dinsdag 23 februari 2016

de regenboog

In de kinderopvang, maar ook als ouders worden we gevraagd om onze kinderen te stimuleren in hun ontwikkeling. De motorische ontwikkeling (dus het gebruik van je lijf en leden), de mentale ontwikkeling (je hoofd, kort gezegd)... en dus wordt er veel geknutseld en daarbij is het dan ook fijn als we tussen neus en lippen door ook even de kleuren leren.
Dat is logisch natuurlijk: knutselen is leuk én leerzaam en als we dan toch bezig zijn en gezellig keuvelen, komen de namen van de kleuren ook langs. Toch zie ik de laatste jaren ook een tendens ontstaan waarin de focus meer en meer lijkt te gaan naar een "gewenst eindresultaat", in plaats van naar de beleving. Dat zie ik niet alleen in de professionele opvang, maar ook bij ouders: het is net of we ons soms een beetje laten verleiden om prestaties te gaan vergelijken. "Mijn peuter telt al tot tien", of "Kent hij de kleuren nog niet?" En wat ik laatst ook tegen kwam was een kindje van drie die een prachtig schilderij aan het maken was met paars gras. "Wat?!" zei haar vriendinnetje, "Dat kan toch helemaal niet? Gras is groen!" De kunstenares was even beduusd en zei: "Ja maar, ik vind paars gras mooi!" Daar kon haar vriendin echt even met haar pet niet bij.

Mij doen dat soort gesprekjes een klein beetje pijn. Misschien zelfs een beetje veel pijn. Want ik zie een kindje dat haar fantasie al een stukje kwijt aan het raken is. Die alleen nog maar groen gras kan zien en daar niet meer overheen kan stappen. En ik zie tegelijkertijd ontstaan dat er volwassenen zijn die medelijden hebben met dat ándere kindje: och jeetje....een kindje dat nog niet weet dat gras groen hoort te zijn.

Creativiteit is niet alleen leuk, maar ook heel erg belangrijk. Creativiteit en fantasie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Door kinderen toe te laten kind te mogen zijn en hun fantasie en creativiteit te mogen ontdekken, ontwikkelen ze een vermogen om problemen op te kunnen lossen. Dat is van levensbelang! Het is gebleken dat kinderen die hun fantasie en creativiteit in vrijheid hebben mogen gebruiken, in hun volwassen leven beter bestand waren tegen de stress van bijvoorbeeld onverwachte situaties en veranderingen. Voor mij klinkt dat volkomen logisch.

Een voorbeeld uit de praktijk van hoe het ook kan:

Kindje van twee mag schilderen. Ze krijgt drie kleuren: rood, geel en blauw (inderdaad, de basiskleuren), een kwast, een pot met water en een vel papier. En een schortje natuurlijk :) Verder geef ik geen opdracht... ze mag gewoon lekker verven. En dat doet ze ook; ze zet een paar streepjes op het papier. "Hé!" roept ze uit, "een regenboog!" De lijn waar ze naar wijst is een beetje krom en er zitten verschillende kleurtjes in omdat ze de kwast in de verschillende potjes heeft gedaan. Wat een ontdekking! Ik zeg haar hoe mooi ik het vind en ze kwast lekker verder. Ze babbelt over de regenboog en de kleuren. De beweging van haar kwast is telkens rond. Ze is helemaal enthousiast en blijft maar zeggen dat het zo'n mooie regenboog is. Intussen komt er steeds meer verf bij en de regenboog dreigt een modderpoel te worden in een bruinrode kleur. Nu kan ik twee dingen doen: ingrijpen (ik denk dat je klaar bent he?Zullen we hem ophangen?), of haar laten bepalen wanneer zij vindt dat ze klaar is. Ik kies voor het laatste, want ik ben niet uit op het eindresultaat, maar op haar beleving van het verven.

Uiteindelijk is ze klaar: op het blad papier is een roodbruine brei te zien, met wat blauw-bruine strepen in het midden. Ze straalt: "de regenboog!" en zucht tevreden. "Papa moet ook kijken naar de regenboog." "Jazeker!" beloof ik haar, "we laten hem even drogen en dan kan papa naar jouw mooie regenboog kijken. Wat zal hij het mooi vinden he?" Trots als een pauw begint ze aan haar volgende spel.

