thermoskan van anderhalve liter zodat we er langer van kunnen genieten.

Let op: zoethout werkt bloeddrukverhogend, dus overleg altijd met je arts of je dit mag gebruiken wanneer je een hoge bloeddruk hebt!


Enjoy en beterschap!

Mama Sanna

donderdag 22 januari 2015

Honing...Zzzzoete kracht uit de natuur

Wanneer je wilt stoppen met geraffineerde suikers, lijkt honing een voor de hand liggende vervanger. De laatste paar jaar zie ik ook steeds meer bakrecepten waarin honing wordt gebruikt als vervanging van suiker. Vandaag een kort overzicht van de voor- en nadelen van deze natuurlijke suikervervanger.

Het lijkt zo ideaal: de bijtjes produceren dit vloeibare goud dat bomvol zit met waardevolle voedingsstoffen. Het is een geschenk van de natuur! Toch is het ook met honing goed kijken wat je koopt en of het voor jou geschikt is.

De honing die je in de meest winkels vindt, is gepasteuriseerd. Dat is heel jammer, want daardoor zijn er heel veel waardevolle nutrienten al verdwenen. De commerciele honing is ook vaak afkomstig van bijen die worden bijgevoed met suikerwater, of er is zelfs invertsuiker aan de honing zelf toegevoegd. Dit alles zorgt voor een veel hogere Glycemische Index, en dat wilden we nu juist vermijden.

Dus…we gaan het vandaag hebben over de échte honing. Die komt meestal bij de imker vandaan, waar je het rechtstreeks koopt. Maar je vindt ze ook in veel natuur- of landwinkels. De échte, “rauwe” honing is niet verhit boven de 43 graden. Zo zijn alle enzymen bewaard gebleven. Het wordt ook wel “koudgeslingerd” genoemd.

De Glycemische Index van deze rauwe honing ligt meestal tussen de 35 en 64. Dit is afhankelijk van de soort: Tijm- acacia-, linde- oranjebloesem- en saliehoning hebben een vrij lage GI en alfalfa en klaverhoning een vrij hoge GI. Voor wie dus tragere suikers wil gebruiken, zijn de eerstegenoemden interessanter.

De voordelen van (ongepasteuriseerde) honing als zoetmiddel:

-         Het is een natuurlijk product
-         Het bevat waardevolle nutrienten, waaronder een aantal met anti-oxidante werking
-         Het heeft anti-bacteriele eigenschappen
-         Door de enorme zoetkracht heb je er maar weinig van nodig
-         Verschillende gezondheidsbevorderende eigenschappen, waaronder b.v. een licht spijsverteringsbevorderende werking en een mild gunstige werking op de bloedsomloop. Maar ook kennen we allemaal de keelpijnstillende én hoestbedarende werking.



De nadelen:
-         Niet geschikt voor kinderen onder de 2 jaar (i.v.m kans op botulisme)
(dit geldt overigens ook voor de gepasteuriseerde versie)
-         Honing mag niet verhit worden, omdat dan de gezonde effecten verloren gaan. Je kunt er dus niet mee bakken.
-         Grotere kans op allergische reacties
-         Voor mensen met problemen met de suikerspiegel (Diabetes, Hypoglycemie) is het toch raadzaam spaarzaam om te gaan met honing en uitsluitend de soorten te gebruiken met een lagere GI (zie hierboven).
-         Ook de soorten met een lage GI hebben wel invloed op de suikerspiegel, ook al is het maar klein. Ook dat is een reden om het gebruik matig te houden wanneer je hebt besloten minder suiker te gaan eten. Een nieuwe verslaving ligt op de loer!

Samenvattend:
Honing is een prachtig natuurlijk product, vooral geschikt voor de koude en lauw-warme bereidingen. Voor het bakken zoek je dus best een ander zoetmiddel (kom ik later op terug!)
Pas op dat je de échte pure honing koopt en geen verhitte suikerbommetjes. Ook het filteren van honing is niet gewenst: het verwijdert ook de waardevolle pollen. “Koudgeslingerd”, “Ongefilterd” zijn dus woorden die belangrijk zijn voor goede honing. Deze vindt je toch vooral in de land- en natuurwinkels of rechtstreeks bij de imker.

Voor bepaalde groepen mensen is honing toch wel even oppassen:
-         baby’s en kinderen onder de 2 jaar mogen het niet eten.
-    Allergisch voor bijen? Dan kan het ook heel goed zijn dat bijenproducten een reactie ontlokken. Checken dus!
-         Diabetici en mensen met hypoglycemie of gevoelige suikerspiegel gebruiken het best alleen de Tijm- acacia-, linde- oranjebloesem- en saliehoning én.... met mate.

Mama Sanna



woensdag 21 januari 2015

Stevia: het wonderproduct (?)


Toen ik stopte met suiker (25 jaar geleden) was stevia onbekend én verboden in Europa. Mijn natuurarts kon het mij geven “onder tafel”, maar gek genoeg was dit niet als zoetstof, maar als ondersteuning voor wanneer ik een lage bloedsuiker (hypo) had. Dan  deed ik wat druppeltjes op mijn tong en voelde me beter. Toen ik later meer leerde over dit product, begreep ik er niets van: stevia heeft een G.I. (Glycemische Index) van 0, dus het verhoogt de suikerspiegel niet. Waarom moest ik die druppeltjes dan nemen? Later hoorde ik dat er onderzoeken zijn die aanwijzingen gaven dat stevia bloedsuikerregulerend zou werken. Bij mij werkte dat inderdaad.
Stevia werd gezien als hét wonderproduct om het geraffineerde suikerprobleem en alle gevolgen ervan te kunnen verhelpen. Wat waren we blij toen een paar jaar geleden het groene licht dan éindelijk ging branden! Maar inmiddels heeft stevia voor velen een bittere bijsmaak gekregen…Terecht of onterecht?

