woensdag 8 maart 2017

Vrouwendag 2017: de nieuwe dreiging



Het is 8 maart, internationale vrouwendag. Ik kreeg laatst (van een man) te horen: “waarom zou je een vrouwendag moeten hebben? Wij hebben niet zo’n dag?”

Tja….hier in het vrije Westen zou je inderdaad denken dat zo’n dag helemaal niet (meer) nodig is. Maar toch…. Een Poolse Europarlementarier (Janusz Korwin Mikke) had het er onlangs nog over dat vrouwen zwakker, kleiner en minder intelligent zouden zijn. Wij zijn dat soort opmerkingen in Europa gelukkig niet meer gewend, maar er zijn nog heel veel plekken op de wereld waar deze overtuiging nog steeds heel gewoon is.

En wees eens eerlijk: overkomt het ons vrouwen nog steeds niet regelmatig dat we denigrerende opmerkingen moeten slikken? Ik betrap mijzelf er soms op dat ik meelach met een vrouwen-“grap” waarvan ik later denk “Hé, dat was eigenlijk helemaal niet OK!” Voorbeeldje? Ik heb vier kinderen, en ik kreeg laatst van een man te horen “nou, nou….jij lust er wel pap van, dat is wel duidelijk!”. Op dat moment lachte ik mee, pas een paar minuten later (die man was al weer verdwenen) besefte ik dat ik mijzelf eigenlijk behoorlijk aan het neerhalen was door dat te doen. Het is soms zó gewoon om onszelf ook te zien als “lust-object”. De TV, het internet, billboards……we zien het overal om ons heen, dus het is eigenlijk niet zo gek dat we het niet meer als denigrerend ervaren.


De nieuwe dreiging voor vrouwen anno 2017

Vandaag wil ik stil staan bij een ánder aspect van vrouwenproblemen waar wij in dit “ontwikkelde” Westen mee te maken hebben: onze gezondheid. Wist jij dat vooral vrouwen te maken hebben met Auto-Immuunziekten? Wist jij dat tegenover elke man die b.v. Lupus heeft, er maar liefst 9 vrouwen diezelfde ziekte hebben? Dat geldt ook voor MS en Hashimoto. Hoe kan dat toch? Waarom treffen Auto Immuunziekten meer vrouwen dan mannen?

Als je nagaat dat een Auto Immuunziekte betekent dat ons eigen Immuunsysteem onze eigen cellen aanvalt, kun je je afvragen wat er voor zorgt dat dit fantastische systeem zo in de war is geraakt. Volgens de huidige inzichten heeft dit alles te maken met de chemische vervuiling die sinds de jaren 70 in hoog tempo is toegenomen. De gifstoffen (b.v. pesticides, BPA’s, PCB’s etc.) besmetten onze leefomgeving op allerlei gebieden: van drinkwater tot gewassen, overal zijn resten te vinden. Dat is ook de grootste reden waarom maar liefst 57% van de flora en fauna is verminderd sinds 1970.  (!!!)

Deze chemische gifstoffen verstoren onze hormonen. Daarom noemen ze het ook “hormoon verstorende stoffen”. Maar waarom hebben vrouwen daar dan meer last van dan mannen? Helaas werken deze stoffen als “oestrogeen” achtige stof. Ze lijken op oestrogeen, en het lichaam ziet ze ook zo. De hormoon-receptoren die we hebben in ons lichaam zuigen ze aan (als een soort magneetje). Op die manier kunnen ze op allerlei plekken komen waar ze niet horen. Er zijn verschillende plekken waar oestrogeen receptoren zitten: zoals bijvoorbeeld rond de eierstokken, de schildklier, de bijnieren, galblaas, de hersenen en de darmen. Wanneer daar hormoon-verstorende stoffen terecht komen, in plaats van de échte oestrogeen, kan je lichaam haar werk daar niet doen. De oestrogeen komt niet meer binnen op de plekken waar het nodig is, en zo gaan er dingen haperen. Daar heb je al klachten van, maar vaak is hier niets van te meten. Bijvoorbeeld: klachten die wijzen op een schildklierprobleem, maar de metingen van het schildklierhormoon zijn goed. Dat komt omdat het schildklierhormoon inderdaad nog wordt aangemaakt en in het bloed zit. Maar helaas, de hormoonreceptoren die het zouden moeten opnemen kunnen dat niet meer doen, want ze zijn verstoord door die hormoonverstoorders!

Maar hoe komt het dan dat het Immuunsysteem van slag raakt?