Inmiddels hangt haar regenboog op de groep waar ik alle kunstwerken van onze kinderdagverblijf-kinderen "exposeer". Elke dag wijst ze er naar en roept "regenboog", en ik zie wat zij ziet. Want ik heb haar regenboog ook gezien. En elke dag weer, voel ik mijn hart een sprongetje maken als dit gebeurt want ik voel de kracht van dit moment. Ze helpt mij dat stukje in mijzelf terug te vinden: het vermogen om áchter het direct zichtbare te kijken. In dit geval de bruine brei. En dan denk ik aan de uitspraak van Einstein: "Logica brengt je van A naar B, fantasie brengt je overal". Maar ook aan de vos uit het boek de Kleine Prins: "Alleen met het hart kun je goed zien".... En ik ben blij met al deze kleine wijze mensjes die ik op mijn pad mag tegenkomen.

De ontdekking: hé een regenboog!

Zie jij hem ook nog? Die regenboog? Mooi he?
Dit is het moment waarop je kunt kiezen om te stoppen...
Of zou jij haar ook door laten gaan?

Voor ons als volwassene is de regenboog op het oog weg
Maar kijk naar de beweging van de kwast..... Hij is er nog steeds!


dinsdag 16 februari 2016

Hormoonverstorende stoffen in verzorgingsproducten

In het Oostenrijkse vrouwenblad "Wienerin" (vergelijkbaar met onze "Vrouw"), verscheen onlangs dit artikel over hormoonverstorende stoffen in onze dagelijkse verzorgingsmiddelen. Een heldere uitleg, die ik je daarom niet wil onthouden. Wil je meer weten over veilige producten? Kijk dan ook eens op de website: www.heelgezondmooi.nl 

Maakt cosmetica ons ziek? 

Een openhartig interview over de minder bekende donkere kantjes van onze dagelijks gebruikte verzorgingsproducten. Vertaald uit het Duits door Anneminke van der Velden


“Het gebruik van schadelijke stoffen in verzorgingsmiddelen is vanwege het prijskaartje”
Volgens een actuele studie van Global 2000 bevat één op de twee bodylotions hormoonverstorende ingrediënten. Cosmeticaexpert Andreas Wilfinger zegt hierover: “Ik snap niet wat deze stoffen in verzorgingsmiddelen te zoeken hebben!”
Eigenlijk is het resultaat van Global 2000 positief: op dit moment zijn er beduidend minder tandpastas en douchegels die hormoonverstorende stoffen bevatten dan bij het laatste onderzoek van 2013/14. Ondanks dat zitten er nog steeds in één op de vijf geteste producten stoffen die hoogstwaarschijnlijk invloed hebben op de menselijke stofwisseling. Het lijkt erop dat het zoveelste ingrediëntenschandaal voor de deur staat. We vroegen Andreas Wilfinger, oprichter van het Oostenrijkse cosmeticabedrijf Ringana, om commentaar. Als kritische geest ergert hij zich vooral aan chemische zonnefilters zoals die tegenwoordig heel vaak worden gebruikt.
Andreas Wilfinger: Zonnebrandmiddelen worden op het moment extreem gepropageerd. Voor een deel lijkt me dat nogal kortzichtig. Chemische bescherming tegen de zon verhindert namelijk de productie van lichaamseigen vitamine D: een belangrijke beschermende functie. Verder bestaat het vermoeden dat deze hormoonverstorend werkt. Hoe groter het oppervlak dat ingesmeerd wordt, des te hoger die belasting kan zijn. Het is verstandiger een minerale zonnefilter te gebruiken en die naar behoefte op te brengen. Wie de hele dag op kantoor zit kan waarschijnlijk ook zonder.
Hoe werken endocriene stoffen? (Endocrien betekent: naar binnen werkend)
AW: Dat is, op een enkele uitzondering na, nog veel te weinig onderzocht. We hebben vervolgstudies nodig die zich over twintig jaar uitstrekken. Vast staat dat onze huid geen barrière is die alle schadelijke stoffen tegenhoudt. In je huid vindt een intensieve uitwisseling van stoffen plaats. Dat moeten we niet vergeten.
Waarom worden die stoffen, waarvan gezegd wordt dat ze hormoonverstorend zijn, dan überhaupt gebruikt?
AW: Vanwege de lage kosten en de houdbaarheid. Voor wat betreft hun werking op stofwisseling en cellen gelden parabenen, halogenorganische verbindingen als triclosan, formaldehydesplitsingen, stoffen die bederf tegengaan, eventueel ook enkele etherische oliën als problematisch en ik denk dat dit nog niet alles is.
U denkt dat we nog lang niet klaar zijn met dit onderwerp?
AW: Het zou eens tijd worden. Op de markt en in de pers verschijnen steeds nieuwe trends op het gebied van ingrediënten – positieve - en daarbij kwamen de laatste jaren de anti-ingrediënten- of chemiebommentrends. Vorig jaar ging het over de microplastics, twee jaar geleden was het aluminium en daarvoor de parabenen. Dit jaar misschien wel de synthetische zonnefilters. Volgens mij kun je bij Ethylhexyl-Methoxycinnamaten en soortgelijke goedkope UVA-filters wel wat vraagtekens zetten.
Bijlage:
Wat is wat?
Endocrine verstoorders zijn stoffen waarvan vermoed wordt dat ze, doordat ze veranderingen in het hormoonsysteem veroorzaken, de gezondheid schaden. Het gaat dan om stoffen als Bisfenol A (weekmakers in plastic), parabenen (conserveringsmiddelen) en triclosan (anti-bacterieel).
Omstreden synthetische UV-filters zijn bijvoorbeeld Ethylhexyl Methoxycinnamate (OMC), Methylbenzylidene kamfer en Benzylidene kamfer.
Alternatieven hiervoor zijn minerale zonnefilters als titaniumdioxide en zinkoxide, slimme witte pigmenten die als een film op de huid blijven liggen en zo geen zonnestralen doorlaten. Deze filters zijn chemisch stabiel en geven geen schadelijke stoffen af. 