Op de achtergrond van dit verhaal nog even iets verder in op het verhaal over die Glycemische Index. Ik heb je in Jip en Janneke taal uitgelegd dat dit iets zegt over de mate waarin je suikerspiegel stijgt. Ieder voedingsmiddel kunnen ze zo’n G.I. cijfer geven. Dat cijfer is bepaald door uit te gaan van het effect wat suiker (glucose) in ons lichaam heeft. Dat kreeg het cijfer 100. Alles wat invloed heeft op de suikerspiegel kunnen ze vergelijken met de snelheid van glucose, en dan wordt het dus een hoger of lager cijfer dan die 100.

Zoals je eerder hebt kunnen lezen is het streven te zoeken naar suikers die langzaam in ons bloed worden opgenomen. Hoe kom je daar achter? Zoek de G.I. van de suikervervanger die je neemt. Dit staat vaak op de verpakking, maar ook via internet kun je dit opzoeken. Er zijn hele lijsten van.
Dit is de volgende stap in jouw “stoppen met suiker” plan: we hebben de geraffineerde en verborgen suikers gevonden en verbannen, nu gaan we ook in de natuurlijke suikers kijken naar wat de “betere” en minder fijne vervangers zijn. Ik geef je hier de komende dagen wat achtergrond info, zodat je zelf kunt kiezen wat het beste bij je past. Vandaag dus het suikerzoete plantje “Stevia”.

Stevia is een plant met heel zoete blaadjes. Deze blaadjes zijn de basis voor het zoetmiddel waar we het vandaag over hebben. Wat Stevia zo bijzonder maakte en waarom wij “bewuste eters” met zijn allen zó halsreikend uitkeken naar de goedkeuring ervan, was dat het 1) een natuurlijk product was en 2) een Glycemische Index van 0 heeft. Daarnaast worden er verschillende gezondheidsbevorderende eigenschappen aan toegeschreven (reden 3).

In de jaren zeventig van de vorige eeuw werd stevia in Japan ontdekt als gezond zoetmiddel. Middelen als aspartaam werden daar verboden, en stevia werd gezien als een gezonder alternatief. 40% van de producten aldaar wordt gezoet met stevia. Wij hebben het pas sinds een jaar of vijf legaal in de winkel liggen.

Onderzoeken

“Van de meer dan 500 studies die er over stevia en stevioside zijn gemaakt, zijn er hooguit 4 geweest die negatief resultaat opleverden. En de negatieve studies konden dan nog volleditg door latere, correcter opgezette wetenschappelijke onderzoeken volledig weerlegd worden.” Dit citaat komt van Dr. Geert Verhelst, een arts die zich al jaren toelegt op het bestuderen van de effecten van geraffineerde suiker(s) en zoetstoffen.

Het is gek, dat we zo lang hebben gewacht op dit product, en nu het er is opeens veel mensen een afkeer lijken te vertonen tegen deze natuurlijke zoeter. Wat is er gebeurd? Even op een rijtje wat ik van mensen te horen krijg:

-                     Het is nog niet voldoende onderzocht
-                     Het is niet natuurlijk, gewoon weer een zoetstof
-                     Het is chemisch bewerkt
-                     Het smaakt bitter

De antwoorden:

Dat het niet voldoende is onderzocht is dus volkomen onterecht. Met meer dan veertig jaar ervaring en onderzoek (meer dan 500 studies!) is het zelfs beter onderzocht dan b.v. aspartaam (91 onafhankelijke onderzoeken, waarbij 86 negatieve bevindingen).

Stevia is volledig natuurlijk: het is het extract van de blaadjes van de stevia plant. Maar (en dit is een grote maar!!!!) omdat het een heel gewild product werd, is er een complete industrie op gesprongen. Met het gevolg dat er sneller, en goedkoper geproduceerd moest worden en combinaties werden gemaakt met minder gezonde zoetstoffen. Het échte, natuurlijke stevia-extract wordt aangegeven door de term “steviol glycosiden”. Helaas doen heel veel producenten een piepklein percentage van deze steviol glycosiden in hun product, en vullen het aan met maltodextrine of b.v. aspartaam. Toch staat er met grote letters “STEVIA” op hun etiket. Trap er niet in!!!

Een goed, zuiver stevia product bevat 96 tot 98 % steviol glycosiden en is aangevuld met uitsluitend inuline of erithritol (daarover later eens meer). 100% steviol glycosiden kan niet gebruikt worden in onze keuken: het is zó zoet dat het gewoon bitter smaakt. Niet lekker!

Zie je dus andere waardes op het etiket staan, dan is het niet OK. Laten staan! Overigens merk je het ook al vaak aan de prijs. Stevia is prijzig, dus het bestaat niet dat je een pot kunt kopen voor 2 euro… Sorry! Dat neemt niet weg dat ze de prijs soms ook kunnen opdrijven, terwijl het toch gewoon nepperij is. Lees dus áltijd het etiket!
check áltijd de ingredienten op de verpakking!
De prijs verraadt ook al heel veel:
zuivere stevia heeft een prijs!


Chemisch bewerkt?
De “goede” stevia wordt op een heel natuurlijke manier bewerkt. Ik ben zo vrij om hier een citaat te plaatsen van Monique van der Vloed, die er een heel duidelijke blog over heeft geschreven. (www.moniquevandervloed.nl/stevia-drie-categorieen ) Een site die ik van harte kan aanbevelen, overigens!!!
De processen die zijn vervaardigd zijn meest natuurlijk gebleven en zijn nodig om een suiker te verkrijgen die wel geschikt is voor consumptie. Velen vragen zich af waarom stevia suiker wit van kleur is. Bij de meest zuiverste vorm van bewerken worden de steviolglycosiden,die worden gewonnen uit de blaadjes, met behulp van heet water uit de gedroogde blaadjes gewonnen. In grote stalen tanks worden deze opnieuw met heet water vermengd en enkele malen gereinigd,zonder enige bijkomstigheid van chemische hulpstoffen,enkel dus het hete water. Dit proces ( met enkel heet water) duurt langer dan het reinigen met een chemisch hulpmiddel. Het ruwe extract ( steviol) wordt vervolgens gefilterd en ingedikt. Na dit proces houden we een wit poederachtige substantie over: de stevia die we het meest kennen. Er zijn dus verschillende bewerkings-processen,en daarom ook verschillende structuren in stevia: van kristalsuiker tot poedervorm. Dit lijkt nog het meest op lichte poedersuiker.Kristallen zijn meest zuiver. Deze soorten zijn meest geschikt voor consumptie.Ze geven niet indirect/erg meteen een zeer bittere ( na) smaak. Het is meest geschikt om mee te bakken Het is hittestabiel tot circa 200 graden,en geeft geen enkele karamellisering bij het verhitten.