Dat heeft te maken met ons super geweldige lichaam: ons Immuunsysteem is ontworpen om indringers aan te vallen.  Zie het als soldaten met grote geweren die op de indringers schieten. Prima natuurlijk, maar nu zitten die chemische stoffen vast op onze hormoon-receptoren. Die receptoren zitten aan onze cellen. Bijvoorbeeld van je schildklier of je darmen. De “soldaten” schieten op die hormoon-verstoorders maar raken daarbij ook per ongeluk de receptoren en beschadigen daarmee de cel waar die aan vast zit.

Ons Immuunsysteem ruimt oude of kapotte cellen op. Dat is ook een deel van haar taak. Want elke dag worden er cellen vernieuwd. (Elke 7 jaar heb je een compleet nieuw lichaam ;) ) En dus worden deze beschadigde cellen ook opgeruimd. Maar als je elke dag wordt belaagd door deze chemische toxines, en je Immuunsysteem dus élke dag moet “schieten”, de cellen beschadigd raken en de boel opgeruimd moet worden, wordt dit een soort mechanisme. Het blijft zich voortzetten. En het Immuunsysteem gaat niet alleen de beschadigde cellen opruimen, maar is nu getraind om een grote hoeveelheid van die cellen op te ruimen. De opruimwoede wordt eigenlijk steeds groter en ook gezonde cellen van die bepaalde soort (in dit voorbeeld schildklier of darm) worden nu ook opgeruimd. En zo wordt er meer weefsel afgebroken dan dat je lichaam kan bijmaken. Nu is het lichaam “ziek”: een auto-immuunziekte. ( in dit voorbeeld =Schildklier: Hashimoto / Darm: Coeliakie)

Het treft ons vrouwen meer, omdat wij veel meer oestrogeen receptoren hebben dan mannen. En helaas zijn de hormoon-verstorende stoffen een soort oestrogeen-imitator. Wij zijn dus de sigaar!!!!

Ik vind het belangrijk dat wij vrouwen dit weten. Want als we blijven pikken dat deze stoffen in onze dagelijkse producten zitten, staan we toe dat wij ziek worden. Het wordt tijd dat we hier iets aan doen! Dat kunnen we doen door de politiek bewust te maken (er zijn partijen die BPA’s willen verbieden in onze dagelijkse gebruiksvoorwerpen), maar ook door te kiezen voor producten die deze stoffen niet bevatten.

Waar zitten deze gifstoffen dan in? In plastics (van de coating op je kassabonnetje tot de plastic zak om je brood en de drinkbeker die je aan je kind meegeeft naar school), in voeding (door de verpakking en door pesticiden) én in je dagelijkse verzorgingsproducten.
Alleen al via je verzorgingsproducten krijg je per jaar gemiddeld 2 kilo (!) aan hormoonverstorende stoffen binnen. Wow! 2 kilo!!!!!

Wat kun je doen?

-Begin met het vermijden van zo veel mogelijk plastics. En áls je plastic nodig hebt, kies dan voor “BPA vrij”. Dat staat er dan keurig op. Ook bio plastic is meer verkrijgbaar. Informeer jezelf!
-Vervang je verzorgingsproducten door producten zonder chemische en synthetische toevoegingen. Je vindt ze b.v. in de natuurwinkel. Maar pas op: ook daar zit soms nog wel wat rommel in. Kijk dus goed op de ingredientenlijst.
-Maak je omgeving bewust van dit probleem: we moeten elkaar hierin steunen. En hoe meer mensen hier tegen gaan protesteren, hoe eerder producenten voor alternatieven zullen moeten zorgen.

Jij hebt het recht op een goede gezondheid! Kom daar voor op en begin vandaag nog! Dit is de nieuwe beweging die we kunnen starten in onze “emancipatie”. Naar het goede voorbeeld van al die vrouwen die ons onze vrijheid hebben bezorgd, staan wij nu voor de uitdaging om ónze dochters en kleindochters een goede toekomst te bezorgen. Let’s unite!

Mama Sanna

P.S.: het is niet voor niets dat ik groot fan ben van Ringana verzorgings- en superfoodproducten. Niet alleen zijn alle producten chemie vrij, het is ook nog eens vers (als enige ter wereld). Je vindt er meer info over op www.heelgezondmooi.nl

P.P.S.: ik heb deze info o.a. van Dr. Tom O’Bryan. (www.thedr.com). Hij vertelt hierover in dit filmpje:


Een echte aanrader als je goed wilt begrijpen hoe dit werkt. Het is helaas wel in het Engels, maar zeer goed verstaanbaar.