Ringana is een oostenrijks natuurcosmeticabedrijf dat in Stiermarken cosmetica produceert voor gezichts- en lichaamsverzorging en voedingssupplementen – zonder conserveringsmiddelen, chemische zonnefilters en andere potentieel endocriene substanties.

Bij het winkelen zijn apps als ToxFox en Codecheck handig. Met je mobiel scan je de barcode van een product, de app analyseert deze en geeft je een koopadvies.
(Vertaling: Anneminke van der Velden)

zaterdag 13 februari 2016

Alles is liefde


Valentijnsdag...

Ik had er nooit zo heel veel mee. Toch een beetje het gevoel van een verplichting wat het spontane een beetje in de weg stond. Want ja....als je het overslaat dan geef je misschien wel een verkeerd signaal af.

Maar dit jaar wilde ik mijn lief toch echt laten weten hoe belangrijk hij voor me is. We hebben heel moeilijke jaren achter de rug en op dit moment is hij thuis-vader. Dat is niet altijd even makkelijk. Voor veel vrouwen is dat al zo, maar voor mannen is dat toch nog vaak extra slikken. (ja, dames, daar kunnen we wat van vinden, maar dat is toch echt zo hoor!) Ik wilde hem laten weten hoe belangrijk hij is voor mij en voor ons gezin. Dat ik enorm waardeer wat hij allemaal doet. Dus....ik schreef vorige week spontaan een briefje naar All You Need is Love. Ik hoorde er niets op, dus ik had het al weer losgelaten, toen ik woensdagmiddag plotseling een telefoontje kreeg. Of ik misschien voor Ocker wilde zingen in de uitzending?

Wat er dan gebeurt....Ik werk drie dagen in de week in de kinderopvang, en de opnames voor de Valentijnsspecial werden afgelopen donderdag gedaan. Natuurlijk mijn werkdag! Er begon een hectische toestand om van alles te regelen: we hadden geen invalkrachten meer ivm de griep-epidemie, en het zag er naar uit dat het gewoon niet zou lukken. Ik had me daar al een beetje bij neergelegd. Maar mijn collega's hebben alles op alles gezet om mij de kans te geven dit te doen. En ook onze oudste dochter moest betrokken worden bij het complot. Want Ocker mocht van niks weten natuurlijk.
Nu moet je weten dat onze oudste al dagen lamlendig op de bank lag met een lichte long-ontsteking. Ze had net deze woensdag een anti-biotica kuur gekregen. Maar toen ze hoorde wat ik kon doen om haar (stief-)papa te verrassen, was ze meteen van de partij. Ook al voelde ze zich nog helemaal niet optimaal, ze zou dit gewoon doen.