De goedkope stevia wordt met chemische hulpstoffen ge-extraheerd. En dan heb je inderdaad gelijk dat het een chemisch bewerkt product is.

Tot slot: de bittere smaak. Ja, ik kan dat inderdaad beamen. Wanneer je stevia gebruikt als gewone suiker en er kwistig mee omspringt, geeft het een bittere nasmaak. Dit is ook één van de redenen waarom ik niet alleen stevia gebruik in mijn recepten. Maar als ondersteunend ingrediënt vind ik het nog steeds een fantastisch product.

Toch heeft Heel Gezonde Mama op dit moment alle stevia uit haar bakmixen gehaald. En dat is omdat stevia door alle commotie die er omheen is gekomen heel veel mensen afschrikt. Zó ontzettend jammer! Maar door voorlichting zoals dit blogje, en door mensen zoals Monique van der Vloed en Geert Verhelst die er ook zo bevlogen over kunnen vertellen, hoop ik dat stevia snel haar terechte ere-plekje van de natuurlijke zoeters weer mag terug krijgen. We hebben er tenslotte lang genoeg op gewacht! Laten we dit prachtige plantje niet het verdomhoekje in sturen, alleen maar omdat er van die geld-beluste producenten zijn die het kapot maken. Informeer je zelf, bekijk de etiketten goed en ga voor de échte stevia!

“Mama” Sanna

zaterdag 17 januari 2015

Blauwe Maandag


Je bent nu twee weken op weg in het nieuwe jaar. Hoe vergaat het je tot nu toe? Heb je je aan je goede voornemens kunnen houden? Ben je er nog steeds mee bezig? Of heb je het maar laten vallen. Maandag de 19e is het zogenaamde Blue Monday: de dag waarop de meeste mensen beseffen dat het “weer” niet gelukt is: alle plannen, ideetjes, dieten etc.. worden laten vallen en gedesillusioneerd pakken we de draad weer op waar we gebleven waren. En dan? Dan wordt het weer net zo’n jaar als vorig jaar en het jaar daarvoor.

Tja….

Wat een somber idee he? Wat doet dat met je als je dit leest? Denk je: ze heeft gelijk, ik kan maar beter meteen stoppen? Of denk je: getverderrie waarom zegt ze zoiets? Ik zal haar eens een poepie laten ruiken zeg: ik ga door! Wat denkt ze wel?
Ik hoop op dat laatste. Echt, ik hoop dat jullie je niet laten tegen houden doordat “men” beweert dat “iedereen” het opgeeft halverwege januari. Jij gaat de uitzondering zijn die de regel bevestigt. En weet je waarom? Omdat ik je vandaag een belangrijke tip ga geven, daarom! (Omdat die tip je er weer aan helpt herinneren wie je bent en wat je wilt en kunt zodat je je eigen kracht weer ontdekt!!) J

Wanneer je zo’n stukje leest zoals hierboven, en je hoort het maar vaak genoeg dan is het niet gek dat je het bijltje er gewoon bij neer gooit. Je moet wel heel erg sterk in je schoenen staan om daar tegen in te gaan.
Hoe vaak overkomt het je niet dat mensen negatief reageren op je plannen? Weet je nog wat je als kind allemaal bedacht had om later te gaan doen? Wat wilde je worden? En wat was de reactie van de goedbedoelende grote mensen om je heen? Juist ja…

Vandaag vertel ik je nog maar eens dat JIJ de power hebt om jezelf goed te voelen. Natuurlijk zijn er dingen die gebeuren. Dingen die je overkomen waar jij geen invloed op hebt gehad. Je verliest je baan, de crisis breekt uit, het toilet zit verstopt……. Er kan je elke dag van alles overkomen. En daar doe je weinig aan. Maar waar jij de controle over hebt….ben jij!!!! De clue is: hoe ga jij om met datgene wat je overkomt? Ga je sikkeneuren? Wordt je kwaad? Geef je het op? Of zeg je tegen je zelf: “dat was vervelend, maar morgen is weer een nieuwe dag”?

Wanneer je je omringt met positieve vibes, is de kans groter dat je zelf ook positiever gaat denken. Je voelt je prettiger en gelukkiger en bent beter bestand tegen tegenslag. Je bent veerkrachtiger. Ik noem dat onze geestelijke weerstand. Net als bij onze lichamelijke weerstand kan deze soms wat lager zijn. Dat is dan vaak het gevolg van een te grote of te lange belasting. Langdurige stress bijvoorbeeld, zorgt ervoor dat onze geestelijke weerstand steeds zwakker wordt. Hoe bouw je het weer op?

Weer zo veel mogelijk alle factoren en mensen die je stress en ongemak geven. Doe dit stapje voor stapje. Grote rigoreuze beslissingen vraag ik je nu niet te nemen. Bekijk alle onderdelen van je leven goed: waar voel je je goed bij, en wat geeft je stress? Wat zou je er aan kunnen doen om dat onderdeel wat stress geeft te veranderen of te elimineren? Neem hier je tijd voor: denk er bijvoorbeeld elke avond even over na en schrijf het op.

Net als bij het ontgiften waar ik in het begin van de maand over sprak (bij zuur-base evenwicht), is dit hetzelfde: je gaat nu geestelijk ontgiften. En dat doen we dus door éérst stapje voor stapje alle “gifstoffen” weg te doen, en vervolgens gaan we ons voeden met de juiste dingen (Voeden dus, en niet vullen!).