En zo ervaarde ik afgelopen woensdag al zo veel liefde in al zijn vormen: collega's die bereid zijn hun dag om te gooien en enorm met je meeleven, een dochter die ondanks haar ziekte bereid is om helemaal mee te gaan naar Amsterdam en in een studio te gaan zitten.... Ik voelde me zó dankbaar en warm!

En toen kwam daar de donderdag nog eens bovenop: ik ontmoette alle andere gelegenheids- zangers en -zangeressen en All You Need is Love kandidaten. Ik hoorde hun verhalen. De redenen waarom ze zich hadden opgegeven voor dit programma en mijn hart vulde zich steeds meer. Wat een prachtige mensen allemaal! Ieder verhaal was anders, maar ieder verhaal was ook weer hetzelfde: liefde. En ik besefte dat het cliché ook gewoon écht waar is. Er IS niets belangrijkers dan liefde. Al het andere is  gewoon B*Sh*  Waar maken we ons eigenlijk toch druk om? Het enige wat telt is wat jij voelt voor die mensen (en dieren) om je heen en wat zij voelen voor jou. Zonder liefde zijn je dagen geteld. Dan is er geen reden meer om te leven. En dan heb ik het niet alleen over romantische liefde tussen partners, maar álle vormen van liefde. Dus ook vriendschappen, waardering, en de liefde voor je familie. Verbondenheid, dus eigenlijk.....

Voor mij kreeg deze Valentijnsdag heel veel betekenis. En ik werd zo blij van dat gevoel! Mijn hart kon wel barsten van liefde! Liefde voor álle mensen in het algemeen, maar voor mijn man, kinderen, collega's, en nieuw ontmoette kennissen in het bijzonder. Ik zou zeggen: kijk om je heen hoe veel bijzondere mensen jij kent. Besef wat een gezegend mens je bent met zulke mensen om je heen en heb een......HAPPY VALENTINE'S DAY!

Mama Sanna

zaterdag 6 februari 2016

Ziek zijn is Heel Gezond!

Ben jij ook al  geveld door de griep? Op dit moment woedt er een ware griep-epidemie over ons land, en ik zie de mensen om mij heen echt bij bosjes omvallen. Ook mijn oudste twee zijn de dans niet ontsprongen. De oudste was zelfs nu zo ziek geworden (na een opleving van een kleine week) dat we dachten aan een long-ontsteking. En dan heb ik het over twee kern-gezonde kinderen die eigenlijk “nooit” ziek zijn!

Dat is ook wel het opvallende kernmerk van deze griep, heb ik begrepen: het velt mensen die anders “nooit” iets hebben. Jonge en sterke mensen liggen plotseling op de Intensive Care met allerlei complicaties. Jeetje! Dat is echt wel even schrikken! Een moeder uit mijn kinderdagverblijf was na vier dagen griep ook weer een beetje op de been en we hadden het hierover. We kwamen toen tot de conclusie dat je je bij dit soort berichtgevingen ófwel geintimideerd gaat voelen (oh jee! Wat een enge griep!) ófwel voel je je daardoor juist heel bijzonder, want jij bent blijkbaar sterk genoeg geweest om zo’n zware griep te doostaan. Wij hielden het maar op het laatste ;)

Omdat ik mijzelf enige jaren geleden tot Heel Gezonde Mama heb gedoopt, krijg ik natuurlijk vaak te horen dat men denkt dat ik dan nooit ziek mag zijn. Ik sta eigenlijk voor aap als ik een griepje krijg, of erger! Hierover ontstaat dan vaak een interessant gesprek.