Heb je dus een lijstje gemaakt van de dingen die je stress en ongemak bezorgen? Dan gaan we nu een lijstje maken met de dingen waar je blij van wordt. Wat geeft je energie? Waar voel je je goed? Bij wie voel je je goed? Wanneer ben je súper ontspannen of happy? Schrijf het op! Is er een mogelijkheid om die dingen vaker te doen? Om die mensen vaker te zien of spreken? Bedenk wat je kunt doen om dat fijne gevoel vaker te creeren.

En tot slot verzoek ik je met klem om je ook bewust te worden van de negatieve energie-vreters die elke dag onbewust over ons worden uitgestort: via televisie, radio, de kranten, tijdschriften, Facebook (ja sorry, die ook!), twitter, instagram, etc. etc….. Wees secuur welk nieuws je toelaat. Sta kritisch tegenover uitlatingen op social media van vrienden: wordt je er blij van? Sla negatieve nieuwtjes over, en weer negatieve mensen op je accounts. Het hakt elke dag weer in op je weerstand.
Zo lang je die weerstand aan het opbouwen bent, kun je het beste zo veel mogelijk negativiteit vermijden. Betekent dit dat je je hoofd in het zand moet steken? Natuurlijk niet! Maar de manier waarop het nieuws ons gebracht wordt, vraagt een heleboel van onze stressbestendigheid. De beelden, de geluiden die binnenkomen kunnen gewoon niet gefilterd worden het is zó “in your face”!

Voorbeeldje? Ik was aan het herstellen van mijn CVS/ME. Ook ik bouwde in die tijd mijn weerstand (fysiek én geestelijk) op. Ik had jonge kinderen en ook voor hen koos ik er voor geen televisie aansluiting te nemen. We keken alleen video’s en DVD’s van programma’s of films waar ik bewust voor koos. (aanrader!) Het was december 2004, en oudejaarsavond stond voor de deur. Ik sprak mijn buurman van in de tachtig en vroeg of hij naar het vuurwerk zou gaan kijken. “Dat gaat niet door”, zei hij. “Oh? Hoezo niet?” vroeg ik verbaasd. “Vanwege dat water, eh…hoe heet het nou ook al weer?” Ik keek naar de lucht (het regende al dagen af en aan) en vroeg: “Zo erg regent het nou toch ook weer niet?” De buurman keek mij stomverbaasd aan. Wat bleek: een tsunami had toegeslagen en er waren honderdduizenden doden. Ik wist van niets!!!
Natuurlijk schaamde ik me op dat moment dood. Ik had in een coconnetje geleefd en helemaal gemist wat er was gebeurd. De mensen om me heen praatten me bij en ik besefte wat een verschrikking een paar dagen eerder was voorgevallen. Maar nog steeds had ik geen beeld gezien, ook niet in een krant.
Jaren later pas, zag ik beelden van die vreselijke ramp. Afschuwelijk! En ik besefte dat ik heel blij was dat ik het op dat moment niet had gezien. Ik kon er door alles wat er over verteld werd zélf wel een beeld bij maken. De échte beelden waren zó hard, zo alles overheersend, ik had er op dat moment in mijn leven niet tegen gekund. Dan was de weerstand die ik net zorgvuldig aan het opbouwen was, in één klap weer helemaal naar beneden geslagen. Nu kon ik zélf bepalen hoe ik met het nieuws omging: ik voelde me betrokken bij het leed, maar het slorpte me ook niet op. Er was een zekere balans in.

Natuurlijk is dit een extreem voorbeeld, maar het was dan ook een extreme tijd waar ik door heen ging. Bepaal voor jezelf wat je wél en niet wilt toestaan in je dagelijkse leven. Maar besef dat voor iéder negatief dingetje je weerstand wordt aangesproken. Stel daar dus ook weer positieve energie tegenover.

Dus….Blue Monday? Ik kies er voor om de berichten daarover niet meer te lezen. Of er dan tenminste mijn eigen gedachten over te hebben. Mijn voornemens gaan goed. Omdat IK dat bepaal! En ik trek me dus niets aan van statistieken of geklets over Blauwe Maandagen. Van mij mag hij blauw zijn, ik schilder er dan zelf wel een gouden randje om.

Tot morgen!


“Mama” Sanna 

maandag 12 januari 2015

Zuur-base in de praktijk

We hebben het nu een aantal dagen gehad over suiker. Daar gaan we het zeker ook nog over hebben, maar een beetje afwisseling kan geen kwaad. Daarom vandaag even wat praktische tips om je zuur-base evenwicht in stand te houden zonder jezelf van alles te moeten ontzeggen. Weet je nog hoe het zat met dat evenwicht? Je kunt het HIER altijd nog even nalezen, als je wilt. Overigens hebben we het ook dan nog steeds over het zuur-base evenwicht, want als je die in balans wilt houden is er ook geen plek voor geraffineerde suikers (mega-verzurend!)….

We hebben gelezen dat om het evenwicht te houden, je voeding uit een ideale verhouding van 80/20 moet bestaan. Veel mensen vinden het heel lastig om die gewenste 80-20 verhouding op een dag voor zich te zien. Hoe moet je in vredesnaam aan zo veel basevormend voedsel komen? Ik zal je vandaag laten zien hoe makkelijk je dat voor elkaar krijgt.

Als eerste: onthoud dat basevormend meestal groente en fruit is. Dan heb je nog een grote middengroep (niet te veel base, niet te veel zuurvormend) en dan heb je de verzuurders: dierlijke eiwitten en granen. Zo heb ik het even grofweg ingedeeld, maar zo onthoud je het ook het beste als je je menu wilt gaan samenstellen.

Tip twee: plan voor de hele week al je maaltijden en noteer het. Doe de boodschappen op die planning en zorg dat je alle voorbereidingen hebt getroffen. Daarmee bedoel ik dat je elke dag kijkt wat je die avond eet en als daar iets voor nodig is wat langer tijd nodig heeft, dat je dat dus al goed voorbereid. Kijk voor je naar bed gaat wat je nodig hebt voor de lunch van de volgende dag. Ik heb b.v. wel eens soep of saus uit de vriezer nodig. Of een stukje vlees. Dat moet er dus al uit zodat het in de koelkast kan ontdooien.
Dit is een belangrijke regel, anders verval je heel snel in “gemak” en ren je toch nog naar de supermarkt voor een kant en klaar maaltijd of dat bekende broodje kaas. Ten eerste is dat zonde van je goede voornemens en ten tweede kost dat je handen vol geld (meer tips daarover in het Heel GezondeBoodschappenplan).

Tip drie: Elke maaltijd bestaat uit componenten. Het is niet verbóden om verzurende voeding te eten, je moet alleen zorgen dat de verhoudingen kloppen. Dat doe je door elke maaltijd in componenten te verdelen. Dit is de verhouding die ik altijd nastreef: 60-70% groente, 15-20% graan of aardappel*, 15-20% eiwit**. Eventueel (als dat niet al in één van de ingrediënten zit) voeg je een gezond plantaardig vet toe. Maar meestal heb je die al bij de bereiding gebruikt.***

Tip vier: Ook de lunch bestaat dus bij voorkeur uit bovengenoemde samenstelling van componenten. Dat klinkt ingewikkeld, maar ik laat hieronder zien hoe je dat kan doen. Zelfs met brood! Bewaar kliekjes van de vorige avondmaaltijd om er tussen de middag iets lekkers mee te maken, dan wordt het nog makkelijker. Het ontbijt kun je laten bestaan uit een groene smoothie (veel recepten hier op de blog).

* Aardappels eet ik niet veel i.v.m. het zetmeel (suikerspiegel!), maar het staat toch één keer per week wel op het menu. Vaak kies ik dan voor pastinaak of zoete aardappel. Dit houdt de suikerspiegel meer in balans.

**Dierlijke eiwitten (vlees, kaas, eieren) werken verzurender dan plantaardige. Kies daarom het liefste zo vaak mogelijk voor de plantaardige eiwitten, en wanneer je wel dierlijk eiwit eet, houd het dan bescheiden. Je kent ze wel, die Amerikaanse lappen biefstuk….dat is dus echt te veel!

***Om je suikerspiegel niet te snel op te laten lopen heb je eiwitten en/of vetten nodig. Ook de vezels die in jou –uiteraard- volwaardige maaltijd zitten helpen daarbij. Soms zit dit echter al in je maaltijd. Denk b.v. aan avocado, of noten (eiwit én vet).

Wanneer je elke maaltijd deze verhoudingen aanhoudt, onderhoud je het zuur-base evenwicht prima. En je zult zien: het is goed voor je lijn! Het is volstrekt onnodig om calorieën te tellen wanneer je je aan deze uitgangspunten houdt.

Hieronder wat praktische voorbeelden d.m.v. foto’s uit mijn eigen keuken:




 Hier een maaltijd zonder eiwitten. Dit is een lunchgerecht. Omdat ik mijn suikerspiegel in balans moet houden, en er geen eiwitten in deze maaltijd zitten, gebruik ik dan wel wat plantaardige olie. Het vet samen met de volkoren (spelt) pasta zorgen er dan voor dat ik de koolhydraten (groente) langzamer opneem.










Dit is een voorbeeld van een warme lunch met restjes van het avondeten van de dag er voor (Pasta kun je heel goed bewaren), aangevuld met verse tomaat. Het eiwit component bestaat uit geitenkaas. Dit schoteltje zet ik dan even onder de grill. Vaak heb ik zelfgemaakte pesto in de koelkast staan, wat ik ook nog kan toevoegen (gezond vet, eiwit én groene bladgroente: het recept staat hier op de blog). Je ziet dat de pasta in de minderheid is, maar het geeft nét die lekkere bite en verzadigingsgevoel.




En je kunt dezelfde principes toepassen op je boterham: kies (uiteraard) voor een volkoren boterham, liefst met desem i.p.v. gist (en zonder tarwe). (tip: de broodbakmix van Heel Gezonde Mama op www.heelgezondemama.eu)
Beleg met een beetje (geiten-)kaas en vervolgens rijkelijk stapelen met verse groenten. Op de foto: postelein, komkommer, alfalfa (superfood!) en tomaat. Ik strooi er soms ook nog wat gomasio (sesamzaad) overheen. Die zorgt samen met het volkoren brood én in samenwerking met het bladgroen en de vitamine C uit de tomaat voor ijzer.Ook lekker: met een beetje avocado!

Ik hoop dat ik je zo een beetje heb kunnen inspireren. Gezond eten hoeft dus echt niet moeilijk te zijn en al helemaal niet veel tijd te kosten.

Ga lekker uitproberen, en geniet er van! Want dat is ook Heel Gezond!!! J

Tot morgen,


Mama Sanna

zondag 11 januari 2015

Verborgen suikers...hoe herken je ze?



Gisteren schreef ik over de suikers die we vinden in de winkels als “suiker”. Gewoon als pak suiker dus. Veel mensen proberen het gebruik hiervan te minderen of te stoppen. Goed idee! En over de vervangende zoetmakers gaan we het in deze maand ook zéker hebben! Maar eerst ga ik je nog wat meer vertellen over de suikers die overal om ons heen aanwezig zijn, en waar we ons bewust van dienen te worden.

Wist jij dat soms tot 80% van de suiker die we binnen krijgen afkomstig is van voedingsmiddelen waarvan we niet eens wéten dat er suiker in zit? Dat die extra inname er mede voor zorgt dat wij gemiddeld 45,5 kilo suiker per jaar gebruiken? (!)

Indien je écht van je suikerverslaving af wilt. Indien je écht gewicht wilt verliezen en je fit wilt voelen, zul je de moeite moeten gaan nemen om etiketten te gaan lezen. Het is even wennen, maar als je het eenmaal doet en ziét en begrijpt wat ze je allemaal in je maag proberen te splitsen, zul je nooit meer anders kunnen. Dan wordt het een automatisme en van vele artikelen zul je uit je hoofd weten of er wel of geen suiker in zit. Na 25 jaar kan ik je van bijna alles in de supermarkt zeggen wat er in zit aan suiker. Beroepsdeformatie, zullen we maar zeggen. Maar het is ooit begonnen uit noodzaak.