De titel Heel Gezond slaat namelijk op het “geheel”. Het gaat uit van een holistische kijk op gezondheid en welzijn. Ik zie de mens als onderdeel van het geheel (van de samenleving, de natuur, de aarde, het universum…) en ook weer als een onderdeel in zichzelf. Alles is met elkaar verbonden, zowel in de buitenwereld als in onze binnenwereld. VERBONDENHEID is voor mij dan ook een sleutelwoord. Het lichaam is in mijn visie een perfecte machine. Een wonderlijke machine, die beter is dan een mens ooit zou kunnen verzinnen. En alles in deze machine is gericht op overleven.
Nu zou je ziekte dan kunnen zien als een falen. Een hapering in de machine. Maar vanuit de holistische visie is het slechts een fase. Een soort opruimen, waardoor het lichaam weer verder kan naar een volgende fase. 
Er zijn artsen en wetenschappers die de theorie ondersteunen dat een ziekte je lichaam juist helpt om oude eiwitten te kunnen lozen. Eiwitten die overbodig zijn geworden. Alsof je lichaam even  grote schoonmaak houdt, zodat het klaar is voor een volgend rondje. Dit is vooral merkbaar bij kinderen en de kinderziektes: na het doormaken van een ziekte hebben ze vaak opeens een grote sprong gemaakt in hun ontwikkeling.

Er zijn ook mensen die beweren holistisch te denken en roepen dat een écht gezond mens nooit ziek kan zijn. Dat ziek zijn je eigen schuld is, en dat je dan vast niet in balans bent. Tja….dat is wel duidelijk: ziek zijn komt wanneer er ergens op lichamelijk, psychisch/emotioneel of spiritueel vlak iets niet helemaal in balans zit. Of misschien wel op alle gebieden tegelijk. Duh… Maar is dat dan slecht? Is dat dan een falen? Of is het soms juist nodig om even de balans kwijt te zijn, zodat je je kunt ontwikkelen?

Wij vrouwen zijn elke maand even uit balans. Emotioneel, fysiek..... Is dat een falen? Hebben we dit over ons zelf uitgeroepen? Zal dit anders zijn als we heel veel mediteren in een klooster op een heilige berg? Natuurlijk niet, het hoort bij de natuur! Elke maand ruimen we even grondig op van binnen. En dat is volkomen normaal. Lastig, dat wel, maar verder is het volkomen normaal. Helaas wordt het in onze maatschappij vooral gezien als lastig, en moeten we vooral net doen alsof er niets aan de hand is. Terwijl ik juist pleit voor het omarmen van deze maandelijkse disbalans. Doorleef het, ervaar het en verzet je er niet tegen. Want het laat je voelen dat je onderdeel bent van de natuur. En als je vecht tegen de natuur, vecht je tegen jezelf. En zo is het voor mij ook met ziekte. Het is misschien wel een cadeautje in vermomming. Het pakt ons wanneer onze weerstand laag is, en het brengt ons misschien wel een boodschap.

Wetenschappelijk zijn hier heel mooie aanwijzingen voor. Google maar eens op Antoine Béchamp. Deze Franse bioloog leefde tegelijk met Louis Pasteur en zij richtten zich beiden op de micro-organismen die ons ziek maken. Maar hun visies lagen mijlenver uit elkaar.

In mijn “Heel Gezonde Detox Challenge” zal ik je hier ook meer over vertellen. Want de ontdekkingen van Béchamp helpen jou om jouw lichaam lief te hebben en te waarderen. Ze doen je inzien dat jouw lichaam alles doet om jou tot dienst te zijn. En met deze Detox Challenge gaan we jou en je lichaam samen laten werken om jou tot de beste versie van jouw Heel Gezonde Zelf te laten zijn. De verbondenheid wordt weer hersteld, en dat is het begin van alles.

Meer weten over de Challenge? Klik op deze link en dan vind je alle informatie en kun je je eventueel meteen opgeven. Want we beginnen al over een week en de plaatsen zijn beperkt.

Ik hoop dat de  griep jouw deur voorbij gaat. Maar mocht het tóch zo zijn dat je er door geveld wordt: probeer het te accepteren en help je lichaam met opruimen. Veel water drinken (-kruiden- thee kan ook), en even geen zuivel en dierlijke eiwitten. Volwaardige granen en vooral veel groente en fruit helpen je lijf in dit proces. Slaap veel en let op je dromen: ben je geestelijk ook aan het opruimen? Vaak gaat dit namelijk samen. Geef het de ruimte en dank je lijf dat het je deze gelegenheid geeft. Want door het doormaken van dit soort “kleinere” infectieziektes, hoeven er geen grote nare problemen te ontstaan. Je hebt griep: je bent dus Heel Gezond!


Mama Sanna