Wil je weten hoe je die verborgen suikers kunt herkennen? Ik ga je vandaag een lijst geven van alle benamingen die je op verpakkingen kunt vinden van suikers die je ab-so-luut wilt vermijden. De consumentenbond heeft er een schemaatje van gemaakt, die je kunt vinden op hun website onder “suikerpraatjes”. Deze actie is vorig jaar gestart en had tot doel de fabrikanten te dwingen eerlijk te zijn over de toegevoegde suikers in hun producten. Tot nu toe heeft het echter nog niet echt gewerkt, als je het mij vraagt. Maar goed, het is een begin!







Wanneer je deze lijst bekijkt, zal je opvallen dat er ook vruchtensappen tussen staan. Dit is echter in een zeer geconcentreerde vorm, waardoor het een echte suikerbom is. Ook met honing lijkt niets mis, maar buiten het feit dat de meeste honing die in de industrie wordt gebruikt overbewerkt is, is het ook een heel snelle suiker. Met alle nadelen van zo’n snelle suiker, ook al is het een natuurlijk product.

Hoe lees je een etiket?

Het valt mij op dat heel veel mensen wanneer ze een etiket lezen, niet naar de ingrediënten kijken, maar naar de “voedingswaarde-tabel”. Daar staat dan ook de term “suikers”, maar dan hebben we het over alle koolhydraten die het product bevat.
De bedoeling is dat je leert kijken naar de ingrediënten lijst. Het staat er ook altijd bij: “ingrediënten”. Daar vind je de informatie die je nodig hebt. Staat één van de termen er bij die je in het bovenstaande schemaatje ziet, dan weet je dat er verborgen suikers aanwezig zijn. Lekker laten liggen, dus maar!

Tot slot deel ik een voorbeeld met je. Het is het etiket van een kant en klare maaltijd uit de kinderopvang (ja écht!). Lees maar even mee:

We zien hier een aantal geraffineerde suikers staan:
Glucosestroop, ruwe rietsuiker, en suiker

Toch best opvallend wanneer je je bedenkt wat je zelf in je maaltijd zou stoppen als je kalkoenfilet, jus en bloemkoolpuree zou maken, nietwaar? Persoonlijk heb ik nooit suiker bij mijn bloemkool gegooid, maar ja… (?!)

Er staat ook Gemodificeerd Maiszetmeel tussen. Ondanks dat deze niet in het schema van verborgen suiker staat, plaats ik daar mijn kanttekeningen bij: een zetmeel is ook een suiker, hoewel het een langere keten van moleculen heeft. Het bevat echter geen vezels of andere zaken meer die "voeden"of je lichaam ondersteunen. "Leeg"dus, met andere woorden. Tel je dit op bij de eerder genoemde suikers, vind ik dit dus best heftig.

Over de andere ingrediënten ga ik het nu niet hebben, maar het is je wellicht opgevallen dat er heel veel extra stoffen in zitten die wij niet standaard in het keukenkastje hebben staan (om het maar zachtjes uit te drukken). Ik kom daar later zeker nog wel eens op terug!

Bedenk dus goed wat je doet, wanneer je dat makkelijke pakje in je winkelkarretje gooit….

Vanaf nu ben je je meer bewust (als je dat al niet was) en kun je het ánders gaan doen. Doe dit rustig aan. Wees lief voor jezelf. Je wist niet beter. Maar nu je ogen open gaan, wil ik je vragen om vanaf nu goed te gaan lezen en heel bewust te kiezen of je het wél of niet wilt gebruiken. Het mág allemaal, als je er maar zélf bewust voor kiest. Ik vind dat wij als consument recht hebben op die informatie.

Veel succes met etiketten lezen en tot morgen!


Mama Sanna

Geraffineerde suikers: de meest gebruikte op een rijtje

Gisteren heb je kunnen lezen hoe suiker in ons lichaam werkt en waarom het zo belangrijk is de geraffineerde suikers te vermijden. Maar hoe herken je ze? Vandaag dus een lijst van alle soorten en namen van geraffineerde riet- en bietsuikers.

Soms zijn de namen op verpakkingen nogal verwarrend. Vooral als er “bruin” of “ruw” voor staat, denk je al gauw ten onrechte dat het om een ongeraffineerde suiker gaat en dus “gezond” is. Helaas…. Maar met deze lijst heb je een overzicht van de belangrijkste soorten geheel of gedeeltelijk geraffineerde riet- en bietsuikers.

De lijst is afkomstig uit het boek “suikers en zoetstoffen” van Dr. Geert Verhelst.

Geraffineerde rietsuiker:

·                     Rietsuiker, witte rietsuiker (=totaal geraffineerd)
·                     Bruine rietsuiker, ruwe rietsuiker, Demarara en Turbinado (= gedeeltelijk geraffineerd en minder bewerkt, waarbij wel al een deel van de nutrienten verwijderd zijn.) Let op: soms geeft men ook de naam Bruine Rietsuiker aan geraffineerde witte rietsuiker, die is bijgekleurd met rietsuikermelasse.

Geraffineerde bietsuiker:

·                     Kristalsuiker, witte (biet)suiker (de meest bekende en het meest gebruikt)
·                     Fijne tafelsuiker
·                     Poedersuiker
·                     Suikerklontjes
·                     Vloeibare suiker (vooral gebruikt in frisdranken)
·                     Decoratiesuiker (gebak)
·                     Bruine suiker (witte kristalsuiker die is bijgekleurd door melasse of caramel (=verbrande suiker) toe te voegen)
·                     Basterdsuiker (zeer fijn gemalen kristalsuiker waaraan invertsuiker (later meer hierover!) en eventueel carameloplossing is toegevoegd.)
·                     Kandijsuiker
·                     Geleisuiker
·                     Vanillesuiker
·                     Suikerstroop, huishoudstroop, keukenstroop, kandijstroop

Dit gaat vooral over de suiker zoals we het kopen in de supermarkt. Maar er zijn ontelbaar veel producten waar geraffineerde en/of snelle suikers in zijn verwerkt en waar weer heel andere benamingen voor gebruikt worden. Daarover vertel ik in de komende dagen. Want je weet: doe alles stapje voor stapje! Probeer eerst deze producten maar te vermijden. Je lichaam zal je dankbaar zijn!

Zoete groet,

Mama Sanna





zaterdag 10 januari 2015

Suiker...hoe het werkt

Geraffineerde biet- en rietsuiker bestaan uit volledig geisoleerde en gezuiverde sucrose en saccharose. Wanneer het nog in de suikerbiet of het suikerriet zit, is het vergezeld van allerlei hulpstoffen zoals mineralen, vitaminen, eiwitten, water en vezels.
De industrie noemt suiker zoals wij die kennen een “natuurlijk” product. Helaas wordt onze suiker niet alleen verregaand geraffineerd en chemisch gezuiverd (waarbij het zoete stofje volledig wordt gescheiden van het nuttige plantenmateriaal waar de hulpstoffen in zitten), maar vaak ook nog eens extra ontkleurd. Zo ontstaat een lege calorie, zonder waardevolle voedingsstoffen.

Maar het is meer dan een lege calorieenbom. En in de blog van vandaag wil ik je zo kort en eenvoudig mogelijk uitleggen waarom suiker (en dan bedoel ik dus de geraffineerde suiker) echt geen goed idee is, en verantwoordelijk lijkt te zijn voor heel wat hedendaagse aandoeningen. Voor de duidelijkheid: ik ben geen arts, maar een ervaringsdeskundige. Ik word letterlijk doodziek van suiker. En dat heeft me 25 jaar geleden op het pad van de natuurvoeding gezet. Mijn bronnen zijn wetenschappers en mijn voornaamste bron zal ik ook hieronder noemen. De beweringen die in dit stuk worden gedaan zijn dus niet die van mij persoonlijk, maar zijn wel degelijk wetenschappelijk onderbouwd. Aan jou om te beslissen wat je met deze informatie doet. Ik vind het belangrijk dat wij onze eigen keuzes mogen maken. En dat betekent dat we eerlijk geinformeerd zouden moeten worden over de nadelen van suiker. Een stof die in 80% van onze voedingsmiddelen is toegevoegd (!).

Wat gebeurt er met geraffineerde suiker na inname?

Geraffineerde suikers hebben nauwelijks een verteringsproces nodig: ze worden snel gesplitst tot glucose en fructose en door de darm opgenomen. Dan gebeurt het volgende:

-         Ze komen in het bloed terecht en doen de suikerspiegel stijgen. Dit gebeurt bij geraffineerde suikers heel snel. Daarom spreekt men over “snelle suikers”.
-         De glucose wordt (m.b.v. insuline) in de lichaamscellen opgenomen, waarbij ze verbrand worden om ons energie te geven. Dit natuurlijk alleen in zoverre er energie nodig is. Dit verbrandingsproces heeft vitaminen en mineralen nodig.
-         Indien er minder energie nodig is, wordt de glucose omgezet tot het “reserve-suiker” glycogeen en opgeslagen in de lever en de spieren. Daar is een maximum capaciteit voor: 150 tot 200 gram. Die reserve opslag zit dus vrij snel vol.
-         Alles wat niet opgeslagen kon worden als reserve, wordt omgezet tot vetweefsel. (Dit laatste is heel belangrijk om te weten voor ons westerse mensen die weinig bewegen en veel snelle suikers consumeren!!!)

Dat is dus hoe het werkt in het lichaam. Veel gebruik van geraffineerde suikers (en dat is bijna onvermijdelijk als je het gebruikelijke voedsel uit onze winkels eet) heeft dan ook veel nadelen:

1)            Hyperglycemie (bloedsuikerpieken, te hoge bloedsuikerspiegel)
Deze pieken belasten onze alvleesklier, wat kan leiden tot diabetes type II, maar zorgen ook voor overgewicht.
N.B: het is niet alleen suiker wat hier voor zorgt, ook andere geraffineerde producten (wit brood, witte rijst, witte pasta etc.) kunnen dit doen



2)            Reactionele hypoglycemie (te sterke daling van de bloedsuikerspiegel).
            Kort en simpel gezegd: de snel stijgende suikerspiegel vraagt insuline om het te kunnen verwerken. Omdat het zo snel stijgt, ontstaat er een soort crisissituatie: het lijkt een soort alarm die af gaat. Gebeurt dit af en toe zal de pancreas nog de juiste hoeveelheid insuline afgeven, ondanks dat het “overprikkeld” raakt. Na verloop van tijd (dus wanneer je altijd maar die snelle suikers blijft consumeren) kan de pancreas zo overprikkeld raken dat het te veel insuline ineens af geeft. Gevolg: de suikerspiegel daalt niet tot een “gewone” waarde, maar blijft zakken. Gevolg: je suikerspiegel wordt te laag! Je voelt je trillerig, je zweet, krijgt hartkloppingen, misschien voel je je misselijk en/of duizelig. Maar ook: je krijgt trek in zoet!!! Veel mensen grijpen dan opnieuw naar een snelle suiker en het einde is zoek….

3)            Uitputting van de bijnieren
            Een gevolg van de hier beschreven hypoglycemie is dat de bijnieren hierbij sterk worden belast. Zij moeten namelijk adrenaline aanmaken om de suikerspiegel te proberen normaal te krijgen. Uitgeputte bijnieren hebben ook weer gevolgen, onder andere: gevoel van zwakte en vermoeidheid.

4)         Insuline resistentie/hyperinsulisme (syndroom X) en Diabetes type II
            Door de chronisch verhoogde insulinespiegel (zie hierboven) en ook omdat de vetcellen vaak overvol zitten door het voortdurend opnemen van glucose, ontstaat er een soort verminderde gevoeligheid voor insuline. Hierdoor nemen we minder gemakkelijk glucose op. Deze fase gaat vooraf aan diabetes type II en wordt syndroom X genoemd.

5)         Het beroven van nutrienten
            Voor de verbranding van glucose tot energie, heeft ons lichaam mineralen en vitaminen nodig. Wanneer we ongeraffineerde suikers eten (b.v. een appel met schil) gaat de suiker vergezeld van hulpstoffen die ons lichaam helpen het te kunnen verteren. Zoals je hebt gezien is geraffineerde suiker een “kale” suiker, zonder enige hulpstof. Waar moet je lichaam dan de vitaminen en mineralen vandaan halen? Juist ja…uit onze eigen reserves. Gevolg: er ontstaan tekorten. Vooral de mineralen calcium, koper, magnesium, mangaan, chroom en zink en vitamines van de B groep zijn hierbij betrokken. Calcium wordt door ons suikergebruik overigens op nóg een manier uit ons lichaam geroofd: na het gebruik van geraffineerde suikers wordt calcium uit de beenderen én de tanden gehaald om verzuring tegen te gaan. Zie jij ook een verband met osteoporose?

6)            Verminderde weerstand, meer allergie en auto-immuunziekten
            Er is een verband tussen suikergebruik en het verzwakken van ons immuunsysteem. Zo wordt de kans op allerlei aandoeningen vergroot. Varierend van kleine onschuldige dingetjes (verkoudheid) tot chronische infecties. Maar ook de werking van ons immuunsysteem wordt verstoord, wat allergieen tot gevolg kan hebben en nog erger: lichaamseigen weefsels kunnen worden aanzien als vreemde stof en zo kunnen zelfs auto-immuunziekten ontstaan. Denk hierbij b.v. aan reumatoide artritis.
Let op: niet elke auto-immuunziekte ontstaat door suiker, net zo min als een vogel altijd een eend is!

7)            Overgewicht
            Zoals je hierboven hebt kunnen lezen hebben snelle suikers een direct effect op het vetweefsel: reserves van suikers worden omgezet in vetweefsel. Daarnaast is er ook een verband met de insuline: snelle suikers stimuleren de aanmaak van insuline, en insuline bevordert de aanwas van vetweefsel. Omdat het de opname van glucose door de cellen bevordert en de opslag daarvan onder de vorm van vetten bevordert. Het is dus de suiker die ons dik maakt!

8)            Verhoogde bloedvetten: verband met hart en vaaatziekten
            Er is een duidelijk verband gelegd tussen overmatig gebruik van geraffineerde suikers en het proces van aderverkalking. Dit ligt aan de basis van veel hart en vaatziekten. Er is een zogenaamd sucrose-cholesterol effect (even googlen?), wat ervoor zorgt dat de bloedvetten verhoogd worden. Maar ook in andere organen ontstaat er een opslag van vetten, zoals in de lever, spieren en nieren.

9)         Caries (tandbederf)
            Die wisten we natuurlijk al: korte suikers worden door de bacterien en het tandplak omgezet tot zuren die het glazuur aantasten. Daarnaast wordt het lichaam door geraffineerde suiker beroofd van calcium en magnesium (zie punt 5), en het is niet te verwonderen dat onze tanden snel achteruit gaan.

10)            Suikerverslaving:
            Bij het eten van snelle suikers kom je in een cirkeltje terecht: suikerspiegel stijgt snel, daalt vervolgens in rap tempo en wat wil je dan? Meer suiker om weer uit de “dip” te komen. Maar er is meer wat zorgt voor de verslaving:
-         sterke stijging van de bloedsuikerspiegel beinvloedt de neurotransmittors in de hersenen. Na de hoge suikerprikkel dalen de gehaltes aan de fijne stoffen (serotinine en endorfines) en we voelen ons neerslachtig, prikkelbaar of impulsief. We grijpen dus maar gauw weer naar suiker.
-         Tenslotte: je blijft honger houden na het gebruik van snelle suikers. Want je kan misschien wel hebben gegeten, maar het lichaam is niet “gevoed”! Het heeft behoefte aan nutrienten en die kwamen niet binnen. Gevolg: je blijft maar eten. Vaak wordt er dan weer gekozen voor lege calorieen en zo kom je weer in een cirkel terecht.

11)            Vroegtijdige ouderdomsverschijnselen; de Maillard reactie
            Er is een interactie tussen eiwitten en suikers. Men noemt dit de Maillard reactie. Eigenlijk kennen we die allemaal, en er wordt ook wel gebruik van gemaakt in de voedselbereiding: een lekker bruin korstje op gebakken brood, het kleurtje van cola, het zin allemaal voorbeelden waarbij verwarmde suikers reageren met de aanwezige eiwitten.

De maillard reactie kan echter ook plaatsvinden IN ons lichaam. Dat gebeurt vooral bij het pieken van de suikerspiegel. Wanneer de suikerspiegel vaak hoog is, ontstaan er reacties in het lichaam waardoor er minderwaardige weefseleiwitten ontstaan: AGES. Hoe meer van dergelijke stoffen in het lichaam ontstaan, des te meer ons lichaam veroudert. Zo zullen enzymes en hormonen hun functies minder goed uit kunnen oefenen.
Deze reacties zijn er onder meer de oorzaak van dat bij diabetici (die veel suikerspiegel pieken hebben), eerder ouderdomsverschijnselen optreden. Daarom is het voor hen extra belangrijk de suikerspiegel zo goed mogelijk te regelen (stabiel te houden). Maillard reacties treden veel meer op bij de inname van geraffineerde suikers dan bij ongeraffineerde suikers. Omdat in het tweede geval de suikers vergezeld zijn van vitaminen, mineralen, vezelfs, flavonoiden en andere nutrienten die de onnodige binding tussen de suikers en de eiwitten tegen gaan.
Ook is de maillard reactie van fructose sterker dan van glucose of sucrose (!).

Zo…dat was een berg informatie. Ik kan me voorstellen dat je dit even wilt verwerken.
Meestal focus ik me alleen op de oplossingen en positieve zaken. Maar ik vind het ook belangrijk dat we met zijn allen begrijpen wat suiker in ons lichaam doet. Want dan kun je bewuste keuzes maken. Vanaf morgen ga ik jullie meer vertellen over andere manieren van zoeten en de voor- en nadelen ervan.

Zoete groet,


(mama) Sanna

Voornaamste bronnen: Suiker en Zoetstoffen, door Dr. Geert Verhelst (aanrader!!!!!)
                                    Fat Chance, door Dr. Robert Lustig